De Verleiding

Ieder jaar ontvang ik van De Volkskrant een enquête-formulier.Wat ik van de krant vind. En of ik cijfers wil geven voor de diverse onderdelen en bijlages. En of ik in het algemeen op- of aanmerkingen heb. Men zegt in een begeleidende brief erg prijs te stellen op mijn oordeel en er zo mogelijk ook rekening mee te houden. Voor de deelname krijg je een boekje.
      Ieder jaar geef ik trouw mijn cijfertjes. Een 8 voor de nieuwskrant, een 8 voor 'binnenland' een 7 voor  'buitenland' met de aantekening dat het Midden Oosten een 6 krijgt,  Het Vervolg een 7 , Het Betoog een 8.
      Dat gaat dus goed. Maar dan: Kennis: 6. Sport: 6. Magazine: 6.

Er is ook De Verleiding. Een bijlage op tabloid-formaat. Het laatste nummer bijvoorbeeld gaat over spijkerbroeken (hoge taille; ronde billen, lange benen). Over hardlopen met je toekomstige geliefde, het afdrukken van digitale foto's, lifestyle met spitse oren en grote ogen en romantische beleveniscadeaus.Onderwerpen dus , waar de redactie van De Volkskrant geen raad mee weet en die ze veel beter kunnen overlaten aan gespecialiseerde bladen.
      Deze bijlage krijgt van mij jaarlijks een 4.

In hetzelfde nummer van De Volkskrant staat op de voorpagina het bericht dat voormalig hoofdredacteur Harry Lockefeer is overleden. Hij was hoofdredacteur van 1982 tot 1995en vergrootte -aldus een bericht in zijn eigen Volkskrant- in die periode het journalistieke gezag. Hij zorgde ervoor dat de krant zaterdagbijlages kreeg als Het Vervolg, Wetenschap en Het Traject. Vòòr zijn aantreden was hij sociaal-economisch redacteur. Ik werkte toen als vrij jong verslaggever ook bij De Volkskrant en had grote waardering voor zijn bijdragen over de derde wereld en ontwikkelingshulp. De Unctad-conferenties in Chili (1972) en Kenia (1976) hield hij op zijn eigen kritische wijze zeer goed bij. Hij reisde veel, want dat was volgens hem de enige manier om enigszins met gezag over de derde wereld te schrijven. Volkomen terecht natuurlijk.
      Lockefeer was een serieuze gedreven journalist. Niet iemand met wie je in het café kon lachen of roddelen. Hij was zuinig en hield vast aan zijn principes. Hij liet zijn haar op tijd knippen, hield niet van snorren of baarden en  stak zich keurig in een pak in een tijd dat journalisten er volgens Parool-coryfee Henri Knap nogal eens bijliepen als glazenwassers of zigeunerinnen.
      'De krant is een heel intelligent product', zei hij bij  zijn afscheid van de krant.
De bijlage De Verleiding zou er volgens mij in zijn tijd nooit gekomen zijn.'Afvoeren'. Zelfs als de krant daarme advertentiekosten zou inboeten.

     

 

 .   

.