Media

Details: Hoofdcategorie: Media (502); Categorie: Media; Gepubliceerd: 05 januari 2009

Een Grondoffensief

Foto: Haaretz

De mensen in de Gazastrook zitten als ratten in de val in hun openlucht gevangenis.
Ze kunnen nergens heen en worden bestookt met luchtbombardementen en raketbeschietingen.

Zaterdagavond is het grondoffensief begonnen.

Tanks, die artillerie vuren worden gesteund door helikopters en schepen voor de kust.

CIJFERS?

Er zijn nu zo’n 600 doden en ruim 2.500 gewonden. Dat soort cijfers hoor je tenminste, maar volgens mij kent niemand exacte cijfers. Daar is de situatie veel te chaotisch voor.

Waarnemers van de Verenigde Naties spreken van een afschuwelijke situatie. Er is gebrek aan alles. Electriciteit, voedsel, medicijnen. Ziekenhuizen zijn overvol en kunnen de stroom gewonden niet verwerken.
Ondanks een uitspraak van het Israëlische Hooggerechtshof dat er iedere keer als de grens even opengaat acht verslaggevers Gaza binnen mogen is dat nog niet gebeurd. Het leger verhindert dat.

Waarom mag dat niet?
En waarom zijn buitenlanders en mensen met twee paspoorten in de gelegenheid gesteld om het gebied te verlaten?

Het antwoord lijkt me simpel.

Geen pottenkijkers!

VERDEELDE STROOK

Wij moeten ons dus richten op bloggers en op inwoners van Gaza die hun berichten via buitenlandse bloggers kwijt kunnen.
Kranten in Nederland -althans de kranten die ik lees; de Volkskrant en NRC-Handelsblad- nemen daar maar weinig van over. Ze gaan er vanuit, dat inwoners van Gaza die onder vuur liggen niet objectief zijn. En dat zijn ze natuurlijk ook niet.

Gaza is in tweeën verdeeld. Gewonden uit het zuiden kunnen niet meer naar ziekenhuizen vervoerd worden. Telefoonverkeer is vrijwel onmogelijk geworden omdat de centrale gebombardeerd is.
Moskeën; Gezondheidscentra. Plat.
De Islamitische Universiteit van Gaza bijvoorbeeld ook.

Lees eens wat dr. Akram Habeeb daar van vindt. Hij is hoogleraar Amerikaanse literatuur. Zegt zich bewust tot nu toe nooit over het Palestijns-Israëlische conflict te hebben uitgesproken.
‘Natuurlijk’, zullen Israëlische autoriteiten beweren dat de Universiteit een bolwerk van Hamas is en dat het terrorisme preekt‘, schrijft hij.
’Maar ik weet dat er een breed spectrum aan politieke ideeën is en dat liberalisme en vrijdenken er altijd hoog in het vaandel hebben gestaan‘.

‘Waarom zo’n universiteit bombarderen?

Waarom medische centra?

Waarom huizen in vluchtelingenkampen?'

Klik hier voor zijn volledige verhaal

BLOGGERS & BLOGGERS

Ga ook eens naar de site van The Electronic Intifada. Een nieuwsbron in februari 2001 opgericht door Amerikaanse journalisten. Zij berichten over het Israëlisch-Palestijnse conflict vanuit een Palestijnse visie. Niet geheel onafhankelijk dus, maar wie is dat wel in deze situatie?
E.I. is in ieder geval verbazingwekkend goed op de hoogte van allerlei ontwikkelingen.

ANDERE BLOGS

In Nederland laat Anja Meulenbelt interessante bronnen in haar blog aan het woord. Zij is getrouwd met een Palestijn, die in Gaza woont en daar niet uit kan. Omdat zij regelmatig naar Gaza gaat heeft zij veel contacten.

Sameh A. Habeeb is een jonge journalist van 23 jaar, die in Gaza woont.
Op zijn blog doet hij dagelijks verslag.
Hij noemt dat ‘The untold story’.

Laila el Haddad is een Palestijnse journaliste, die afwisselend in De V.S. en in Gaza woont. Zij schrijft in haar blog onder de titel ’Moeder in Gaza en in V.S.’.

In de Israëlische krant Haaretz verschijnen overigens ook de nodige kritische verhalen. Bijvoorbeeld van Gideon Levy en Amira Hass.
Gideon Levy was in 2001 in Nederland.
Als u meer over zijn ideeën wil weten ga dan hier naar toe.

Van Amira Hass verscheen ondermeer dit artikel in Haaretz.

Via wordpress.com geeft Safa Joudeh in een blog haar commentaar.

DE AFLOOP

Hoe gaat dit nu aflopen?
Er komt natuurlijk een soort bestand. Israël gaat verkiezingen houden. Livni of Barak wordt premier. Zij hebben immers hun tanden laten zien.

Maar Hamas, een democratisch gekozen maar absoluut moslimfundamentalistische partij zal er alleen maar populairder op geworden zijn.
Een paar kopstukken zijn gedood; een aantal raketinstallaties vernield, maar nieuwe jonge mensen zullen zich aanmelden. Rakettenmakers en potentiële zelfmoordenaars (jongens en meisjes), die niet zullen schromen om onder de burgerbevolking van Israël slachtoffers te maken.

In NRC-Handelsblad verscheen een verhaal van Guus Valk over de Qassam-brigades, de militaire tak van Hamas. Eind oktober trok hij twee dagen op met twee leden.

Mahmoud is een commandant over een peloton van zo’n twintig mannen. Sommigen van hen kunnen in één dag honderd raketten maken.
’Gewoon aan een keukentafel’.
Anderen werven jonge jongens.
Volgens Mahmoud zijn er 6.000 strijders bij de Qassam-brigades, maar zou het geen enkele moeite kosten om er veel meer bij te krijgen.

Nieuwe leden volgen een opleiding van een jaar. Zij krijgen onderricht in Islamitische tekstuitleg, geschiedenis en wapenkunde. Ze krijgen daarnaast een volledig salaris en dat is in dit afgesloten economisch ontwrichte gebied natuurlijk ook aantrekkelijk,

‘Waarom die raketten?’, vraagt Guus Valk

Het antwoord van Hanouni, een andere commandant is:
      ‘Omdat het Palestijnse volk lijdt.
      ’We moeten ons verdedigen tegen de agressie. Ik ben hier geboren. Al mijn leven lang zie ik geweld en zie ik mensen sterven.
      Ik heb neven verloren na aanvallen van F16’s en tanks.
Wij hebben die hoogontwikkelde wapens niet, we hebben alleen raketten’.

Details: Hoofdcategorie: Media (502); Categorie: Media; Gepubliceerd: 10 december 2008

Een Depressie LP

Hij is er mee gestopt. Hans Dorrestijn. Althans; hij maakt geen nieuw programma meer en treedt niet meer op in grote zalen.

Hans Dorrestijn is geen conferencier,
geen cabaretier,
geen singer-songwriter,
geen clown,
geen humorist
en geen moppentapper.

Hans Dorrestijn is gewoon Hans Dorrestijn.

Ach God-verhalen

Een humoristische man. Verhalenverteller. Iemand, die wel degelijk liedjes en boekjes schrijft, zingt, muziek maakt en met groot succes voor volle zalen optrad. Hij doet en deed dat op z’n Dorrestijns.
      Hilarische verhalen en liedjes over vrouwen die hem verlaten, gebruiken, misbruiken of 'erger nog' geheel over het hoofd zien.
      Verhalen over alcoholgebruik en -misbruik, over zijn mislukte huwelijk, over andere mislukte verhoudingen en over zijn eerste aan smetvrees lijdende echtgenote.
      Over zijn verblijf in de psychiatrische inrichting Berg en Bosch in Bilthoven en andere Ach-God verhalen.

Nieuwsbureau DPA

Ik leerde Hans Dorrestijn in 1984 kennen. De VPRO was B-omroep geworden en wij begonnen met het totaalprogramma Het Gebouw. Ik was daar eindredacteur. Regisseur was Peter Flik, die ‘iets’ voor Hans Dorrestijn bedacht had.
Het DPA. Dorrestijns Pers Agentschap.
Absurde en vermakelijke nieuwsberichten, die hij in de ochtenduren diverse malen bracht.

De avond en halve nacht vóór de uitzending hoorden wij die berichten al in een Hilversums hotel, waar een groot aantal mensen iedere week bleef slapen. Dorrestijn kwam dan om een uur of tien met een koffer vol medicijnen.
En met verhalen van weer nieuwe mislukte liefdesavonturen, struikelpartijen en aanvallen van wanhoop en onzekerheid.

Overal microfoons

Na enige tijd begon hij in dat radioprogramma ook liedjes te zingen. Hij begeleidde zichzelf op een Steinway piano, die iedere donderdag gestemd moest worden. Dat gebeurde tussen de bureaus waar de Gebouwmedewerkers aan het bellen en schrijven waren.
Het Gebouw werd namelijk niet vanuit een studio uitgezonden, maar live vanuit allerlei kamertjes, gangen en bezemkasten, waar microfoons stonden.

Op 27 mei 1987 was ik er bij in theater Bis in Den Bosch, waar Hans Dorrestijn voor een volle enthousiaste zaal zijn DLP (Depressie Elpee) opnam, liedjes die hij in Het Gebouw voor ’t eerst gezongen had. De VPRO maakte hier een bescheiden oplage van. Eigenlijk was het een soort relatiegeschenk.

In het digitale radioarchief van de omroep is de LP verschenen. Als u hier klikt kunt u ondermeer luisteren naar Leve de Wanhoop, het Anti-Stewardessenlied, het Jagerslied, Eendjes voeren, Ging ome Jan maar Dood en het Anti-Bescheidenheidslied.

Details: Hoofdcategorie: Media (502); Categorie: Media; Gepubliceerd: 26 november 2008

Vraauw om van te haauwe

Vanochtend zat ze er weer; Susan Smit bij Goedemorgen Nederland.

Zij bespreekt daar al een paar jaar lang iedere woensdagochtend een paar boeken.

Het is slechts één van haar vele activiteiten.

Heks op hakken

Ze schrijft zelf ook boeken, recenseert, maakt interviews, leidt discussies, geeft lezingen, treedt op in alle mogelijke talkshows, doet mee aan quizzen, is een ‘schrijfster op hakken’ en een zelfverklaarde heks.
Zij werkte een aantal jaren als fotomodel, maar volgde daarna de opleiding Culturele Studies aan de Universiteit van Amsterdam.

Mooi, succesvol, goed opgeleid en jong .

ZIJ MOEST DUS WEL POLDERNEDERLANDS SPREKEN!

Wat blijkt!

Susan spreekt niet gewoon Poldernederlands, nee; zij is de ultieme spreekster.
Volkomen accentloos.

Jos Collignon

Blijf van mijn lijf: Blaaif van maain laaif.

Luis in mijn huis: Lous in maain hous.

Ik zie jou buiten in de kou, mevrouw: Ik zie jaauw bouwten in de kaauw, mevraauw.

NOORDZEE

Het verschijnsel Poldernederlands werd in 1998 gesignaleerd door taalkundige Jan Stroop, die verbonden is aan de Universiteit van Amsterdam.
Dat deed hij in het slechts éénmalig verschenen taal & letterenblad Noordzee.

Hij schreef toen:

‘Alle soorten Nederlands zijn tegenwoordig gelijk, met één uitzondering: de variëteit die gesproken wordt door een succesvolle categorie Nederlanders: jonge vrouwen met een hogere opleiding.
Hun manier van spreken wordt door steeds meer jongeren en mannen overgenomen en heeft blijkbaar prestige.

De naam: Poldernederlands‘.

BIJVAL

Jan Stroop trok aandacht. Hij moest in alle mogelijke radio- en t.v.programma’s opdraven, (ook bij mij), schreef vervolgartikelen en kreeg veel bijval: zelfs uit het buitenland.

Ik heb er de laatste twee maanden eens extra opgelet. En ik kan u verzekeren, dat het tien jaar later alleen maar erger geworden is. Trijntje Oosterhuis, Ella Vogelaar, Hedy d’Ancona, Sophie Hilbrand, Katja Schuurman, Agnes Kant, Margreet Reijntjes, Marjon de Hond, Sacha de Boer, Mirella van Markus, vakbondsvertegenwoordigsters, apothekersassistenten, studentes, docenten, voetbalsters en violistes: ze beheersen het allen in min of meerdere mate.

Bij mannen komt het veel minder voor, maar toch zijn er een paar die het behoorlijk kunnen: Paul de Leeuw; Martin Bril.

Als u nog veel meer over Poldernederlands wilt weten, ga dan naar de site van Jan Stroop over dit onderwerp.
Artikelen, voorbeelden van spreeksters, cartoons en een college Poldernederlands kunt u daar vinden.

Details: Hoofdcategorie: Media (502); Categorie: Media; Gepubliceerd: 27 oktober 2008

WERELDNET: GEKNECHT & GEMANGELD

Ik denk dat er in Hilversum géén programma zo gemangeld en geknecht is als Wereldnet.

Het begon als een gezamenlijk programma van een paar omroepen.
In ruim tien jaar vielen omroepen af; er kwamen nieuwe bij, die ook weer afvielen.

Het programma was te horen op Radio 5, toen op Radio 747 AM en daarna op Radio 1.
Het duurde eerst een uur, daarna drie kwartier en vervolgens een half uur.

Nu is dat gereduceerd tot 11 minuten.

NIEUW RADIOPLAN 1

Laat mij u een inkijkje geven in het omroepgekkenhuis Hilversum.

In januari 1997 kwam er ‘s ochtends van acht tot negen een uur vrij op Radio 5. Een mooi uitzendtijdstip op een slecht beluisterde zender. Radio 5 was namelijk niet op de F.M. maar alleen op de A.M. (middengolf) te ontvangen.
De zendercoördinator vroeg aan de VPRO of zij iets ’kon’ met dit uur, waarna mijn vriend en collega Ton van der Graaf en ik werden gevraagd iets te bedenken.

Op de gezamenlijke terugtocht in de file van Hilversum naar onze woonplekken op de Zuid-Hollandse eilanden wisten we het. We hadden beiden veel gereisd en altijd Nederlanders ontmoet die in het buitenland woonden. Mensen met VERHALEN.
Verhalen over voorvallen en gebeurtenissen in die landen, die bij ons nooit de krant of andere media haalden. Persoonlijke verhalen ook. Verhalen vol van verbazing , bewondering en idealisme, maar ook van afkeer, spot en afgunst.
Als wij die mensen nu eens zouden benaderen en er iedere dag gelijktijdig vier in de uitzending zouden halen. Ze konden dan hun nieuws en verhalen kwijt en vergelijkingen trekken met de ervaringen van andere deelnemers.

Het was een duur programma vanwege de telefoonkosten, die in 1997 nog heel hoog waren. (Vooral satellietverbindingen). Wij benaderden daarom andere omroepen. De Wereldomroep en de NPS stapten in; een eerste correspondentennet werd samengesteld en op 6 januari 1997 ging de eerste uitzending de lucht in.
Presentatoren waren voor de VPRO Ton van der Graaf en ik, voor de Wereldomroep Bertus Hendriks en Karin van den Boogaert (niet mijn dochter) en Yvonne Scholten (NPS).

De formule was simpel maar doeltreffend. (Tien jaar later stond het model voor het televisieprogramma Metropolis). Het net breidde zich voortdurend uit. Er kwamen steeds meer luisteraars, die Wereldnet een goed alternatief vonden voor het Radio 1 journaal, waarin voortdurend herhalingen te beluisteren waren.

WERELDOMROEP WEG

Na ruim twee jaar hoorden wij ineens dat de Wereldomroep eruit ging stappen.
Dat gebeurde zonder enig overleg.
Toen wij om uitleg vroegen, verscheen een driekoppig gezelschap onder leiding van een slecht Nederlands sprekende Ier.

De heren kwamen niet verder dan:
’We willen weer eens wat anders’.

Om het leed te verzachten hadden ze een fles jenever meegenomen.

VARA, Teleac en Humanistische Omroep bleken hierna bereid om de plaats van de Wereldomroep in te nemen. Nieuwe presentatoren moesten worden ingewerkt en de medewerkers (in 2.000 al zo’n 140) moesten op de hoogte worden gesteld. Een nieuwe studio moest worden gevonden, want de uitzendingen gingen eruit bij de Wereldomroep.

NIEUW RADIOPLAN 2

In 2001 werd geheel volgens Hilversumse tradities een nieuw plan voor Radio 5 bedacht.
Het station werd in april omgedoopt tot 747 AM: in de ochtenduren werd het Radio 1 Journaal ook op deze zender gezet en Wereldnet verhuisde naar de middag: Van 12.00 tot 12.45 uur. Een kwartier korter dus. Zo verdween het alternatief en kregen we om volstrekt onduidelijke redenen op twee zenders tegelijk dezelfde herhalingen.

VARA WEG

De VARA vond het intussen wel genoeg en kondigde plotseling aan uit het samenwerkingsverband te stappen.
‘Helaas’, zei mevrouw Willy Mos, die iets leidinggevends deed.

NPS WEG

De NPS kondigde daarna aan, dat zij er op termijn uit zou stappen.
’ Dus niet ineens zoals de VARA‘, zei radiobaas Rob Heukels.

WERELDOMROEP TERUG

In oktober 2002 stapte de Wereldomroep weer in. Er waren nieuwe leidinggevenden aan het bewind gekomen, die zowaar in de gaten hadden dat Wereldnet uitgerekend een programma voor hun omroep was. Weer werkten we nieuwe presentatoren in. Opnieuw werden de medewerkers op de hoogte gesteld.

'Onze presentatoren zullen inhoudelijk worden aangestuurd en indien nodig begeleid door de eindredacteur van de VPRO' schreef P. Veenendaal , hoofd van de Nederlandse afdeling.

In september 2003 hielden Human en Teleac/NOT het weer voor gezien.

HUMAN WEG

Rina Spigt, eindredacteur Radio van Human schreef:

'De telkens terugkerende financiële last drukt inmiddels te zwaar op onze beperkte radiobegroting.
We brengen dat niet langer op'.

TELEAC WEG

A. van der Want, directeur Programmazaken van Teleac liet het volgende weten:

'Wij zijn helaas genoodzaakt het samenwerkingscontract te discontinueren.

De reden hiervoor is gelegen in de gewijzigde financiële omstandigheden die zijn ontstaan door o.a. de 5% regeling die de Overheid de omroepen heeft opgelegd'.

NIEUW RADIOPLAN 3

September 2005 verscheen Llink in de ether. Deze nieuwe omroep wilde graag meedoen. Dat kwam ons wel goed uit, maar ik vond het merkwaardig dat een frisse nieuwe omroep mee ging doen met een reeds bestaand programma.

In 2006 kwam er weer eens een geheel nieuw plan voor de Nederlandse Radio.
Radio 747AM, dat eerst radio 5 heette werd opnieuw Radio 5. Alleen geen documentaires meer, geen lange interviews, geen achtergronden en duidingen, maar populaire praatjes met eenvoudige muziek.
Voor Wereldnet was daar geen plaats meer.

Maar… er werd een oplossing gevonden. Het programma kon in oktober naar Radio 1. Natuurlijk weer verkort. Een half uur van 05.30 tot 06.00 uur. Onderdeel van de nachtprogrammering.

Er was één voorwaarde: het moest gebracht worden door de nachtpresentatoren van dienst.

Dus: het programma dat toen betaald en geproduceerd werd door VPRO en Wereldomroep (Llink ging er weer uit) werd gepresenteerd door medewerkers van Vara, E.O. en KRO, mensen die vooral verstand van muziek hadden en minder van ‘de wereld’.

NIEUW RADIOPLAN 4

De echte liefhebbers volgden het programma daarna vooral via Internet.

      Dit jaar ging op 25 augustus het nieuwste Radio 1 plan in. Een andere zendercoördinator niet waar.
      Kortere programma’s, kortere gesprekken, meer infotainment, meer muziek; kortom ongeveer zoals radio 2 en inmiddels ook radio 5.

De VPRO (elitair en moeilijk!) werd van de Ochtenden gehaald en naar de middag verplaatst. Iedere werkdag van half drie tot vier uur. Een oude naam werd van stal gehaald: Villa VPRO met daarin dagelijks een gemillimeterd Wereldnet. Twee correspondenten nog maar, die in totaal elf minuten krijgen.

P.S.

De Wereldomroep heeft nog zijn eigen Wereldnet met een wekelijkse uitzending op zaterdagochtend tussen half tien en tien uur.
In Europa te beluisteren via de korte golf.
Daarbuiten via de satelliet.

Hoe het verder ging:

Media (49) : De doorstart van Wereldnet

Details: Hoofdcategorie: Media (502); Categorie: Media; Gepubliceerd: 08 oktober 2008

Theme Time Radio Hour

Vanochtend om 10.00 uur (American eastern time) begint het derde seizoen van een prachtig radioprogramma: Theme Time Radio Hour.

De formule is uiterst simpel.
Je neemt een thema en draait daar muziek bij.

Wat het programma zo bijzonder maakt is dat het gepresenteerd wordt door Bob Dylan.

LIEFDE & KENNIS

Hij doet dat fenomenaal. Dylan is een discjockey met grote liefde voor en veel kennis van muziek. Hij maakt uiteraard zijn eigen keus, spreekt de nummers op een zeer persoonlijke manier aan elkaar, geeft achtergronden, zoekt er poëzie bij en gaat af en toe ook zelf zingen.

Een paar ‘behandelde’thema’s: Shoes, Coffee, Hello, Weather, Cars, Radio, Smoking, Birds, Doctors,Youth & Age, Jail en Baseball. Vandaag is het onderwerp: Money.

Het programma duurt een uur en wordt eens per week uitgezonden op het Deep Tracks kanaal van de Amerikaanse betaalradio XM Satellite Radio. Je kunt je daarop voor 12.95 US$ per maand abonneren. Je kunt dan niet alleen naar Bob Dylan luisteren, maar naar liefst 170 kanalen.

RECLAMEVRIJ.

Het zijn vooral muziekkanalen. Werkelijk alles kun je daar horen. Jazz, rock, pop, hardrock, punk, country., bluegrass , Latin, Wereldmuziek, klassiek en muziek uit de veertiger, vijftiger of zestiger jaren. Er zijn ook nieuwsstations, talkshows, sport- en weerkanalen.

Het programma is niet zo eenvoudig gratis te downloaden.

Gelukkig maar!

Wat voor muziek zoekt Dylan uit. Hieronder het draaiboek van het thema Baseball, waarin hijzelf Take me out to the ballgame zingt.

Songs played during this episode:[1]

Take Me Out To The Ball Game - Bob Dylan (Direct Link)
Take Me Out To The Ball Game - The Skeletons
Baseball Boogie - Mabel Scott
Home Run - Chance Halladay
Baseball Baby - Johnny Darling
Baseball Canto - Lawrence Ferlinghetti
Three Strikes And You're Out - Cowboy Copas
The Ball Game - Sister Wynona Carr
Did You See Jackie Robinson Hit That Ball - Buddy Johnson
Joltin' Joe DiMaggio - Les Brown & His Orchestra (with Betty Bonney)
Joe DiMaggio's Done It Again - Billy Bragg & Wilco
Don Newcomb Really Throws That Ball - Teddy Brannon Orchestra
Newk's Fadeaway - Sonny Rollins
Say Hey - The Treniers
The Wizard Of Oz - Sam Bush
3rd Base, Dodger Stadium - Ry Cooder
Heart - Damn Yankees (Original Broadway Cast)

Pagina 14 van 20

Hoofdmenu