Reportages (178)

 

Voorjaar 2012/2016

Een dorp ontwaakt

 

 
Einde weg

Vásárosbéc is een klein dorpje in het zuidwesten van Hongarije. Zo’n 200 inwoners, waaronder veel zigeuners.
      En een klein contingent Nederlanders. De weg gaat hier niet verder.

 

Bushalte

 

 ‘s Ochtends vroeg verzamelen mensen zich bij de bushalte om naar het werk te gaan in het dichtstbij gelegen stadje Szigetvár.
      Of nog 35 kilometer verder naar Pécs.
Andere mensen komen bij elkaar omdat ze van de overheid gedwongen worden om te werken voor hun uitkering van 160 Euro per maand.
     
Tachtig procent van de mensen heeft geen werk


De beesten

 

 Je hoort om zeven uur in de ochtend genoeg geluiden.
      Veel mensen hebben kippen, parelhoentjes of andere gevleugelde dieren. Voor de eieren en het vlees.
Er worden varkens gehouden en er zijn honden.

 

Veel honden

 

Tegenstellingen

 De tegenstellingen zijn groot. Sommige huizen zijn in zekere staat van ontbinding.
     
Met rommelige erven
Andere huizen staan er beter bij.

 

 Café

  Het café is al open.
      Er wordt gebiljart en gedronken.

Mannen geven hier een vrouw geen hand. Ik heb daar nog nooit iemand over horen klagen.

             

 Als je even een praatje met iemand maakt word je gevraagd om op je nuchtere maag een Palenka te drinken (ca. 40% alcohol).

 

Palenka

          

 
1955

 

 ‘Hier bleef het altijd 1925’, schrijft Geert Mak in zijn monumentale werk In Europa.
     
Zelf ben ik er nu de laatste twintig jaar zes keer geweest
Misschien is het er inmiddels 1955, maar ook na de aansluiting bij de Europese Unie in mei 2004 is hier niet zo gek veel veranderd.


Watervoorziening



Neem de watervoorziening.

      Lang niet iedereen heeft water. Men haalt het dan uit een put.
En als men water uit de kraan heeft, blijkt dat zo ernstig gechloreerd dat het niet te drinken is.
      Daarom komt iedere week DE WATERMAN langs. Mensen die het betalen kunnen zetten hun lege flessen aan de kant van de weg. De waterman zet er dan weer volle flessen voor in de plaats.



Mineraalwater met bubbeltjes. Flessen van 1.35 liter. Dat kost 55 Hongaarse Forint per fles, ongeveer 18 Eurocent.

 

 

 

 

De Schelphoek, nationaal Park Oosterschelde


Bontbekplevier & doorzichtige zakpijp

Er liggen schorren en slikken. Stranden, duinen en eilandjes. Het barst er van de kustvogels, die broeden en fourageren. Niet alleen meeuwen en ganzen maar ondermeer ook visdiefjes, dwergsterns en de bontbekplevier.
      Diep onder water zit -staat tenminste op een bordje- ondermeer snotolf , doorzichtige zakpijp en zeedruif. Restanten van De Ramp uit 1953 zijn overal zichtbaar.
      Dit is het nationaal park De Oosterschelde aan de zuidzijde van Schouwen-Duiveland tussen Zierikzee en de Noordzeekust.


Werkhaven

Hier bij De Schelphoek was de werkhaven voor de aanleg van de Oosterscheldedam. Die dam bestaat uit vele duizenden van deze stenen blokken.   
      Via een kabelbaan werden ze in het water gestort en als er teveel wind was werd een Sikorsky helikopter ingezet, die drie blokken tegelijk in een net kon vervoeren. Dat was een zeer spectaculair gezicht. Ik heb dat destijds namelijk zelf gezien.


Achterland



Bij De Ramp werd hier in de dijk een gat geslagen van 525 meter breedte. Vijftien mensen verdronken; 22 huizen gingen verloren.
      Achter de nieuwe Ringdijk herinneren plassen en meertjes aan die doorbraak.


Zwaluwen & vleermuizen

Dit is het dak van een zogeheten Phoenix Caisson. Die werden drijvend naar de doorbraakplek gesleept waarna ze werden afgezonken.
      Op het dak roosters en gaatjes voor zwaluwen en vleermuizen.


Koudekerke

Er is een uitkijktoren, waar je de landschappen in alle richtingen ziet verdwijnen.
      In de verte de zogeheten plompetoren van het voormalige dorp Koudekerke. Dat werd zodanig door het Oosterscheldewater bedreigd dat de autoriteiten in 1583 besloten om dorp en kerk te slopen. Alleen de toren bleef behouden.


Verdronken dorpen

         

Koudekerke (5) is dus niet het enige verdronken dorp. Hier alle plekken op Schouwen-Duiveland.

         


De toren


Het achterland bij de toren



 

 

Rode zeekraal buitendijks

Kijk eens naar die rode gloed. Wat is dat?
       Locatie: De Kwade Hoek in het noordwesten van het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee. Een zeer bijzonder natuurgebied, dat bij de uitvoering van de Deltawerken buitendijks is gebleven. Daardoor is er een sterke getijdenwerking, waarbij zeewater voortdurend naar binnen stroomt.
       Zoutwatervegetatie dus. Het rooie spul is zeekraal.

  

   

Er worden kreken en geulen gevormd, er zijn valleien, schorren en slikken en er ontstaan en verdwijnen steeds nieuwe duinen.



Route

Je kunt er komen door vanuit het plaatsje Goedereede naar het Havenhoofd te gaan en dan de route volgen naar de (linker) parkeerplaats.
(Niet de Stellingweg nemen, want die is alleeen voor bestemmingsverker).
     
De wandelroute ten noorden van de parkeerplaats is de mooiste.
Als je het pad ten westen van de parkeerplaats neemt kom je over een kilometer of vier/vijf in Ouddorp.
      Je kunt dan over het strand weer terug.

In de zomer lopen er koeien, die de begroeiing op veel plaatsen kort houden. Dat trekt in het najaar weer duizenden ganzen aan.
      Omdat het gebied regelmatig onder water loopt is er een grote diversiteit aan planten, struiken, kruiden en bloemen. Op informatiebordjes lees ik dat hier op de zoete ondergrond heelblaadjes en parnassia groeien en op de zoute ondergrond naast zeekraal ook zeepostelein en zeeaster. Er groeit duizendguldenkruid, melkkruid en zilt toskruid. In de duinvalleien bloeien in het seizoen duizenden orchideeën.


Kreken en plassen



In de kreken en plassen zitten jonge haring, garnalen en bot en in de wat meer open vlaktes broeden weidevogels waaronder tureluurs, grutto’s en veldleeuweriken. Verder zitten er onder meer scholeksters,lepelaars en kramsvogels.

 
Pad naar zee


Je kunt via de duintjes bij het strand komen.  
     

Duindoorn



De stekelige duindoorn wordt door vee en andere grazers als herten en reeën gemeden.
      Daardoor zijn ze weer interessant als broedplaats voor zangvogels als de roodborsttapuit, nachtegaal en grasmus.
En van de bessen kun je lekker sap maken.


Verlos de Zee

Je kunt Natuurmonumenten helpen door af en toe wat rotzooi op de ruimen.
      Ze hebben er zelfs een kruiwagen voor neergezet.


 


Scheepswrakken en groene stranden

Eén van de mooiste en meest uitgebreide stranden van Nederland ligt op Ameland. Globaal tussen Ballum en Hollum. Het strand is heel breed, omdat er zo’n dertig jaar geleden een eiland is ‘’aangespoeld’. Dat is de zandplaat Het Bornrif. En die heeft ervoor gezorgd dat er vruchtbare klei op de oevers is aangeslibd, waardoor er weer plantengroei is ontstaan.
      Er zitten hier natuurlijk ook veel wad- en broedvogels, er zijn binnenmeertjes en nieuwe zandplaten waar weer duinvorming plaatsvindt. Het is kortom een belangrijk natuurreservaat.
      De zwarte stippen op de kaart zijn scheepswrakken. Door al die drukte hier aan de Noordzeekust ligt een aantal daarvan inmiddels onder het zand.


Paviljoen



Je kunt bij dit paviljoen beginnen. Dat ligt boven het plaatsje Ballum.
      Er is een parkeerplaats voor auto’s hoewel de meeste recreanten hier gaan fietsen. Paden genoeg.


Uitzicht


Bezoek

Het is rustig op dit strand. Sommige mensen wagen zich ver de platen op. Maar dat wordt niet bepaald aangeraden.

 

 

 


Het Groene Strand


Er groeien hier zoutwaterplanten als lamsoor en zeekraal.
      Maar er is ondergronds ook toevoer van zoet water uit de duinen, waardoor de plantengroei veel gevarieerder wordt.
Met noemt dit gebied Het Groene Strand. Konijnen en muizen zitten er ook al.
      In de verte ontstaan op de zandplaten nieuwe duinen.


Wandelpad



Langs het Groene Strand gaat een wandelpad


(Eerder geplaatst oktober 2017)


 

Oude Knotwilgen en hoogstam Appelbomen

De Ritselaarsdijk op het Zuid-Hollandse eiland Hoeksche Waard ligt globaal tussen de plaatsen Westmaas en Maasdam.
      Ten zuiden van de
Binnenbedijkte Maas, in de volksmond: Binnenmaas.
Het is een prachtige dijk met deels zeer oude knotwilgen en deels appelbomen van oude rassen. Men spreekt daar van de Appeldijk. Je kunt hier rustig wandelen. Er komen vrij veel fietsers voorbij.


Oude Knotwilgen

De oude wilgen worden om het jaar geknot door vrijwilligers van de vereniging Hoekschewaards Landschap. Het beheer van de appelbomen gebeurt ook door die vereniging. In oktober als het fruit rijp is wordt er vers sap geperst.


Jonge wilgen


Appeldijk


Bordje

Soms staat er een bordje op een appelboom met de vermelding om welk ras het gaat. Er staat een kleine honderd bomen van zestien verschillende rassen.
      Die rassen zijn: Bramley’s Seeding, Franse zure, Goudreinette, Groninger Kroon, James Grieve, Jasappel, Lemoenappel, Lord Lambourne, Notarisappel, Schoner von Nordhausen, Schellinkhout, Sterappel, Transparante de Cronels, Zoete Bloemee, Zoete Campagner en Zoete Winterkroon

Goudreinette


Vlier in wilg


Vuisten in het landschap


Zijpaden



Hier en daar kan je de dijk verlaten en wat gaan dwalen langs akkers en landerijen.


Zicht op Binnenmaas

 

 

Subcategories