Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 07 juni 2020

JAN TITTEL (2)

   (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

      In die dagen van toen moest je als radiomaker je opnames op een bandrecorder vastleggen, thuis goed beluisteren en daarna met behulp van een radiotechnicus de zaak in elkaar zetten.
     Veel collega’s deden hun huiswerk niet zo serieus en namen de beslissingen pas in de studio, hetgeen dus nogal veel tijd kostte…
      Voor een uur radio werd meestal vijf uur montagetijd uitgetrokken. Ik was vaak in twee uur al klaar en de drie uur die over waren konden naar eigen inzicht worden ingevuld.

      Daar zat hij dan, mijn technicus: Jan Tittel. In blauw pak, wit overhemd met vlinderdas.

Peter, wees nou eens eerlijk; dat gedoe met seks door Germaine Groenier bij jullie is toch helemaal niks ,seks moet je vooral doen en niet over lullen. Nee geef mij maar de AVRO, daar doen ze dat niet.

      Jan de kroketten bij die AVRO zijn echt beter!  Maar laten we toch even opletten Jan, in de kamer hiernaast draait een kopie van een Mozartregistratie voor jou, moet je niet daarheen ?

      Ach Peter, het is misschien wel de laatste kopie, ik geloof dat ik dan alles heb. En wat moet ik dan.

Plotseling kwam Willem de Ridder onze montagekamer binnen en deponeerde een dode vogel op de regeltafel. Vanaf nu gaat alles een stuk beter, grijnsde hij. Maar op hetzelfde moment kwam ook de studiochef Boris binnen. Ziet die dode vogel en vroeg WAT MOET DIE VOGEL HIER?
      Uitrusten zei ik.
Jan had heel vlug een psalm op de magnetofoon gelegd en draaide die af. De Heer is mijn herder, klonk door de ruimte. Boris verdween schielijk.

We gaan naar Duitsland P. Het wordt hier te benauwd.

We zijn zo maar in 1942.

Het is oorlog. Nederland bezet, verraad en verzet. Joden bedreigd en zullen worden afgevoerd. Hongersnood zal komen.
      Jan zit niet in een verzetsgroep, maar doet wel aan sabotage. Echt iets voor pubers, vindt hij.
Uiteindelijk toch op transport gezet naar Duitsland.
      Um zu arbeiten für das Reich.

Weet te ontsnappen en maakt kennis met de vrouw van een vooraanstaande nazi. In bed is er geen oorlog.

Trein

We zijn samen op reis in het noordelijke deel van Duitsland.

Met de trein.In de buurt van Flensburg.

      We staan aan de rand van een kerkhof.

Ja, hier was het. Er kwam een bombardement. Zeer laag vliegende bommenwerpers. Engelsen, dacht ik.
Duitsers vluchtten dit kerkhof op. Ik bleef buiten. Ze zijn allemaal omgekomen. Schreeuwend en huilend.\Toen ik een dag later nog eens ging kijken was het gehuil nog niet voorbij.

Zee

Om tot rust te komen stel ik voor naar het Duitse schiereiland Sylt te gaan. Aan zee is rust.
      Daar wil Jan dat ik een vrouw voor hem zoek. Niet voor de seks maar voor de ontspanning.

Ik vind er één. Mathilde.

Als ik haar uitleg dat het mijn vriend niet om de seks gaat, maar voor een aangename tijd is haar antwoord kort en krachtig.
      Ist mir egal.
De avond komt nadat de zon is verdwenen.

Jan begint tegen haar te praten en kan niet meer stoppen. Het gevoel een verrader te zijn, de schoonheid van das Vaterland, Mozart, liefde en teleurstelling, de druk van het werk.

Ik besluit geen opnames van deze gebeurtenis te naken.
      Er zijn grenzen.

 
Klik HIER voor alle Photosophieën

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 06 juni 2020

Gerst & rode knoflook

Mijn stulpje ligt aan een dijk in het westen van de Hoeksche Waard, een Zuid-Hollands eiland. Naar het noorden en westen liggen de dorpen Oud-  en Nieuw-Beijerland, naar de andere kant Zuid-Beijerland. Het is een nogal traditioneel landbouwgebied. Graan, suikerbieten, aardappelen.
      Het is er gelovig: hervormd, gereformeerd. Maar ook nog hersteld hervormd en oud-gereformeerd.
Nieuwkomers hebben de verhoudingen behoorlijk genormaliseerd, maar nog altijd scoort de SGP bij verkiezingen het hoogst aan de dijk.          

      De boeren zijn vaak herenboeren met meer dan 100 ha landbouwgrond. Ze houden van hun vak en weten er veel van. Soms gaan ze wat anders verbouwen. Uien, bloemkool, mais, spruiten en zelfs bloembollen. Een enkeling is begonnen met biologische teelt. Fruittelers zijn er ook. En een paar veehouders.
      Sommige boeren verkopen hun verse spullen aan stee. Een stuk goedkoper dan in de winkels en supermarkten. Het is er altijd druk.  

Ik ben de laatste twee maanden nog net niet in mijn schulp gekropen in mijn stulp, maar ben wel erg veel thuis geweest.
      Bijna een bloggende heremiet.
Achter mijn huis zie ik het gerst wuiven en groeien.
      Eind deze maand wordt het geoogst.

Knoflook

Er staat ook knoflook. (Foto onder). Rode en witte. Dat is voor ’t eerst.
      Heel scherp en erg lekker, kan ik u verzekeren.

Ook dat wordt eind deze maand geoogst.
      Er is nu al veel vraag naar.

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 28 mei 2020

JAN TITTEL (1)

   (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

   Hoe begon deze vriendschap en in welk jaar en waarom en hoe lang. Het zal zo ongeveer vijfenvijftig jaar geleden zijn. Ik werkte voor de Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep. Die omroep heette toen gewoon zo.
   Ik was dolgelukkig met de reportages die ik her en der mocht maken, veel in het buitenland. Terwijl ik opgetogen bijvoorbeeld in Berlijn was dacht ik aan die vrijzinnige dominees die zich in dat suffe Hilversum bezig hielden met geloofskwesties als het nut en wezen van de twijfel.. Ik bedoel maar. Ik weid nu maar niet verder uit over die vrijzinnigheid, dan zijn we morgen nog bezig.

      Eerst maar eens wat technische details. Radio-opnames konden inmiddels gemaakt worden met draagbare bandrecorders. De omroep bezat de beroemde NAGRA. Woog wel bijna twintig kilo, maar dan had je ook wat. Opnametijd ongeveer twintig minuten per bandje, Later zou de lichtere cassetterecorder komen maar die bandjes waren moeilijker scherp te zetten en de tijds-opnametijd was nogal slordig.

      Met de opgenomen banden keerde je terug naar Hilversum en moest je met behulp van een radiotechnicus je programma in elkaar zetten. Dat was nog een heel gedoe. Thuis het opgenomen materiaal afluisteren, draaiboek maken. In de studio met je aantekeningen komen en hopen dat je een technicus had met feeling voor je werk. Want dat was iedere keer maar weer afwachten. Die technici werden bij je ingedeeld door de NRU. Je kon toen nog wel je voorkeur laten weten, maar daar hadden de indelers soms weinig zin in. Ik had een voorkeur die soms gehonoreerd werd: Jan Tittel. (Rechts)

      Voor een werkstuk van ongeveer vijftig minuten werd vijf uur montagetijd uitgetrokken, Maar omdat ik me, tegen de vooroordelen en het opgelopen imago in, nogal zorgvuldig had voorbereid waren Jan en ik in twee uur klaar… We hadden drie uur de tijd om elkaar verhalen te vertellen; verhalen die nooit uitverteld konden worden. Waren wij de uitvinders van de cliffhanger?

Prutswerk

Jan had diep in zijn hart een hekel aan de omroep. Dat zie je op die foto duidelijk. Prutswerk vond hij het; veel geleuter. Liever was hij nog bij zijn jongere jaren. Aangesteld door Philips om treinen in Brazilië  te begeleiden. Zonder begeleiding kwamen de door Philips geleverde spullen  nooit aan. Maar Jan raakte een keer een hele trein kwijt en werd ontslagen.
      In Nederland directeur van een scheepswerf geworden. Liep goed tot op het moment dat hij voor zijn eigen plezier een schip van één van zijn klanten nam om op de Noordzee te gaan varen. Strandde in Denemarken. Weg scheepswerf. Moet jij niet eens een glas sherry Peter. De studiochef is net weg dus het kan wel. Ik zie je de volgende week weer en dan gaan we naar Duitsland, het zal in de oorlog zijn geweest.

Klik HIER voor alle Photosophieën

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 20 mei 2020

Een steenmassa in Utrecht

   (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

   Ik lees in de Volkskrant dat zonder mondkapjes reizen met het OV vanaf 1 juni verboden is. Maar niet elk mondkapje is toegestaan.
     Wie vanaf die datum in trein of bus wordt aangetroffen met een medisch mondkapje voorzien van een CE-keurmerk dat helpt tegen besmettingen, kan worden beboet. Alleen niet medische mondkapjes die geen vorm van bescherming geven zijn toegestaan. En niet alleen toegestaan, ze zijn verplicht.

Dit lees ik vier maal. Steeds omdat ik denk dat ik het niet goed lees…

Maar laten we anders beginnen.
      Woonde ooit in den Bosch en reisde voor mijn opleiding naar Utrecht, met de trein. Ging toen prima, weinig vertraging, bijna nooit treinen kapot. Ook met restauratiewagens. Jaren later zou dat eindigen met rugzakjes waarin lauwe koffie. Vlakbij Utrecht uitzicht op een wel heel bijzonder gebouw in het Moreelse Park. Een beetje angstaanjagend, dat wel. Dat wilde ik wel eens van wat dichterbij zien.

      Die gelegenheid deed zich voor omdat ik een afspraak in dat gebouw had met de persvoorlichter van de Nederlandse Spoorwegen. Het gebouw was één van de hoofdkantoren van NS.
      Zodra je binnen komt valt de steenmassa op je. Je versteent dus.
Je wilt weg, weg uit die groeve.

--De Betuwe lijn aanleggen om het goederenvervoer naar Duitsland te vereenvoudigen, maar de lijn stopt op de Duitse grens…

--Een hogesnelheidslijn aanleggen naar Parijs, dwars door het groene hart van Nederland. De in Italië bestelde en aangekochte Fyra-treinen lopen er op vast.

--Zoveel mogelijk mensen in de overvolle treinen persen met veel vertragingen tot gevolg.

--Vertragingen gaan meten en registreren; maar treinen die vertraagd zijn opheffen, goed voor de statistieken.

--Vertraagde treinen stations laten overslaan, goed voor de statistieken.

En nu dus vanaf 1 juni a.s. zijn de niet werkende mondkapjes verplicht in de trein en worden zij die met wel werkende kapjes reizen beboet.

IS DAT ALLEMAAL IN DIE GROEVE BEDACHT? MOET VAN BOXTEL DAAR IEDERE DAG HEEN?

Klik HIER voor alle Photosophieën