Honkbal

 

Het grootste talent in de V.S.

 

                         

 

De playoffs in de VS zijn begonnen. De Texas Rangers hebben het net niet gehaald en dat is jammer.
      Want nu zien we het grootste talent in de Amerikaanse Major Leagues niet meer aan het werk.
Dat is namelijk kortestop Jurickson Profar, een jongetje van negentien jaar, die werd geboren in Willemstad Curaçao.

Volgend jaar mag hij meedoen met het Nederlands team in de World Baseball Classic.
       Daar zullen bijvoorbeeld mogelijk ook de volgende spelers bij zijn, die dezer dagen wél actief zijn in de playoffs.
Andruw Jones (New York Yankees), Pedro Strop (Baltimore Orioles) , Roger Bernardina (Washington Nationals) en Didi Gregorius (Cincinnati Reds).

Jurickson maakte op 2 september zijn debuut.
      En dat werd een zeer opmerkelijk succes, want hij sloeg in zijn eerste slagbeurt direct een homerun. Hij sloeg ook nog een tweehonkslag.


Kijk even naar dit dit filmpje:

http://mlb.mlb.com/news/article.jsp?ymd=20120903&content_id=37807522&vkey=news_mlb&c_id=mlb

 

Jurickson, die tot nu toe in tien wedstrijden meedeed, was met zijn negentien jaar en 195 dagen de op één na jongste speler, die in de eerste slagbeurt van zijn debuut een homerun sloeg.
      De jongste is Whitey Lockman, die in 1945 18 jaar en 345 dagen oud was.
Jurickson is een innemende jongen. En hij maakte op het tweede honk ook nog een fantastische actie

Zie deze actie en een eerste interview:

http://mlb.mlb.com/team/player.jsp?player_id=595777&c_id=chc#gameType='P'&sectionType=career&statType=1&season=2012&level='ALL'

 

 

 

 

 

 

King Felix’ Perfect Game

 

Felix Hernandez van de Seattle Mariners gooide afgelopen nacht voor de 23ste keer in de geschiedenis van het Amerikaanse Profhonkbal (sinds 1876) een Perfect Game.
      Dat is een wedstrijd waarin de werper in een complete wedstrijd van negen innings alle slagmensen uitmaakt, een wedstrijd dus waarbij geen enkele tegenstander zelfs maar het eerste honk bereikt.

 

 

Het was al de derde maal dit seizoen dat er een perfect game werd gegooid. Dat is zeer opmerkelijk, want in de vorige eeuw bijvoorbeeld gebeurde dat in een periode van 34 jaar niet één maal.

Felix Hernandez is 26 jaar en inderdaad een fenomenale werper. Hij komt uit Venezuela, werd op jeugdige leeftijd gescout en maakte al op 19-jarige leeftijd zijn debuut in de Majors. Zijn bijnaam is King Felix.
      Tot nu toe won hij in zijn carrière 95 wedstrijden en verloor er 72.
Zijn ERA (Verdiende Punten Gemiddelde) is 3.19 en ook dat is zeer goed.
Een paar jaar geleden schreef ik een stukje over De Perfect Game.
    

Ga HIER naar toe voor ALLE Perfect Games.

 

 

 

 

 

Johnny Vander Meer; de Dutch Master

 

Kijk eens naar deze reclameposter.
      We zien twee honkbalpitchers, twee gelouterde profs, twee afgetrainde topsporters die reclame maken voor sigaretten.

      Zo’n zeventig jaar geleden kon dat nog.
Kijk nog eens goed.

      Rechts op de foto staat Johnny Vander Meer werper van de Cincinnati Reds, de Dutch Master.
      Houder van het meest onwaarschijnlijke werprecord uit de geschiedenis van het Amerikaanse honkbal.

 

Vander Meer gooide op 11 juni 1938 in zijn eerste seizoen tegen de Boston Bees een No Hitter, een wedstrijd waarin een werper niet één honkslag tegen krijgt.
      Een uitzonderlijke prestatie.
Maar in zijn volgende wedstrijd op 15 juni 1938 tegen de Brooklyn Dodgers gooide hij opnieuw een No-Hitter.
      Back-to-back No-Hitters dus.

Nog nooit vertoond en de kans dat het nog eens vertoond zal worden is uiterst klein.

In de Amerikaanse Baseball Almanac staat het zo:

’Johnny Vander Meer created the most unbeatable, unbelievable, fabulous pitching feat in the history of the game’.

 

Hollander?

 

Was Johnny, die op de poster door zijn collega Gean Bearden ‘Van’ wordt genoemd een echte Hollander?

Tja!.

Hij werd in 1914 geboren in Midland Park New Jersey, een stadje dat twintig jaar daarvoor gesticht was door Nederlanders.
      Met zijn Hollandse roots zit het dus wel goed. 
Zijn naam en zijn bijnaam Dutch Master zeggen natuurlijk ook veel.


Was Vander Meer een groot werper of was die prestatie in 1938 een bijzondere uitzondering?

       Laten we het maar op het laatste houden.

Hij won in dertien jaar 119 wedstrijden maar verloor er 121.
      Hij had een ERA van 3.44 en werd vier keer voor het All-Star team verkozen.
Dat zijn heel goede cijfers, maar ze staan niet voor een superstar.
      Hij werd ook niet gekozen in de Hall of Fame.

 

Kijk tenslotte nog eens een keer naar die reclameposter. Zie hoe Johnny Vander Meer die bal vasthoudt.
      Een ’normaal’ mens pakt een bal gespreid tussen wijs- en middelvinger.
Johnny legt die vingers tegen elkaar aan. Zo gooi je een curveball of een slider.

Hij was trouwens bescheiden en kon maar moeilijk omgaan met de grote aandacht die hij na zijn opmerkelijke prestatie kreeg.
      Een aanbod van de clubleiding om voortaan met het nummer 00 uit te komen wees hij resoluut van de hand. Dat vond hij maar onzin.

Een standbeeld in Midland Park staat er -voorzover ik heb kunnen nagaan- niet. Maar er is wel een Vander Meer Field.

 

                                                    

 

 

cheap viagra 25mg - viagra online

 

Twee starters:


Josh Johnson versus Kyle Lohse


Vandaag begint de honkbalcompetitie in de V.S. Voor veel liefhebbers zo’n beetje de belangrijkste dag van het jaar.
      Er is maar één wedstrijd: Miami Marlins ontvangt in een gloednieuw stadion de kampioen van vorig jaar: St. Louis Cardinals.

Veel aandacht is er dan natuurlijk voor de startende werpers van beide teams.
      Het is voor iedere pitcher namelijk niet alleen een eer maar ook grote erkenning om als eerste werper in de eerste wedstrijd te mogen optreden.

 

           

 

Voor Miami begint Josh Johnson op de heuvel. Hij is 28 jaar en speelde zeven jaar in de Major League.
      Vorig jaar was hij langdurig uitgeschakeld door een schouderblessure, maar hij herstelde en gooide goed bij de springtraining.
Hij won in zijn carrière 48 wedstrijden en verloor er 23 met een ERA (Verdiend Punten Gemiddelde) van 2.98. En dat is voortreffelijk.

Josh Johnson verdiende vorig jaar 7.750.000 US$.

 

               

 

Voor St. Louis is Kyle Lohse (33) de startende werper. Een ervaren pitcher, die in zijn elfjarige carrière op het hoogste niveau zeer wisselende resultaten boekte.
      Hij won 102 wedstrijden, maar verloor er 106 met een vrij hoog ERA van 4.64. Maar vorig jaar had hij -statistisch gezien- zijn beste seizoen.
Hij won veertien wedstrijden met een ERA van 3.39. Het jaar daarvoor leek hij al afgeschreven. Hij won toen slechts
vier wedstrijden met een zeer hoog ERA van 6.55.

Lohse stond op de loonlijst voor 12.187.500,-- US$.

 

                         

 

Marlins nieuw stadium

 

 

 

 

De waanzinnige Williams shift

 

(Opruiming 7)

 

 

Ik was aan het opruimen en vond een Amerikaans instructieboek voor honkbalcoaches.
      Dat heb ik veel gebruikt. Er staat deze foto in.

Zelfs als u veel verstand van honkbal heeft moet u hier toch wel even met de wenkbrauwen fronsen.
De eerstehonkman staat bijna op de foutlijn.
      De tweedehonkman staat dichter bij het eerste honk dan het tweede. De kortestop bevindt zich op de plaats van de tweedehonkman.
De derdehonkman is kortestop geworden.
      De rechtsvelder staat ook dichtbij de foutlijn en de midvelder staat in het rechtsveld.
Gevolg: het hele linksveld ligt open.

Het is een beroemde foto.
      Gemaakt in 1946 tijdens de World Series tussen de Boston Red Sox en de St. Louis Cardinals.
Aan slag voor Boston is Ted Williams. Wellicht de beste slagman uit de vorige eeuw. Hij was linkshandig en sloeg de bal vaak keihard naar het rechtsveld.
      Manager Lou Boudreau van de Cleveland Indians verzon als wapen deze defensie. Het werd genoemd de Williams Shift.

Ted Williams, die 21 jaar voor Boston speelde,werd er een beetje gek van als dit wapen tegen hem gebruikt werd.
      Een grondbal tussen het eerste en tweede honk komt er op deze manier bijna niet door.
Een hoge bal in het rechtsveld wordt vrijwel zeker een prooi voor de buitenvelders.

En een bal in het linksveld slaan kon hij niet zo goed.

Het had succes.
      St. Louis won de Series met 4-3 en Ted Williams -de laatste speler die in 1941 een slaggemiddelde boven .400 had-, sloeg in zeven wedstrijden maar vijf simpele honkslagen. En niet één
homerun in het rechtsveld. 
      Hij had het bedroevende gemiddelde van .200.

Tegenwoordig wordt de verdediging sporadisch gebruikt.
      Bijvoorbeeld tegen de uitstekende linkshandige hitters David Ortiz en Ryan Howard.
Maar zo extreem als op deze foto kom je het niet vaak tegen.

Ted Williams was ondanks zijn fabelachtige statistieken een weinig succesvolle speler. Hij kwam maar één keer uit in de World Series en faalde toen.
      Zoals hij veel vaker faalde als het er echt om ging. 
John Updike heeft daar een prachtig essay over geschreven, nadat Ted Williams in 1960 zijn laatste wedstrijd had gespeeld.:


Hub Fans Bid Kid Adieu

 

Opruiming 1: Verslaggever te Wenen

Opruiming 2: Verslaggever te Standdaarbuiten

Opruiming 3: Verslaggever te velde

Opruiming 4: Stamping ground Rotterdam 1970

Opruiming 5: De eerste Panorama

Opruiming 6: Een mysterieuze kaart