Algemeen (392)

 

De leesmaand December

   (Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

      Martine van Bree is al een aantal jaren vrijwillig medewerker van onze bibliotheek.
      Zij is een echte lettervreter.
      Geeft in het maandelijkse huis-aan-huis blad ‘De Bellingwedder’ boekentips voor liefhebbers.

      Wij hebben in één van onze boekenkasten een speciaal plekje gereserveerd voor haar leestips en de bijbehorende boeken. Onze klanten maken daar graag gebruik van. Sterker: ‘haar’ boeken zijn zeer populair.
      Voor de donkere leesmaand december heeft zij de volgende tips.

 

Nikola Scott: De schaduw van mijn moeder (2018/473 pag.)

 

In 1958 wordt de jonge Elizabeth naar het landgoed van rijke familie gestuurd, zodat ze de laatste dagen van haar zieke moeder niet hoeft mee te maken. Daar wordt ze verliefd en beleeft, naïef als ze is, de mooiste tijd van haar leven.
      Tientallen jaren later wordt haar dochter Addie, een jaar na de plotselinge dood van haar moeder (Elizabeth) geconfronteerd met een vreemde vrouw, die beweert haar halfzus en naar later blijkt zelfs haar tweelingzus te zijn. Samen proberen ze te achterhalen waarom ze ooit gescheiden zijn en wie hun biologische vader is/was.

Intrigerende goed geschreven familieroman met verrassende wendingen.



Karen Viggers: De vrouw van de vuurtorenwachter (2019/443 pag.)

Haar dochter Jan, met wie zij altijd een moeilijke relatie had, wil dat haar moeder Mary naar een verpleeghuis gaat. Haar zoon Gilbert houdt zich wat afzijdig en haar lievelingszoon Tom vindt dat zij het recht heeft haar eigen beslissingen te nemen. Als Mary haar kleindochter vraagt haar te vergezellen naar het eiland Bruny wordt duidelijk dat zij van plan is daar te blijven tot aan haar sterven.
      Zij heeft alles tot in de puntjes gepland en wil herinneringen ophalen aan de mooiste jaren van haar leven, als vrouw van de vuurtorenwachter en moeder van opgroeiende kinderen. Maar andere herinneringen, aan haar verloren gegane grote liefde, neemt zij ook mee; daar kan zij niet onderuit door een brief die zij kort voor haar vertrek heeft ontvangen.

Mooie roman over lotsbestemming, loyaliteit, opoffering en gemiste kansen.


 
Nowelle Barnhoorn: De Tweelingparadox (2018/285 pag.)

Mooie, integere maar ook wel beklemmende roman over de eeneiige tweeling Mathis en Thomas. Met Mathis is niets mis, Thomas is behoorlijk lichamelijk gehandicapt, maar naar later blijkt, absoluut niet dom. Van jongs af aan moet Mathis zijn broer beschermen en hem betrekken in alles wat hij doet, met als gevolg dat hijzelf continu op zoek is naar zijn eigen individualiteit/identiteit.
      Volwassen geworden trekt Mathis als fotograaf de wijde wereld in en bezoekt plekken waar Thomas hardop over droomt. Vol schuldgevoel neemt Mathis steeds meer afstand; hij heeft toch recht op een eigen leven. Intussen is Thomas op zichzelf aangewezen en in hem groeit de acceptatie van zijn inmiddels aan bed-gebonden-zijn en komt hij tot het inzicht dat het leven de moeite waard is dankzij zijn dromen dat hij alles kan. Een hartverwarmende brief van Sophia (prachtige metafoor van de handdoek – pag. 280-282) breekt de aversie, rancune, boosheid van Mathis en mede daardoor vinden de tweelingbroers elkaar terug.

Boek van de Leeskring seizoen 2019/2020. Een boek dat je niet loslaat.


Rebecca Yarros: De laatste brief (2019/466 pag.)

Ella wordt op haar negentiende moeder van een tweeling en staat er alleen voor. Haar man heeft haar al voor de geboorte verlaten, haar ouders leven niet meer en van haar oma heeft zij een vakantieresort geërfd dat zij een nieuw leven wil inblazen. Het enige familielid dat nog in leven is, is haar broer, maar die is voor het leger op een geheime missie. Inmiddels is zij 24 als haar broer vraagt of zij brieven wil schrijven aan zijn beste vriend genaamd Chaos (codenaam). Over en weer klikt het tussen beiden en wanneer haar dochter nierkanker blijkt te hebben kan zij bij hem terecht met al haar angsten en onzekerheden.
      Zij kijkt ernaar uit dat haar broer, die gek is op de tweeling, met verlof komt en ook omdat Chaos heeft beloofd mee te komen. Dan sneuvelt haar broer, hoort zij niets meer van Chaos, maar staat er op een dag een man voor haar neus met de naam Beckett, die een “laatste brief” bij zich heeft, waarin haar broer zijn beste vriend vraagt voor Ella en de tweeling te zorgen. En: hij laat zich niet wegjagen, al is zij niet van zijn hulp gediend. Toch gaat zij hem steeds meer vertrouwen als hij een enorme steun blijkt te zijn in enerzijds zijn betrokkenheid bij haar zieke dochter en anderzijds haar gebrek aan tijd hierdoor voor haar zoon die hij als een “vader” compenseert.

Mooie roman over hoe twee getraumatiseerde mensen elkaar vinden en uiteindelijk vertrouwen. Soms misschien wat melodramatisch, maar zeker de moeite van het lezen waard.


Gemma Liviero: Ik laat je niet achter (2019/478 pag.)

Stefano, een Italiaanse ex-krijgsgevangene van de Russen zwerft door het verwoeste Duitsland op weg naar huis. Onderweg treft hij naast het dode lichaam van een vrouw een vierjarig jongetje aan, dat zich aan hem vastklampt. Samen vinden zij onderdak in een verlaten huis, maar de volgende morgen worden zij verrast door de eigenaar: Erich, een voormalige Duitse soldaat. De mannen vertrouwen elkaar niet, maar Stefano en de jongen mogen blijven. In de boerderij ernaast woont Rosalind, die zich vijandig opstelt en geen pottenkijkers wil ter bescherming van haar man Georg. Georg is gewond geraakt in de oorlog, heeft waandenkbeelden (over ene Monique) en wordt door zijn vrouw onder de kalmerende middelen gehouden. Via terugblikken in de tijd wordt duidelijk dat de levens van de drie Duitsers nauw met elkaar verweven waren en dat er geheimen zijn die het licht niet kunnen verdragen. Indringende roman over de oorlogsjaren in Italië en Duitsland, het Italiaanse maar ook Duitse verzet, dat families uit elkaar drijft, en over de schaamte, het ongeloof en gevoelens van wrok bij veel Duitsers na de capitulatie. Goed geschreven, spannend met een vernuftig plot.

Lees ook: Scherven van hoop (2016).Over een Nazi-arts, een Joodse vrouw en een klein meisje uit een Lebensborn-kliniek. Indringend.

 
Veel leesgroeten van Martine van Bree-Jonink.
      Vrijwillig medewerker van de Bibliotheek in Bellingwolde

 

 

 Klik HIER voor alle biebverhalen


 

 

Geplaatst in november

 

30 november: Groeten uit Noorwegen 4; Een eland voor de auto

29 november: Home From Abroad 203; Saving Thanksgiving

29 vovember: Poëzie 259; Thank God, It's (Black) Friday

27 november: Atlas van de kleinste landen 109; De Gullies van Barbados

26 november: Groeten uit Noorwegen 3; Laerdal. Een aangepaste autotunnel

25 november: Verhalen uit de dorpsbieb 38; Het literair diner

25 november: Goedemorgen 796; Via Allah wel?

24 november: Groeten uit Noorwegen 2; Een curieus etablissement in Oslo

23 november: Groeten uit Noorwegen 1; Een tweetalig land

22 november: Home From Abroad 202; Starting to Fall

21 november: Groeten uit Guyana 5; Georgetown; Op zoek naar T-shirtjes & ansichten

20 november: Groeten uit Guyana 4; Shooting fishers op de rivier

19 november: Groeten uit Guyana 3; Santa Rosa, een Indianenreservaat

18 november: Groeten uit Guyana 2; Whole day I drinking. Rum & criminaliteit

17 november: Groeten uit Guyana 1; Een kokosnoot als wicket

16 november: ZoekPoëzie 138: Kees Stip. Op een kalkoen

15 november: Home From Abroad 201; Before the Fall

14 november: Verhalen uit de dorpsbieb 37; Nederland leest Jan Wolkers

13 november: Atlas van de kleinste landen 108; Bridgetown Barbados

12 november:ZoekPoëzie 137: Eric van der Steen. Ik hoorde eens Kreisler spelen

11 november: Algemeen 390; Johannes Post kazerne Steenwijkerwold

10 november: Familie 159; Swingend de winter in

8 november: Algemeen 388; Opleiding tot massamoordenaar

8 november: Home From Abroad 200; The Dumbo Defense

7 november: Goedemorgen 795; Niks geleerd

6 november: Verhalen uit de dorpsbieb 36; T.V.-serie; Typisch Bellingwolde

5 november: Beelden 917; Oostende, Stad aan Zee

4 november: Beelden 916; Kelkjes, Koningslinden & Kreken

3 november: Atlad van de kleinste landen 107; Highway 7, Barbados

2 november: Reportages 167; De Grote Markt van Veurne

2 november: Goedemorgen 794; TEXEL?

1 november: Home From Abroad 199; ''Lock Him Up"

1 november: Algemeen 387; Geplaatst in oktober

 

 

Vissig, vlezig, vegetarisch, verhalend

   (Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

    Een bibliotheek runnen is tegenwoordig veel meer dan het uitlenen van boeken. Activiteiten organiseren is een uitdaging geworden.
      Dick is leider van onze bibliotheekcursus Klik & Tik en een vat vol ludieke ideeën. Zo zitten we tijdens een warme zomerdag een kopje koffie te drinken op het terras bij onze bieb.

      Koken is een uit de hand gelopen hobby van Dick, dat weet ik. Al pratende passeren de meest heerlijke gerechten de revue, het water loopt ons in de mond. Zou het een idee zijn koken aan de bieb te verbinden? Ja zeker, maar hoe dan? Het vuurtje is echter al aangewakkerd, geen weg terug, we zien het allebei al voor ons.

Stap één: Het eten zal biologisch, vegetarisch, vissig en vlezig zijn. Voor elk wat wils. Vooral groen en duurzaam, want dat is ‘hot.’ Alles overgoten met een literair sausje van verhalen en gedichten. Een tot de verbeelding sprekende naam voor deze activiteit is ook nooit weg, wat te denken van Literair Diner?

      Ik word enthousiast en overweeg dit een kans te geven, waarom niet?

Maar: Wie zit er nou te wachten op een etentje in een bibliotheek? Toch besluiten we er een try-out van te maken. Let’s go!

We plannen in het najaar een vrijdag in, van 18.00 tot 20.30. Verrassend tafelen in de bieb. Sappige verhalen en gedichten die nog naspelen in je hoofd als je met een tevreden buik lekker in je bed ligt. Wat een relaxed begin van je weekeinde, toch?!

      Maximaal 12 personen - een intieme sfeer staat bovenaan de lijst.
Bovendien wil meneer alles in z’n uppie bereiden. Lijkt me toch een hele klus.
      Ik ‘doe’ een PR’-etje, maak een intekenlijst en Dick overvoert mij 2 maanden lang met de meest exquise amuses, soepen, hoofd- en nagerechten. Of ik even wil kiezen…… ‘Nou, weet je Dick, hier ben jij beter in - laat mij maar organiseren.’

UITVERKOCHT

In een mum van tijd staan er 12 mensen aangemeld. Verrassend!

DE DAG VAN DE WAARHEID

Vrijdagmiddag rond 13.00. Ik haal Dick op van huis, we laden mijn Peugeot vol met tassen verse groenten en kruiderijen. In een veelbelovende knoflook- koriander-lucht rijden we naar de bieb. Opgewonden babbelend vraagt de chef-kok of ik nog even naar de plaatselijke COOP wil rijden, … ijs kopen voor het nagerecht.

16 gaspitten - 3 ovens - werk in uitvoering


''DIS"

Wanneer iedereen zit met een wijntje en-of een watertje bijt ik het spits af met het gedicht DIS van Jean Pierre Rawie.

 

Gerechten

We verheugen ons op wat komen gaat.
      Een kleine greep uit de heerlijke gerechten.
Pilaf, zalm in bladerdeeg, ovenschotels met vlees, vis en groente.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voordrachten

Ondertussen eten we, lezen en luisteren. Naar oma Marianne, haar kleinzoon Nick.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Verhalenverteller

 

Naar verhalenverteller/dichter Rob Rosendahl.


Verzamelbundel

 

Schoonschrift

Thea leest voor uit haar verzamelbundel van zo’n 55 jaar geleden. Een gedicht van A. Roland-Holst ‘ het stille huisje.’ In schoonschrift geschreven.

De sfeer is warm, de verhalen divers, de gesprekken bijzonder.
     

Deze ‘proef-avond’ hebben we geëvalueerd tijdens het dessert van gebakken banaan met roomijs en slagroom overgoten met een scheutje Licor 43. Complimenten aan de kok - ‘wat kan die man voortreffelijk koken!’ - en de wens dit initiatief vooral een vervolg te geven.

 

Afwas

Met elkaar doen we de afwas en ja…. ook de mannen hebben veel plezier in de keuken.
      Rond 24.00 gaat de laatste naar huis.

Wie had dat gedacht…

Dick misschien?

Ons volgende Literaire Diner staat gepland op 6 december - en u raadt het al…. deze is volgeboekt, net als de avond in januari 2020.

 

 

 

Klik HIER voor alle biebverhalen

 

 

Bibliotheek: Het hart van de campagne

    


Winterbloei

    (Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

     De maand november staat in het teken van Nederland leest. Het thema dit jaar is Duurzaamheid.   De bibliotheken geven een bloemlezing van natuurverhalen van Jan Wolkers cadeau met als titel Winterbloei.
     
De bundel is samengesteld door Onno Blom en bevat zowel gepubliceerd als ongepubliceerd werk van Jan Wolkers. Aaf Brandt Corstius schrijft columns bij de teksten van Jan en het voorwoord is van Ronald Giphart.
      Nederland Leest Junior, dit jaar een heruitgave van Borealis van de auteur Marloes Morshuis, sluit naadloos aan op duurzaamheid.

Duurzaamheid

Lente of winter, de natuur blijft prachtig in alle seizoenen. Maar ze is ook kwetsbaar en van slag. In tijden van klimaatsverandering, smeltende ijskappen en klimaatspijbelaars wordt de roep om duurzaamheid luider en duidelijker.
      Steeds meer mensen vragen zich af wat ze zelf kunnen doen om een gezonde en diverse leefwereld te behouden voor de toekomst. Al dan niet beïnvloed door de publieke opinie. Over dit onderwerp gaan we met elkaar in gesprek in bibliotheken door heel Nederland.
      Maar er gebeurt meer. Bibliotheken organiseren activiteiten die op dit thema aansluiten. Voorbeelden hiervan zijn de repair-cafés, de natuur in met de buitenbieb, het organiseren van leesclubs en de aanschaf van boeken over duurzaamheid.
      De bibliotheek is het hart van de campagne en een ideale plek om samen te komen om eens lekker te brainstormen over de zin en de onzin van duurzaamheid.


Leuk leesvoer

Dit is de grootste nationale leescampagne die zich voornamelijk afspeelt in de bibliotheek. Hierbuiten hoor ik er weinig over; hoe kan dit?
      We doen ons best om ieder jaar een mooi thema te bedenken dat aansluit op de belevingswereld van veel mensen. In 2016 was dat democratie, in 2017 robotica en in 2018 voeding. Leden en niet-leden van de bieb kunnen gratis een boek ophalen in een deelnemende bibliotheek. Leuk leesvoer om een gesprek met elkaar te voeren.

Hans

Meneer Hans van der Toolen is schrijver/vertaler/boekenverzamelaar en een wekelijkse bezoeker van onze bibliotheek.
     Geboren en getogen in Oegstgeest. Kent de familie Wolkers.
Deze man vind ik eigenlijk interessanter dan meneer Wolkers, of mag ik dat niet zeggen?
      Nou ja, Hans leeft en Jan is dood. Dan heb je meer aan Hans, althans in gesprekken en die zijn onderhoudend. Jan leeft voort in zijn kunstwerken en verhalen.

Dick & Paul

Wij vinden het ieder jaar weer leuk om een boekje weg te mogen geven tijdens Nederland Leest - het voelt alsof je de mensen een cadeautje geeft.
      Dick en Paul, docenten van de computercursus Klik & Tik, zetten een discussie op over Jan Wolkers. De mannen hebben de cursisten eerst lekker aan het werk gezet en houden ondertussen een wakend oog op de voortgang.
      Paul is een handige monsieur; zijn oog valt tijdens het gesprek op een boek. ‘Zeg Dick, zie je dat boek over stofferen staan? Een heidens karwei, maar als je na de klus achterover leunt in je nieuw overtrokken stoel kun je plausibel denken - was ik even duurzaam bezig.’ Ha, en dat vind ik nou zo geweldig, als een boek je aan het denken zet. I love my job!
    
Roelie & Henk

Dan zie ik Roelie en Henk Panneman binnenlopen. Pensionados en enthousiaste bezoekers van onze bieb. Henk verdiende in zijn arbeidzame leven de kost als schoolmeester en was verder ondermeer directeur van een internaat in Sellingen. Henk praat graag honderduit; een boeiend verteller/ Ik hang aan zijn lippen.
      Henk is geboren in een ondernemend gezin, moeder runde een ‘Winkel van Sinkel’ en vader werkte ook heel hard. Henk vertelt zo veel, dat niet alles blijft ‘hangen,’ -zal aan mij liggen-. Na een kwartier bedenk ik dat ik nog heel veel werk te doen heb en breek het gesprek een beetje schromend af. Zijn levensverhaal zou in een boek passen, echt. Volgende week gaan we verder waar we gebleven zijn, in Hoofddorp.
      Roelie, de vrouw van Henk, is verpleegster geweest. Zij gaat geduldig ergens zitten als Henk in de vertelmodus staat. Geniet mee, al kent ze de verhalen van haver tot gort. Ze leest onze ‘Aanraders,’ en om op adem te komen leent ze tussendoor een ‘Chicklit.’
      In haar tasje huist een kattebelletje dat ik ooit voor haar heb geschreven met boektitels waarvan ik dacht dat ze die het lezen waard zou vinden. Roelie ‘verdronk’ namelijk een beetje in het aanbod van onze bieb, als reminder en op verzoek schreef ik de leestips voor haar op.
    
 

Blij met het Nederland Leest cadeau zinkt ze weg in onze roze stoel, Henk babbelt er nog steeds lustig op los, ze vindt het wel even goed en verdwijnt in de verhalen van Jan.
Hoe zou dit Bloemendaalse meisje toch aan Veelerveense Henk gekomen zijn?
      Aan zijn lippen blijven hangen?

 
Klik HIER voor alle biebverhalen

Luister HIER naar het Marathon-Interview van uw bloghouder met Jan Wolkers. (1986)

 

 

Johannes Postkazerne Steenwijkerwold

Vorige week schreef ik een stukje over de atoombommen, die ooit in het Drentse plaatsje Darp lagen. En ik memoreerde dat ik daar diverse keren geweest was, omdat ik ooit dienstplichtig soldaat was bij de 119e Afdeling Veldartillerie, gelegerd in de Johannes Postkazerne te Steenwijkerwold. Deze afdeling beschikte over Honest John raketten, die kernwapens konden lanceren.
      Omdat ik toch in de buurt was, ben ik even bij die kazerne gaan kijken. Zij bestaat nog steeds en er zijn nog militairen gelegerd.
Vroeger stonden er soldaten voor de poort op wacht. Met een UZI, die niet geladen was. Patronen in de tas.

       Je moest twee uur op en vier uur af. Vierentwintig uur lang. Een echte hondenwacht.
De wachtposten zaten nu in een verwarmd huisje achter een computer.

‘’Ik mag zeker niet het terrein op?”

‘’Nee meneer. Dat kunnen wij niet toestaan. Maar waarom wilt u dat?’’

‘’Ach, ik heb hier vroeger een jaar in dienst gezeten en wilde eens kijken of het allemaal nog bestaat’’

‘’Wanneer was dat?’’

‘’IN 1965’’

‘’Zo! Lang geleden. Dat was een leuke tijd zeker ”

''Nou, dat valt wel mee. Eigenlijk was het helemaal geen leuke tijd"".

Hoezo? Waarom komt u hier dan kijken?’’.

‘’Ach jongens, misschien weten jullie wel dat hier vroeger soldaten werden opgeleid om kernkoppen af te schieten met raketten. En dat ze daar officieel niet eens van op de hoogte werden gesteld Niemand mocht toen namelijk weten, dat er in Nederland atoombommen lagen opgeslagen’’.

‘’Echt waar?”

’Echt waar!’
’Maar we hadden het onderling wel naar ons zin. Kameraadschap. Gedeelde rotzooi. Lachen joh!. Daar weten jullie natuurlijk zelf alles van’’


‘’Jazeker. De onderlinge sfeer hier is goed’’


                

‘’Goed zo. Maar denken jullie dat ik buiten de poort een paar foto’s mag maken?’’

‘’Meneer gaat uw gang’’.

De V staat bij het monument ter ere van Verzetsheld Johannes Post.



 

Subcategorieën