Vies, verlopen & vindingrijk

De onderstaande serie foto’s plaatste ik in 2007 op dit blog. Ik had ze ontvangen van vriend en oud-collega Stan van Houcke. Roemenië was net lid geworden van de Europese Unie, nadat het in 2004 al was toegetreden tot de NAVO. Ik herkende veel, omdat ik in 1987 en 1992 in dat land was geweest. Het was een selectie van armoede, ellende en wantoestanden, maar toch ook van vindingrijkheid en improvisatievermogen.
      Er kwam kritiek op. Natuurlijk. Het was niet representatief. Er zouden bijvoorbeeld alleen maar zigeuners op de foto’s staan. En tegenwoordig (2007 dus) was het allemaal veel beter in Roemenië.
     
Nu -weer twaalf jaar later- is het inderdaad wel iets beter. Dankzij investeringen van het IMF en de EU is de economie en de infrastructuur verbeterd, Er zijn zelfs plannen van de regerende Sociaal Democratische Partij om in 2024 de Euro in te voeren. Maar met name op het platteland is nog de nodige armoe. En corruptie is er alom. Ook bij de overheid. Daar zijn grootscheepse betogingen tegen gevoerd.

In 2007 schreef ik het volgende stukje met de daarbij behorende hilarische foto’s:

Image


Armoe & verwarring

Zelf ben ik twee keer in dat land geweest. In 1987 toen Ceausescu nog aan het bewind was. Het land verkeerde in armoe en verwarring. Eén op de drie mensen was tipgever van de geheime dienst; de Securitate.
      Angst beheerste het beeld. De Roemenen mochten bijvoorbeeld niet met buitenlanders spreken. Fotograferen op straat werd bestraft.
De twee en een half miljoen Hongaren werden gediscrimineerd: Politiek, cultureel, maatschappelijk. Hun taal was niet erkend.
       Er was gebrek aan alles.


Vies handschoentje 

Toen ik het land in 1987 verliet bij de grens met de Vojvodina in het toenmalige Joegoslavië, werd alles onderzocht op zoek naar namen van mensen die ik wellicht gesproken had. Een douanier met een vies handschoentje aan, voelde diep in mijn anus op zoek naar god weet wat.


Chaos & tekorten 

In 1992 ging ik er weer naartoe. Het Gordijn was gevallen, Ceausescu terechtgesteld. Maar het land verkeerde nog steeds in chaos en de tekorten waren zo mogelijk nog groter. Als je het land in ging trof je overal inderdaad dit soort beelden aan.
      Beelden van grote armoe, maar ook beelden waaruit vindingrijkheid en improvisatievermogen spreekt.


Typisch Roemeens  

Inmiddels is het land lid van de Europese Unie. Mac Donalds en Unicef zijn aanwezig. Rijken rijden in Mercedessen.

Maar u ziet het. Voor heel veel mensen is het er nog niet beter op geworden, hoewel het natuurlijk een selectie is.
Dit kreeg ik bevestigd van Cornelis van der Jagt, een Nederlander die al sinds 1992 in Roemenië verblijft. Hij woont in het plaatsje Alba Iulia in Transsylvanië , is tolk/vertaler en werkt als correspondent voor ABC-media. ‘Je treft dit soort taferelen nog regelmatig aan’.

Hij stuurde mij deze foto. Eentje uit de serie ‘Typisch Roemeens’ die ze daar zelf op Internet zetten.


Varkens & koeien