Beelden (1013)

 IS DIT NiEUWS?


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Tegen het einde van het vorig jaar viel er een merkwaardige brief in de bus. Afkomstig van de Hongaarse overheid. Huis aan huis verspreid. De brief zegt dat men zich kan laten registreren voor de verkiezingen in dit land die in het voorjaar zullen plaats vinden. Tot zover niet zoveel aan de hand, maar bij nadere bestudering blijkt dat die brief vooral gericht is aan Hongaren die niet in Hongarije wonen. En dat zijn er ongeveer 2 ½ miljoen….

      Maar dat zijn dus helemaal geen Hongaren, ze zijn burgers van bijvoorbeeld Roemenië of Slowakije. Even uitleggen hoe dit in elkaar zit.
      Tijdens de eerste wereldoorlog (14-18) koos Hongarije de zijde van Duitsland. Na afloop besloten de Europese leiders van toen een conferentie te houden in Trianon. En daar werd op 4 juni 1920 besloten om Hongarije tweederde van het grondgebied af te nemen en toe te voegen aan veel omringende landen. De 1,2 miljoen Hongaren die nu in Roemenië wonen zijn hun land nooit ontvlucht, nee, het land ontvluchtte hen.
      Victor Orbán, de conservatieve leider van Hongarije, wil nog meer stemmen voor zich winnen en laat via deze brief de in het buitenland wonende Hongaren weten dat ze zich kunnen registreren voor de komende verkiezingen. Ze hebben helemaal niets met Hongarije, alleen ze stammen af van voorouders die wel ooit in Hongarije woonden maar door de loop der geschiedenis Roemeen of Slowaak zijn geworden. De goocheldoos werd dus geopend.

      Nu ziet het formulier er uit alsof het bedoeld is voor Hongaarse staatsburgers die in het buitenland wonen en dus zich kunnen laten registreren voor de verkiezingen in hun geboorteland. Maar er zit een adder onder het gras. De meeste Hongaren vestigen zich de laatste jaren in Oostenrijk en Duitsland omdat hier eenvoudig geen werk voor hen is. Ook in Nederland wonen ongeveer 7000 Hongaren. De lijst met landen waaruit gekozen kan worden bevat wel Duitsland, maar niet Oostenrijk of Nederland. In de lijst zitten verstopt de landen die Hongaars grondgebied kregen toegewezen in 1920: Kroatië, Slowakije en Roemenië. Ik kan U verzekeren dat geen enkele Hongaar zich in Roemenië heeft gevestigd. Of in Armenië!

      Maar er is nog iets met dit document. U kunt het niet lezen, maar ik heb hier vertaalhulp gehad en stuit op iets merkwaardigs. Er wordt gevraagd welke nationaliteit men in dat buitenland heeft en er worden wat landen genoemd die men kan aankruisen. Midden in dat rijtje landen staat ook zomaar of men zigeuner is.. (Roma). Wat hiervan te denken?

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

WAAR ROOK IS, IS VUUR

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Over het onderwerp stoppen met roken is eigenlijk alles al gezegd, wat is hier nog aan toe te voegen. Ik probeer het, ondanks alles.

      Vijf jaar geleden kreeg ik bronchitis. Dan wil je automatisch geen sigaret meer. De bronchitis hield twee weken aan en daarna besloot ik nooit meer te roken. Dat was, ook na twee weken, toch nog een hele opgave. Maar na zes weken was ik over de rookgrens heen gegaan en had ik gewoon geen trek meer. Voelde zelfs een soort opluchting.
      Dat hele gedoe met opletten of er nog sigaretten in huis zijn, of de winkels open zijn, de smerigheid in de asbakken, plaatsen met rookverboden; het was allemaal voorbij. En het financiële voordeel was ook niet mis, ik gebruikte wel twee pakjes per dag! Het is nu vijf jaar geleden en ik stak er nooit meer één op. Tot de vorige maand…
      Via een contact in het vliegtuig maakte ik kennis met een Nederlandse vrouw die handelde in de (verschrikkelijke) e-sigaret. Ze waren ongevaarlijk beweerde ze en ze had diverse smaken: vanille, kaviaar, Marlboro etc. De val ging open en ik zwichtte. Het roken viel wel mee, maar het gedoe er omheen was nog omvangrijker dan bij de gewone sigaret; vulvloeistof bijhouden, regelmatig in het stopcontact zetten en maar lullen in je omgeving dat het geen roken is maar stomen… Kortom ik heb die e-sigaret en toebehoren maar in de prullenbak gegooid en Marlboro gaan halen. Voel ik me lullig? Ja. Ik moet er weer vanaf, dat staat vast, nu nog wanneer. Begin alsjeblieft nooit aan die nepsigaretten.

              

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

KERST

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Tradities…
      Je kunt er maar moeilijk om heen. Met de kerst die boom dus. Een paar jaar geleden wilden we die boom niet. Dat werd door het dorp waar wij wonen niet geaccepteerd. Ze haalden er gewoon één uit het bos. Dat de maat veel te groot was kon hen niets schelen; optuigen!
      Een jaar later kocht mijn vrouw een conifeer en zette die neer als kerstboom. Tot de Pasen was dit HET ONDERWERP VAN GESPREK in het café. Dit jaar heeft ze Maria ingezet om de boom af te wenden. Het blijft afwachten of deze zet gaat werken…

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

Winter


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
    

 

        

                                                      het wordt weer winter
                                                      is dit de laatste keer?
                                                       wat moet, dat moet
                                                       mussen zullen later
                                                        van het dak vallen
                                                          maar zonder mij
                                                     woorden blijven steken
                                                       gedachtes houden op
                                                      wat rest is herinnering
                                                aan liefde, verdriet en rariteit
                                                      het wordt weer winter

 

Foto: Hans Molenkamp

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

VAKANTIE

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

              

Meest gestelde vraag aan ons hier is: waarom gaan jullie nooit met vakantie. Wij antwoorden dan: we zijn met vakantie.
      Maar dit najaar kwam het toch zover, we gingen met vakantie. Het geluk werd ons in de schoot geworpen; in de grootste kamer van ons huis staat een grote tegelkachel en die was na bijna vijftien jaar stuk gegaan, onherstelbaar stuk. Tegelkachels zie je vooral in Oost Europa; ze worden bij je in huis gebouwd met cement, spekstenen en tegels. Ze warmen langzaam op met hout en geven ook als het vuur gedoofd is heel lang hun warmte af.
      Er moest dus een nieuwe worden gebouwd. In twee dagen; met een onvoorstelbare stofwolk gaat dat gepaard. Beter konden we een tijdje met vakantie gaan. We wilden wel in een Franse sfeer terecht komen en dat lukte binnen een half uur. Iets verder in het dorp staat nog een huis waarin wij gasten onderbrengen. Daar dus heen, te voet. Niks geen gezeur op vliegvelden, kamers met uitzicht op een blinde muur, een jeux de boulebal op je kop krijgen, oneetbare paddenstoelen en onverstaanbaar Frans gekakel.

      De Franse sfeer was in een mum van tijd geschapen. Een alpinopet doet wonderen, fromage en du vin. De meegebrachte Eiffeltoren stond niet slecht. En: door een stom toeval had de Kroatische radio een Franse week. Chansons te over. Pas mal n’est ce pas?

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

Subcategories