Beelden

 

Doekjes voor het bloeden

 

 

 

 

 

Een verdacht leien dakkie

 

 

 
Valloria; een openlucht galerie

 

Il paese delle porti dipinti

 Valloria is een klein bergdorpje in het Italiaanse Ligurië .
      Het ligt vijftien slingerende kilometers van Imperia aan de Bloemenrivièra.
Je kijkt uit op zee.

Er zijn 42 permanente bewoners, maar in de weekends en in de vakantie zijn dat er veel meer, omdat nogal wat Italianen er een tweede huis hebben.

Valloria is ook een toeristische trekpleister.
      Een openluchtgalerie met hedendaagse kunst. Er zijn anno nu 144 deuren beschilderd.
Niet door amateurs, maar door erkende Italiaanse kunstenaars en inmiddels ook een aantal buitenlanders.


Beschilderde deuren/Painted doors (titels 28, 29 & 30)

 

 

2008: Florkatia Libois (Imperia 1952)

Titel 28: Nel ricordo di zia Elvira


Grapje

 Het begon in 1994 als een grapje. Een inwoner had een vriend. Een kunstenaar.
      Hij vroeg hem een schilderij te maken op één van die oude deuren.
Maar er waren meer inwoners met bevriende schilders en zo werden er dat eerste jaar direct al zo’n zestien deuren beschilderd.
      Het project kreeg publiciteit, groeide uit en kreeg prestige. Ieder jaar in juli en augustus komen er een paar deuren bij.
Tegenwoordig is het voor een kunstenaar uit Italië een eer om uitgenodigd te worden om ’een deurtje te kleuren’.

 

2003: Ernesto Corradi (Diano Marina)

Titel 29: Personaggi Ligure

 

Geen logica

Je begint op het centrale pleintje, de Piazza Mario Bottino en dan loop je maar wat door de smalle straatjes, de paadjes en onderdoorgangetjes.
      Soms komen de deuren op je af, soms moet je even zoeken en soms word je gewoon verrast.
Er zit geen logica in. Een enkele keer denk je dat je door de deur gewoon naar buiten kijkt.

Kunstwerken uit 1994 ’hangen’ naast werk uit 2009 of 1999. En je ziet deuren, die nog gedaan moeten worden.
      Het is ook verrassend verschillend.
Stillevens, naïef werk, uitbundig, ingetogen, kleurrijk of sober, olieverf, waterverf, constructies met hout of ander materiaal, combinaties van technieken en zelfs inmiddels behoorlijk aangetaste werken.
      Andere werken worden zorgvuldig bijgehouden.
En de deuren hebben ook nog echt een functie

 

 

1995: Renzo Cassini (San Remo 1939)

Titel 30: Zonder titel/ Senza Titolo

 
Ik heb nu dertig kunstwerken geplaatst. 
      U  moet er echt zelf heen om meer te zien.

 

Valloria titels 1, 2 & 3

                                  

 
Valloria titels 4, 5 & 6

                                       

 


Valloria titels 7, 8 & 9

                                 

 

 Valloria titels 10. 11 & 12

                                     

 

 Valloria titels 13, 14 & 15

                                                           

 

Valloria titels 16, 17 & 18

                                                                         

 
Valloria titels 19,20 & 21

                                                                          

 

 
Valloria titels 22, 23 & 24

                                                                         

 

Valloria titels 25, 26 & 27

                                                                        

 

 

 

Schuitje varen; theetje drinken

 

Dit is Porto Maurizio, de oude stad van Imperia aan de Italiaanse Bloemenrivièra.
      Links ligt de Duomo, grootste kerk van Ligurië. De dom ligt aan het Piazza San Pietro

Tegen de avond schittert alles in ‘t zonlicht.
        Soms, als je op je terras in een bergdorpje een glaasje witte wijn drinkt en je kijkt richting zee komt er wel eens een bootje voorbij.

 

 

 

 

Meneer Koekkoek tekent een koekoek

 

Deze plaat hing vroeger bij mij in de zesde klas van de P.H. v.d. Leyschool in Haarlem-Noord. Het is een aquarel uit een serie van 12 schoolplaten. Gemaakt door M.A. (Marinus) Koekkoek (1873-1944). Titel: In de weide.
      Meester Mol vertelde er graag over en zei dan dat deze weide in de Hekslootpolder lag tegenover de school.
Inderdaad leek het er een beetje op, maar meester Mol maakte het wel eens vaker een beetje mooier dan het in werkelijkheid was.

Wat zien we op deze prent?

In het centrum twee kieviten. Eenvoudig te herkennen door de zwarte kuif. Daarachter zitten kraaien.
      Recht voor de kieviten springt een kikker de sloot in. Die moet natuurlijk erg oppassen voor de ooievaars, waarvan er één al op jacht is. De ander cirkelt nog in de lucht.
      Over het water scheert een oeverzwaluw. Daarvoor een echtpaar wilde eenden. Het vrouwtje wijst de weg aan vijf kleintjes. Het is volop lente.

Linksvoor op het plankier zit een kwikstaartje.
     
Maar opmerkelijker is het vogeltje rechtsboven op het hek.
Dat is een grapje van tekenaar Koekkoek, want het is een koekoek. Een vogel die je overal hoort, maar bijna nooit ziet.

Nog opmerkelijker is het zwarte beestje rechtsonder. Dat is een mol. Meester Mol wist het zeker. Mollen zijn blind en leven ondergronds.
      Ze eten wormen, die voor zo’n 90% uit vocht bestaan. Toch las ik op internet dat mollen goed kunnen zwemmen en soms water uit de sloot drinken.

Langs de oever staan drie knotwilgen; in de weide ondermeer madeliefjes, boter- en paardenbloemen.
      In de sloot drijven lelies en links achter het plankier staat -geloof ik- een zwanenbloem. De plant aan de oever midden onder lijkt mij -na wat vergelijkingen- smalbladig waterweegbree.

De plank over de sloot spreekt ook tot de verbeelding.
      De kindertjes, die in de boerderij wonen gaan er graag overheen bijvoorbeeld om in de wei het eerste kievitsei te zoeken.