De Charleston Dance
Het verschijnsel bestaat nu ruim 10 jaar: Flashmob. Je zou dat kunnen vertalen in flitsmeute of flitsmassa. Plotseling verschijnt iemand in een drukke menigte, die iets aparts gaat doen. Vaak verschijnen er andere mensen, die dan hetzelfde gaan doen. Het publiek is verbaasd of zelfs verbijsterd.
Maar soms gaat datzelfde publiek ook meedoen en dan ontstaat een soort happening met een groot saamhorigheidsgevoel. Het begon in 2003 in New York. Uitvinder is Bill Wasik, redacteur van Harper’s Magazine.
Flashmobs vinden heden ten dage in de hele wereld plaats. Vaak komt er muziek aan te pas en gaan de mensen dansen. De sociale media spelen een grote rol. Mensen worden via die media opgeroepen.Spontaan gaan ‘’onbekenden’’ dan ook vaak meedoen. Het event duurt nooit lang en eindigt vaak net zo abrupt als het begonnen is.
We gaan naar het centrum van Kopenhagen in Denemarken. Een land waar ze tegenwoordig van overheidswege vluchtelingen van hun geld en duurdere spulletjes beroven. Maar er wonen ook normale mensen. HIER danst men de Charleston.
Van mijn oud VPRO-collega Wim Bloemendaal, een groot muziekkenner, kreeg ik de volgende reactie:

Flashmobs (1): Hamburg, Europa Passage
All I can say, is they really don't care about us
Flashmobs (2); Valladolid Spanje, Openbare bibliotheek
Hállelujah, Hallélujah
Flashmobs (3): Port Elizabeth Zuid Afrika
The Nelson Mandela Metropolitan University Choir
Flashmobs (4): Budapest Koopcentrum
Bandoneons & de Tango

