Algemeen (419)

 

ELF LEESTIPS

(Door Martine van Bree-Jonink, vrijwilligster bibliotheek Bellingwolde)

Voor de zomermaanden heb ik een selectie gemaakt van mijn meest favoriete boeken tussen januari 2016 en juli 2019.

    Ik wens ik u een fijne zomer toe met veel leesplezier.


Alex Boogers: Alleen met de goden
(2015/518 pag.)

Magistrale pageturner. Het al ongewenste kind Aaron wordt fysiek en mentaal mishandeld en verwaarloosd door zijn moeder. Hij heeft een “klotejeugd”, maar door de disciplinaire kracht van het kickboksen, door de stuwende kracht van zijn opa (de enige normale in de familie, maar helaas overzee), gesprekken met een oud-leraar, zijn coach en bovenal zijn kennismaking met de liefde, weet hij zich aan zijn milieu te ontworstelen.
      Uiteindelijk heeft hij het vermogen zijn harnas van zelfbescherming van zich af te werpen, zich kwetsbaar op te stellen en te kiezen voor wat hij werkelijk wil. Het “dubbeltje” wordt op eigen kracht vele malen meer dan een “kwartje”. Gevoelens van boosheid, brok in de keel, ontroering.

Rauw, maar prachtig!
Een boek dat je niet loslaat en stemt tot nadenken.

 

 


A.F.Th. van der Heijden: Kwaadschiks
(2016/1280 pag.) !!!

De waargebeurde moord op een Amstelveense politieagente heeft de auteur geïnspireerd tot het schrijven van dit boek. Als zijn vrouw hem verlaat, slaan bij Nico Dorlas alle stoppen door en gaat hij niets en niemand ontziend naar haar op zoek. Zwaar onder de invloed van wodka, die zijn zelfdunk en zelfoverschatting versterkt, bedreigt hij zijn ex-zwager en zijn ex-schoonouders. Hij wordt aangehouden en zijn auto wordt in beslag genomen.
      Deze auto weet hij op vernuftige wijze terug te krijgen, waarna hij naar zijn stamkroeg rijdt en vervolgens op weg gaat naar de woning van zijn ex. Daarbij wordt hij gevolgd, bij de woning aangekomen klemgereden en schiet hij op de uitstappende persoon. Fascinerend hoe de auteur middels verhaallijnen in heden en verleden steeds dieper in de huid weet te kruipen van deze narcistische, manipulerende psychopaat en tegelijkertijd de gebrekkige communicatie bij de politie en de opportunistische houding van de advocaat aan de kaak stelt.

Bijzonder scherpe observaties van uiteenlopende karakters, doorspekt met vileine humor.

      Echt een meesterwerk

 

 

Philip Snijder: Bloed krijg je er nooit meer uit (2016/222 pag.)

Een vijftigjarige man gaat in zijn herinnering op zoek naar zijn tien jaar jongere, enige zus. Deze is de vorige avond met spoed opgenomen in het ziekenhuis en overleden. Na een leven lang het contact met haar te hebben gemeden omdat hij zich schaamde voor haar terwijl zij beiden in hetzelfde milieu zijn opgegroeid, doolt hij de dag na haar plotselinge dood urenlang door haar huis, waarbij vele herinneringen naar boven komen.
      Zijn eerste boek staat op punt van verschijnen: een onthullende roman over zijn kindertijd en zijn familie in een achterstandswijk (Bickerseiland). Hij wordt verteerd door schuldgevoelens. Had hij haar meer moeten helpen? Moet hij zijn boek afblazen?


Bijzonder aanschouwelijke schrijfstijl die een wereld oproept waarin je alles ziet, hoort en ruikt. Tip: lees eerst Zondagsgeld. Beschrijving van zijn jeugd waarin dezelfde personen voorkomen.
      Misschien nog indringender.

 

 


Erik Rozing: De psychiater en het meisje
(2016/443 pag.)

Een psychiater in opleiding, die zelf niet vrij is van psychische problemen, vraagt zich af of hij wel psychiater moet worden en zo ja, waarom. Dan krijgt hij een jonge, aantrekkelijke borderline patiënte met een aanstekelijk gevoel voor humor in behandeling.
      Zij is grenzeloos en weet op een slimme manier door te dringen in zijn privéleven. Zij fascineert hem en hij is voor haar een obsessie, dus moet hij haar professioneel op afstand houden, want een relatie tussen behandelaar en patiënt is uit den boze. De auteur weet op een realistische wijze de gang van zaken in een psychiatrisch ziekenhuis weer te geven en vol gevoel de zielenroerselen van de hoofdpersonen te verwoorden.

Vlotte schrijfstijl, schitterende dialogen, ontroerend maar ook vol humor. Aanrader!!!     
       Vervolg: Het beste voor iedereen (2019)

 

 


Bert Wagendorp: Masser Brock
(2017/413 pag.)

Masser Brock is columnist voor de grootste kwaliteitskrant van het land. Zijn zus is de spindoctor van de premier. Masser heeft gezworen altijd de waarheid te vertellen, maar raakt verzeild in een politiek met een eigen gecreëerde waarheid, waar zijn zus debet aan is. Waar staat hij in het hedendaagse meningencircus, waarin de waarheid ook maar een opvatting is?

      Voorts heeft hij te maken met (spitsvondige) manipulaties door de directie van de krant, en zijn neef Jimi die bij hem inwoont. Uiteindelijk kiest hij voor een eigen privéleven en de liefde.

 

Een spectaculaire roman, bijzonder plezierig geschreven, met veel humor en herkenbare personages uit de huidige politiek.

 

 


Nino Haratischwili: Het achtste leven
(2016/1269 pag.)

Fenomenale prachtige en krachtige familieroman van deze Georgische schrijfster.

Vanaf de Russische revolutie t/m het heden beschrijft ze de levens van een gerenommeerde familie in Georgië. Spilfiguur is Kotsja, een streber, die door zijn uiteindelijk hoge functie binnen de hogere gelederen van de USSR de levens van zijn naaste familieleden zodanig weet te beïnvloeden en manipuleren, dat zij eigenlijk geen eigen keuzes kunnen maken.
      Met name de vrouwen in zijn familie zijn hiervan de dupe. Een epos vol intriges, corruptie, verraad, stalinisme, marteling en de onmogelijkheid je eigen weg te kiezen. De laatste generatie (de achtste=oneindig) moet die kans wel pakken.


Uitermate boeiend. Boek van het jaar 2017.

 

 

Min Jin Lee: Pachinko (2018/506 pag.)

Een levendige, meeslepende familiegeschiedenis die zich afspeelt tussen 1932 en 1989.

De bezetting van Korea door Japan, daarna WOII en emigratie van veel Koreanen naar Japan, hoe vreemd dat ook klinkt. Zelfs de volgende generaties Koreanen die in Japan geboren worden krijgen niet de Japanse nationaliteit en worden met de nek aangekeken, al zijn ze nog zo rijk en al hebben ze in Amerika gestudeerd.


Een prachtige roman over cultuurverschillen, liefde die overwint en liefde die gedoemd is te verliezen.

 

 

 

 
Fernando Aramburu: Vaderland (2018/570 pag.)

Hoe extreem nationalisme een beklemmende sfeer kan veroorzaken binnen een kleine dorpsgemeenschap. Door aanslagen van de Baskische afscheidingsbeweging ETA vallen vriendschappen uiteen en raken families verdeeld.
      Er ontstaat wantrouwen en grenzeloze haat, vooral nadat er een moord in eigen dorp heeft plaatsgevonden.

 

Weergaloze roman.
      Echt een aanrader.

 

 

 

 


Paolo Giordano: De hemel verslinden
(2018/460 pag.)

Deze prachtige psychologische roman omspant 20 jaar en vier levens met als thema verbondenheid, liefde, familie en de eeuwige zoektocht naar zingeving.

In haar jeugd brengt Theresa samen met haar vader haar vakanties door in de villa van haar oma op het Zuid-Italiaanse platteland en ontmoet daar Nicola, Tommaso en de zonderlinge maar charismatische Bern.
      De drie jongens worden als broers opgevoed door Nicola’s religieuze en milieubewuste ouders en hebben onderling een intieme maar complexe band. Door een onuitgesproken wederzijdse aantrekkingskracht ontstaat er een liefdesrelatie tussen Theresa en Bern, die elke zomer weer opnieuw opbloeit, maar gedoemd is te mislukken door allerlei gebeurtenissen.
      Ze worden volwassen en hun vriendschap wordt tot het uiterste getest door hun tegenstrijdige visies op de wereld en hun conflicterende overtuigingen, waarbij tussen hen gezworen geheimhoudingen een breuk veroorzaken tussen Theresa en Bern. Toch blijven ze tot aan het einde toe innig met elkaar verweven.

 


Jonathan Coe: Klein Engeland
(2019/489 pag.)

Ik heb het al aangekondigd, na mijn recensie van zijn roman Nummer 11 (lees dit ook): weer dezelfde fascinerende schrijfstijl, nog meer satire en typisch Engelse humor; grinniken en soms zelfs schaterlachen! In deze roman beschrijft de auteur de levens van een kleurrijke groep personages.
      Ian en Sophie zijn net getrouwd en hebben ieder een ander idee over de samenleving in hun land. Hij is, onder invloed van zijn moeder, de Conservatief. Zij daarentegen omarmt de multiculturele samenleving. Doug, een politiek commentator, schrijft columns over de arm-rijkverhoudingen vanuit zijn luxe appartement en heeft regelmatig hilarische interviews met de pr-medewerker van de regering David Cameron. Benjamin heeft moeite met zijn middelbare leeftijd.
      Hij heeft jarenlang aan een boek gewerkt, het manuscript paste net in twee grote aktetassen, en wordt uiteindelijk beroemd doordat alleen het puur persoonlijke gedeelte over een levenslange liefde wordt uitgegeven.

Briljante karakterbeschrijvingen tegen de achtergrond van de opkomst van Trump en het referendum over de Brexit, die het land en persoonlijke levens verdeelt.

 

 

Julie Cohen: Samen: (2018/353 pag.)

Hele aparte liefdesroman over een man en vrouw op leeftijd die al bijna 50 jaar samen zijn en nooit zonder elkaar hebben gekund. Pure onvoorwaardelijke liefde.
      Het verhaal begint als duidelijk wordt dat hij door Alzheimer zijn grip op het leven verliest en ervoor kiest zelfmoord te plegen.
      Daarna volgen flashbacks over hun leven samen, hun naar anderen toe onuitgesproken geheimen. Niet vanaf hun eerste ontmoeting naar het einde toe, maar andersom, langzaamaan terug naar het begin, net als de ziekte. En pas dan begrijp je hun leven.


Fascinerend!

 

 Veel leesgroeten van Martine.


 

Klik HIER voor alle biebverhalen

 

 

Het ‘verbadderde’ boek

(Door Marga de Graaf, bibliothecaressse te Bellingwolde)

      Mevrouw Withaar stapt in bad, met een boek - een bibliotheekboek.

      Holland; het nieuwste boek van Rodaan Al Galidi.

      Ze ontspant, leest. Haar spieren warmen op en verslappen - de benen, de armen, de handen. Ook haar rechterhand met daarin het bibliotheekboek - ze verliest de grip waardoor het boek uit haar vingers glipt en in het water langzaam onder het badschuim uit zicht verdwijnt.
      De adrenaline stroomt ineens weer door haar lijf; ze stuift omhoog uit het warme badwater en grijpt het boek van de bodem.

      Ze was de eerste lener, het boek was net binnen, speciaal voor haar aangeprezen door een bibliotheekmedewerker. Lichte paniek overvalt haar. Weg is het gevoel van zorgeloosheid.

       Ze blaast de kaarsjes uit, neemt nog een slokje rode wijn, stapt uit bad, en legt het bibliotheekboek op de verwarming te drogen. Meer kan ze er op dit moment niet aan doen.

Haar adrenalinepeil daalt, ze stapt in bed naast meneer Withaar, die al in diepe slaap is - kruipt zachtjes tegen zijn warme rug en zakt weg in dromenland.
      De volgende dag opent ze haar ogen, het eerste wat ze ziet is het verkreukelde, inmiddels opgedroogde, bibliotheekboek dat op de radiator ligt. Ze schaamt zich om met zo’n exemplaar naar de bieb te gaan, maar ja - het moet toch vindt ze.

      Ze stapt met dit troosteloze exemplaar de bibliotheek binnen. ‘ Is Marga er ook?’, vraagt ze aan Elly. Ik hoor mijn naam en zie mevrouw Withaar in het kielzog van Elly naar mijn kantoor lopen. Normaal gesproken heeft mevrouw een wat ingetogen huidskleur, nu zie ik hoogrode konen.

      Als ik het verhaal heb aangehoord, probeer ik haar gerust te stellen.

Maar ja…. een ‘verbadderd boek’ moet wel vergoed worden, zodat we weer een nieuw exemplaar kunnen aanschaffen. Mevrouw slaakt opgelucht een diepe zucht en lost graag haar schuld van 20 euro in. Ik schrijf het boek af, zij krijgt het mee naar huis en wij schaffen een nieuw exemplaar aan. Duurt 6 weken voordat we het weer in ons bezit hebben, maar ondertussen is er voor de liefhebbers nog voldoende te lezen van deze talentvolle prachtige schrijver Rodaan Al Galidi. Wat een mooi mens.
     
                 


Toneel

Van het boek ‘ Hoe ik talent voor het leven kreeg’ is een toneelvoorstelling gemaakt door Orville Breedveld en George Elias Tobal.
      Helaas zijn de voorstellingen voorlopig afgelast in verband met het Covid 19-virus. Vóór maart 2020 kreeg het toneelgezelschap lovende recensies:

     “Aan de emotionele lading van deze geïnspireerde voorstelling ontkom je niet.” – NRC

 Als het stuk weer opgevoerd gaat worden - ga ik zeker kijken.
      Als kers op de taart een zeer mooi interview van Adriaan van Dis met een ontwapenende Rodaan Al Galidi.

En Mevrouw Withaar?
      Die ligt toch weer in bad met een bibliotheekboek. Nu met Ilja Leonard Pfeijffer.

 
 

 

 


     Klik
HIER voor alle biebverhalen

 

 

Geplaatst in juni

 

30 juni: Groeten uit mijn stulpje 14; Jonge smachtende zwaluwen

29 juni: Familie 168; Daan is vijftien

28 juni: Goedemorgen 832; Boodschappen doen

27 juni: Goedemorgen 831; Het mannetje De Hond

27 juni: Groeten uit mijn stulpje 13; Een hangende gevechtshelikopter

26 juni: Photosophieën 390: De Vallei; een bijzonder radioprogramma

25 juni: Home From Abroad 233; Trump versus the Pandemic

25 juni: Groeten uit mijn stulpje 12; Een echte winter

24 juni: Groeten uit mijn stulpje 11; Varianten op Hollands Glorie

23 juni: Goedemorgen 829; In je haar?

22 juni: Groeten uit mijn stulpje 10; Nacht- en Roofvissen

21 juni: Verhalen uit de dorpsbieb 52; ''Kom eens langs''

21 juni: Groeten uit mijn stulpje 9; Is stront wel mest?

20 juni: Groeten uit mijn stulpje 8; Een zwarte zwaan

19 juni: Home From Abroad 232; Dull as Dishwater

19 juni: Goedemorgen 828: Kibbseoeb

18 juni: Groeten uit mijn stulpje 7; Vlinder & Vlieg op Appel

17 juni: Beelden 937; Groeten uit Stad aan 't Haringvliet

16 juni: Goedemorgen 827: Eigenbelang/eigenverantwoordelijkheid

15 juni: Groeten uit mijn stulpje 6; Te vroeg geboren

14 juni: Verhalen uit de dorpsbieb 51; Ongewis, zwoel & opzwepend

13 juni: Groeten uit mijn stulpje 5; Rokus flikt het

12 juni: Groeten uit mijn stulpje 4; Een gestreste ekster in mijn keuken

12 juni: Home From Abroad 231: A Piece of Cake

11 juni: Groeten uit mijn stulpje 3; Noodscenario voor een karper 

11 juni: Photosophieën 389: Jan Tittel 3

10 juni: Groeten uit mijn stulpje 2; Aadappels & Drones

9 juni: Atlas van de kleinste landen 120; Kwajalein, Marshall Eilanden

8 juni: Photosophieën 388; Jan Tittel (2)

7 juni: Groeten uit mijn stulpje 1; Wuivende vergezchten

6 juni: Goedemorgen 826; Halsema

5 juni: Familie 167; Een Dubbelfeest

5 juni: Home From Abroad 230; Trump Fans the Flames

4 juni: Groeten uit Oost-Duitsland 11; Scheissestaat

3 juni: Groeten uit Oost-Duitsland 10; Smalspoorstation Bertsdorf

2 juni: ZoekPoëzie 141: Een artistieke puber onder grote namen

1 juni: Algemeen 411; Geplaatst in mei 

 

"Kom eens langs''

(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

Er verscheen een bericht op ons Intranet van de ondernemingsraad Groningse bibliotheken. Met de strekking of wij het in deze lastige periode een beetje kunnen redden.  
       Mijn reactie: ‘Kom eens langs, je bent van harte welkom.’

Gerry - de vicevoorzitter, liet zich dat geen twee keer zeggen en reageerde per omgaande op de mail. ‘Mag ik bij je komen?’
       ‘’Ja, natuurlijk, leuk!’’

Ik stond vorige week druk te doen bij de servicebalie en hoorde iemand naar mij vragen, keek op en daar stond ze - Gerry.
      Wilde haren, vrolijk gekleurde jas, bril op het puntje van haar neus. Opnemende blik. Ik meende een wolkje boven haar hoofd te zien waarin stond: ik heb op de serviceorganisatie in Groningen al zo vaak over deze bieb horen vertellen, fijn dat ik nu zelf mag kijken hoe dit team zijn hoofd boven water houdt in de anderhalve-meter-wereld.

Ik leidde Gerry rond en zag een steeds enthousiastere blik in haar open gezicht; ze voelde zich thuis in onze bieb. Twee zielen, één gevoel - ons hart ligt bij de dorpsbibliotheek -en op nog veel meer plekken natuurlijk-.

      Omdat het steeds drukker werd op de werkvloer weken we uit naar mijn kantoor, theetje erbij, benen in de relaxstand en eens even fijn bijpraten.

      Opeens zie ik door de glazen deur de plaatselijke meubelmaker staan. Nou ja, meubelkunstenaar. Deze man, Wim, ontwerpt en maakt prachtige meubels, tafels en nog veel meer, van de mooiste houtsoorten. Samen met zijn vrouw woont hij in een schitterende boerderij met een expositieruimte/winkel in de deel van het pand. Daar rondsnuffelen is watertanden.

 

 

                                      https://www.allerhanden.eu

     
Pincode

Wim had mij thuis al gebeld over een verdwenen pincode van de pas aangeschafte iPad van zijn vrouw. Ze kon zich die niet meer herinneren en opschrijven mag niet hé…. Ik heb hem verwezen naar de supportpagina van Apple - die ‘jongens’ zijn echt geweldig. Maar toen ik Wim voor mijn kantoordeur zag staan dacht ik , oh het is de Appleboys niet gelukt.

     
Spagaat

Sommige mensen weten mij overal te vinden en zo ook Wim. Gerry begreep, dat ik in spagaat stond tussen de klant en haar. Zag dat ik de klant voor liet gaan - ‘sorry, ik kom zo bij je terug’ en deed zelf even een sanitair uitstapje, die thee moet ook ergens heen nietwaar. Net als Wim, die ging tevreden naar huis, want het lukte allemaal.

       Wim naar z’n atelier en vrouw, of andersom. Gerry met de link naar mijn verhalen over de dorpsbieb. Op de parkeerplaats zag ik haar met een oliekannetje iets bijvullen onder de motorkap. Onze blikken kruisten elkaar en we zagen dat het goed was.

Vandaag las ik op ons Intranet het volgende:

 Klik HIER voor alle biebverhalen

 

 

Ongewis, zwoel & opzwepend

(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

Onze activiteitenprogramma’s staan ‘on hold’, maar in mijn hoofd bruist het.
       Dat we nog niks mogen ondernemen betekent niet dat we achter de schermen op non-actief staan.
2020 Is het eerste lustrumjaar van onze topper de Interculturele High Tea met Poëzie.
      Mijn enthousiaste collega Birte is druk bezig met het aanvragen van subsidies, meedenken-en werken. We gaan er met ons gehele team weer een prachtig feest van maken.
      De favoriete dichter die ik in gedachten had om het spits af te bijten heeft zijn komst toegezegd! Ah, wat een verheugend nieuws. De andere deelnemers sluiten hier prachtig op aan, het zijn stuk voor stuk bijzondere voordragers, ik zie deze dag al weer helemaal voor me.

Nu óp naar het contacteren van een mooie band voor de live muziek.
      Namen komen voorbij, ideeën te over.

Stockholm Lounge Unit (luister)


 

 

J.J. Cale (luister)

 

 

J.J. zweeft ergens op een wolkje, ik zou hem zo graag terug halen - geniet nog even, vooral nu.

 

 

Jan Henk de Groot (luister)

 Of vragen we Jan Henk met z’n gevoelige Groninger liedjes.

Van Jan Henk de Groot:

‘ Allereerst is het natuurlijk een zeer bijzondere tijd en wens ik iedereen alle gezondheid en wijsheid toe. Muzikaal zal ik LIVE niet te horen en zien zijn de komende tijd. Optredens worden zoveel mogelijk verplaatst. Wel is er nieuws: Frits Spits belde vandaag of hij het intro van Wènst noar Wènst mag gebruiken in de Taalstaat voor een nieuwe rubriek - ik ben zeer vereerd.’

       

 

Janne Schra (luister)

Dit is ook prachtig en passend:
      Janne Schra met het Noordpoolorkest op het gedicht Zachter van Vasalis.

Zachtjes, zoet kabbelend, zwoel en opzwepend - wat zullen we kiezen, wat vinden de bezoekers leuk, wie weet muzikaal aan te sluiten op de gedichten.
      Keuzes, die toch ook een beetje afhangen van de gelden die ons toegekend gaan worden.

Net als de datum - die is ook nog ongewis
Net als wat ik vanavond thuis zal vinden - aan de dis

      Een koekoek roept vanuit de oude boom
      Een muis schiet over ons terras, zo snel, een schim, alsof ze er nooit was

Veerkrachtig als we zijn, dit alles-op-z’n-kop-zettende-virus gaat niet winnen
Veerkrachtig blijven wij, diep van binnen en van zinnen.

 
Klik HIER voor alle biebverhalen


Subcategories