Algemeen (534)

 

Geplaatst in februari

 

28 februari: Gehoorde frasen 382; Resultaatvoetbal

27 februari: Groeten uit de USA 8; Easy Rider

27 februari: Gehoorde frasen 381; Bijblijven

25 februari: Beelden 1074; Rote Hilfe West-Berlin

24 februari: Groeten uit de USA 7; Yup, I'm telling you

23 februari: Vindsels 99; Een versierde rijsttafel

22 februari: Algemeen 493; Landjepik van Rusland

22 februari: Atlas van de kleinste landen 152; The Pitons, Saint Lucia

21 februari: Gehoorde frasen 380; Stormy weather

21 februari: Beelden 1072; Hangend landbouwgoed

20 februari: Algemeen 493; Luchtreizigers

19 februari: Groeten uit de USA 6; Calling 311

19 februari:  Gehoorde frasen 379; Zonnegang

18 februari: Vindsels 98; Flaneren als kunst

17 februari: Algemeen 491; VERKOOPPRAATJE

16 februari: Beelden 1070; Joensuu Finland

15 februari: Gehoorde frasen 378; Gastvrouw

15 februari: Atlas van de kleinste landen 151; (Hewanorra) Saint Lucia

14 februari: Vindsels 97: Beuschl ubd Woerndle

13 februarI: Groeten uit de USA 5; Logo's wereldwijd New York Yankees

!2 februari: Gehoorde frasen 377; Berufspendler

11 februari: Beelden 1067; Paro Bhutan

10 februari: Verhalen uit de dorpsbieb 98; Plectrumstickers

9 februari: Groeten uit de USA 4; This is New York, You know!

8 februari: Vindsels 96; Aphrodite rijst uit zee

7 februari: Goedemorgen 994; WIJSHEID (25)

6 februari: Audio 160; Marathon-interview met Jn Wolkers

5 februari: Ontmoetingen: 85; Robert Eenhoorn, 86; Bettine Vriesekoop, 87; Solveig Thorbergsdottir, 88; F.J.Ormeling, 89; J.Romein, 90; Jan Wolkers, 91; Theo van Boven, 92; Annelies Penning, 93; Bas Kolbach, 94; Abdellah Afiri

5 februari: Gehoorde frasen 376;Keukenkakkrlakken

4 februari: Groeten uit de USA 3; Theme Time met Bob Dylan

3 februari: Algemeen 489; BESLUIT

3 februari: Atlas van de kleinste landen 150; Het Stenen Geld (Micronesia)

2 februari: Vindsels 95; Zeppelin-hangars

1 februari: Gehoorde frasen 375; Liefdesovereenkomst

1 februari: Algemeen 488; Geplaatst in januari

 

 

Landjepik in Oost-Europa

Het landjepik van Rusland is niet nieuw. In 1944 werden forse delen van Finland ingelijfd.
       Ook stroken grond van Estland en Letland gingen na de onafhankelijkheid van die landen naar de Russische Federatie.

En dan hebben we nog:

Abchazië en Zuid-Ossetië


Bij de onafhankelijkheid van Georgië scheidden twee republieken zich af. Abchazië en Zuid-Ossetië.
       In augustus 2008 probeerde Georgië onder leiding van president Sakashvili orde op zaken te stellen in Zuid-Ossetië. Er volgde toen een Russische interventie. Hoewel deze zelfverklaarde onafhankelijke  deelrepublieken niet werden geannexeerd, staan ze wel onder sterke Russische invloed.


Transnistrië

Transnistrië in het oosten van Moldavië heeft zich in 2006 na een referendum afgescheiden, nadat de bevolking te kennen gaf zich op termijn bij Rusland te willen aansluiten.
      Het is daar -naar verluidt- een klerezooi.


De Krim

In 2014 werd het Oekraïense schiereiland De Krim bezet en door Rusland ingelijfd.


De uitdijende NAVO

Kijk eens naar deze kaart. Daar schermt Rusland voortdurend mee. Een uitdijende NAVO.
       Trek een halve cirkel door de NAVO-landen Estland, Letland, Litouwen, Polen, Slowakije, Hongarije, Roemenië, Bulgarije en Turkije en je ziet het net zich volgens de Russen aanspannen.  
      Als je daar ook nog Oekraïne en Georgië aan zou toevoegen wordt het een wurggreep.


FINLAND

Nee dan Finland.
      Dat land heeft een zeer lange grens met Rusland en wil niet provoceren. Ze zijn zeer bewust buiten de NAVO gebleven.
Over de Russische annexaties in dit land schreef ik al eerder dit stukje.  


Petsamo, Salla & Karelië

Zomer 1994,

Karelië terug; desnoods fles voor fles

Lappeenranta is de grootste stad van Karelië, het zuidoostelijk deel van Finland. Er is daar in een straat die Ratimiehenkatu heet, een kantoor van Karjala-Lehti, een organisatie die de Karelische cultuur op allerlei manieren uitdraagt. Maar het is ook een politieke organisatie, omdat het strijdt voor de teruggave van Karelisch land, dat in 1944 door de Sovjet-Unie werd geannexeerd. Net als delen van Finland ten oosten van Salla bij de Poolcirkel en een gebied in het uiterste noordoosten bij Petsamo.
      Hieronder een kaart van Finland, die ik daar kreeg, toen ik voor de VPRO-Radio een paar programma’s over deze kwestie maakte.
Een kaart uit 1925 , waar die delen natuurlijk nog gewoon op staan.


Bezet Karelië

In rood op deze kaart delen van voormalig Fins Karelië, die nu bij Rusland horen.
     
Vyborg -op zijn Fins Viipuri- is de grootste stad met zo’n 70.000 inwoners. Een stad met een prachtig historisch centrum.
Er wonen geen Kareliërs meer, want die zijn in 1944 naar Finland gevlucht.


Vyborg of Viipuri


Petsamo & Salla

Op deze Finse kaart zijn de van oorsprong Finse gebieden aangebracht.
      Onder Karelië (Karjala) met Viipuri. Pietari is Sint-Petersburg.
De gemeente Salla op de Poolcirkel was ooit twee maal zo groot. Petsamo in het uiterste noorden is in zijn geheel door Rusland ingelijfd.

De landjepik geschiedenis in dit deel van Europa gaat terug naar het laatste deel van 1939 toen de Russen in de zogeheten Winteroorlog Finland binnenvielen. Aanvankelijk met weinig succes, omdat de Finnen veel beter bestand waren tegen de barre omstandigheden.
      Zij verplaatsten zich op ski’s, deden witte camouflagekleren aan en bouwden achter de linies sauna’s om in conditie te blijven. Er vielen tienduizenden Russische slachtoffers. Maar later werden tanks en vliegtuigen ingezet en werd een deel van Finland toch bezet.
     
De Finnen sloten zich in 1941 bij Duitsland aan en begonnen de zogeheten vervolgoorlog. Het gebied werd door die hulp heroverd. Maar bij de vrede van Moskou werden als een soort sanctie bovenstaande Finse gebieden bij de Sovjet-Unie gevoegd.
   
Hoe groot en hoe sterk is die bevrijdingsbeweging Karjala-Lehti?  


Groot volgens een woordvoerder. Het betreft hier namelijk volgens hem een illegale bezetting. De mensen willen er alleen geen strijd voor voeren. Als je in Karelië met mensen praat wordt dat bevestigd. In feite vindt vrijwel iedereen dat Karelië weer zijn oude grenzen zou moeten krijgen, maar het zou te veel praktische problemen opleveren.
      Finland zou een gebied terugkrijgen waar verschrikkelijk veel in geïnvesteerd zou moeten worden om het enigszins op Fins niveau te krijgen. Er is namelijk veel armoede in Russisch Karelië . En wat zou er moeten gebeuren met die ongeveer 200.000 Russen, die geen Fins spreken en niets van de Finse cultuur weten?


Zwaard contra sabel

Toch verspreidt Karjala-Lehti deze militante stickers. We zien een zwaard (rechts) dat door een Finse hand wordt omkneld. Strijdend tegen een geharnast Russisch sabel .
     
Een wapenschild dat ook terugkomt op het etiket van dit Karelisch bier, dat voor de tweede wereldoorlog werd geproduceerd in de brouwerij van Sortavala, een plaats die nu in Russisch Karelië ligt. Ook via dit merk wordt een protest gevoerd onder het motto: ‘Karjala takaisin, vaikka pullo kerrallan’.

Karelië terug, desnoods fles voor fles. (Het bier met dit etiket wordt tegenwoordig in Helsinki gebrouwen.)

 
ESTLAND

Over  Estland schreef ik in het verleden dit stukje

 

Zomer 1999

Pepperspray in een verdeelde stad

 Piia is een mooie aantrekkelijke vrouw. Midden twintig. Zij is een Estische. ’Honderd procent Estisch’, zegt ze zelf.
      Dat is zeer uitzonderlijk hier in Narva, want meer dan 95% van de bevolking is Russisch. Of beter: Russischtalig.
Piia is een soort sociaal-cultureel jongerenwerkster.
      Zij werkt veel met jonge mannen, die haar nog wel eens ‘per ongeluk’ aanraken. Daarom heeft ze pepperspray bij zich.
Ze heeft het al twee maal gebruikt. Sinds die tijd wordt ze redelijk met rust gelaten.
      Zelfs door de jonge heren, die zich steevast iedere dag lam zuipen met goedkope Russische wodka.
Soms beginnen ze -zegt Piia- al om tien uur
‘s ochtends.

 

 

Grensconflict

Narva is een verdeelde stad, die in het uiterste noordoosten van Estland ligt bij de grens met Rusland. De rivier de Narva deelt de stad in tweeën. 
      Aan de andere kant ligt Ivangorod. Tussen 1918 -na de onafhankelijkheid van Estland- en 1944, toen de Sovjet Unie het inlijfde, lag de grens zo’n vijftien kilometer verderop en was Ivangorod Estisch. Het is nog steeds een betwiste grens.
      De Esten vinden dat ze er eigenlijk aanspraak op moeten maken, maar in de praktijk gebeurt dat niet.

‘We zitten er niet op te wachten om hier nog meer kansarme Russen te krijgen’, zegt Piia.

 

 

Sovjetstijl

Het is geen mooie stad; Narva.
      Het werd in 1944 vrijwel volledig verwoest en na de tweede wereldoorlog opgebouwd in ‘klassieke’ Sovjetstijl.
Veel brede wegen, veel saaie flatgebouwen en een paar protserige optrekjes.
       Bij de grensovergang ligt aan beide zijden van de rivier een fort. Daar tussen ligt de zogeheten Vriendschapsbrug.
En er is ook een voetgangersbrug.

 

                     

 

Goedkoop

Ik loop op die brug met Piet Boerefijn, een Nederlander, die al lang in Estland woont en die moeilijke aan Fins verwante taal vloeiend spreekt.
      Het bevalt hem wel in Estland.
Hij heeft een klein flatje in de hoofdstad Tallinn en een soort weekendhuis met sauna vlak aan de Oostzee in het Lahemaa Nationaal Park.

Wij zijn de 210 kilometer van Tallinn naar Narva over een uiterst rustige weg gereden.
      Op de brug worden we begeleid door een geüniformeerd persoon. We mogen tot halverwege.

De Russen in Narva hebben vergunning om iedere dag één maal de grens over te gaan.
     
Ze doen dat massaal, want alles in Rusland is inmiddels tien maal goedkoper dan in Estland.
In 1993 sprak een zeer grote meerderheid van de inwoners van Narva zich in een referendum uit voor aansluiting bij Rusland.
      Nu is dat volgens Piet Boerefijn geheel anders. De meeste inwoners werken in de plaatselijke textielfabriek.
Ze zien dagelijks de enorme welvaartsverschillen tussen Estland en Rusland.

 

 
Examen

Bijna de helft van de inwoners heeft inmiddels de Estische nationaliteit. Daarvoor moeten ze slagen voor een taalexamen.
      De Russen, die dit niet doen mogen niet meestemmen bij landelijke verkiezingen.
Een deel van de bevolking heeft een grijs paspoort, wat aangeeft dat ze in feite statenloos zijn.

Piia vindt het wel goed, dat de Russen examen moeten doen .
       ’Ze willen hier wonen en werken, ze profiteren van de vooruitgang; dan moeten ze er ook maar wat voor doen. Ik moest vroeger toch ook Russisch leren’, zegt ze.

En voordat we in een plaatselijk café nog wat gaan drinken, stift ze haar lippen.
      
Ze weet heel goed dat ze er mooi uitziet en in het café weer de nodige aandacht zal krijgen.

 

 

 (Ontvangen van Theo Uittenbogaard)

 

 (Het Parool)


 

Calling 311



Kijk eens naar dit fascinerende kaartje van New York. Waar klaagt men over?

Op Manhattan (Ma) wordt veruit het meest gekankerd over geluidsoverlast.

Op Staten Island (S.I.) en in Brooklyn (Bl) is het vooral vuil, rommel en afval en in Queens (Qu) en in de Bronkx (Bro) stoort men zich erg aan graffiti. Tenminste als je afgaat op de telefoontjes die in een tijd van twee jaar binnenkwamen op het inmiddels vermaarde nummer 311.

      Sinds maart 2003 kan een ieder, die ‘iets’ heeft in New York nummer 311 bellen. Zeven dagen per week, 24 uur per dag. Er zitten zo’n 400 mensen klaar, die u in ruim 170 talen te woord kunnen staan. Gemiddeld komen er op een doordeweekse dag 60.000 telefoontjes binnen. Op 27 januari 2011 was er in New York een sneeuwstorm en werd het record van 276.827 bereikt. Op 9 mei 2010 kwam het honderdmiljoenste telefoontje binnen.


Kijk ook eens naar dit kaartje. Een overzicht van de klachten in november 2011. Een redelijke bevestiging van het bovenste kaartje, hoewel er natuurlijk veel meer details op staan. Het meest geklaagd wordt er volgens dit kaartje echter door ontevreden consumenten. En… het verkeer is een ander dankbaar onderwerp om over te klagen. Dat varieert van klachten over de kwaliteit van wegen en trottoirs, verkeerd parkeren, slecht werkende verkeerslichten tot aan het gedrag van taxichauffeurs.

      Geluidsoverlast is inderdaad zeer breed gedragen. En zoals te verwachten was wordt daar ’s avonds en even na middernacht het meest over gekankerd. Over graffiti wordt om mij niet geheel duidelijke redenen vooral geklaagd tussen 10.00 en 14.00 uur. Opvallend vind ik ook de hoog scorende beschadigde bomen.

Maar de verzamelnaam litter komt ook hier naar voren. En dan gaat het ondermeer over het kennelijk slechte onderhoud van rioleringen tot aan de CFK-uitstoot.

      De categorie verloren voorwerpen lijkt mij meer iets voor de politie.

 

 

 

(Ontvangen van Theo Uittenbogaard)

 

Ostrichpillow is een jong designmerk dat zich richt op het waarnemen en begrijpen van hedendaagse menselijke behoeften, waarbij de mens altijd op de eerste plaats komt.
Ze geloven dat micro-momenten van self-care bijdragen aan welzijn op de lange termijn. En sinds 2012 heeft Ostrichpillow onvermoeibaar geprobeerd om die momenten te faciliteren, waar men ook is.


(NRC-webwinkel)


Subcategorieën