Beelden

 

 

BITTERBALLEN

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

 

Foto: Hans Molenkamp 


Pécs is de grootste stad in het zuiden van Hongarije. In 2010 culturele hoofdstad van Europa, al hebben we daar niet zoveel van gemerkt. Geruchten gaan dat het geld al op was voordat het feest was begonnen. Om de Hongaren goed te laten weten dat er veel Hollanders hier wonen danwel vakantie houden namen een paar Hollanders het initiatief geld in te zamelen om heel Pécs van tulpenbollen te voorzien. Na het in de grond stoppen werd er een feest georganiseerd door deze Hollanders.
      Ze deelden gratis bitterballen, snert en stroopwafels uit. Lijkt leuk, maar er zit toch echt een luchtje aan. Het beeld dat op die manier van Nederland wordt opgeroepen klopt helemaal niet meer met de werkelijkheid. Tot 1960 zou het nog wel ongeveer kloppen, al was de loempia al aan zijn opmars begonnen. Maar het Nederland van nu is veel verder vershoarmaat en verpizzaat dan we denken.
      En misschien is de hier opgezette vertoning wel een verlangen naar de tijd dat er nog niet zoveel buitenlanders waren. Ik vrees het echt. En er is ook nog iets anders aan de hand. Bitterballen, erwtensoep en stroopwafels verwijzen naar de huiselijkheid, terwijl het eten op straat in de jaren van nu een grote vlucht heeft genomen. Wandel maar eens door Hoog Catharijne in Utrecht.

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

Zon in glas

 

 

 

Groeten uit:

 

Zuidzijde 1: Clicheetjes 

Zuidzijde 2:  Een gemaaide akker  

Zuidzijde 3: Vlinder op appel  

 

           

 

 

TIJDEN KEREN TERUG

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

Op internet is een kritische Duitse krant te raadplegen (TAZ.DE) die enkele dagen geleden met een alarmerend bericht kwam waarin melding werd gemaakt van uitspraken die een journalist had gedaan in de Hongaarse krant Magyar Hirlap. Deze journalist Zsolt Bayer is een persoonlijke vriend van premier Victor Orbán. Ik vertaal delen van dit bericht:


ZOIETS ALS WAARDIGHEID

Zsolt Bayer, journalist en vriend van premier Orbán Victor beschrijft zigeuners als "dieren". Orbán neemt hier geen afstand van. Wat zegt ons dit? Vulgaire uitvallen tegenover zigeuners en andersdenkenden is men van de Hongaarse journalist Zsolt Bayer wel gewend.
      Maar wat hij op 5 januari jl. in het nationalistische dagblad Magyar Hirlap liet afdrukken grenst volgens juristen aan een oproep tot volkerenmoord.
      "Met het grootste deel van de zigeuners valt niet samen te leven. Deze zigeuners zijn dieren en gedragen zich als dieren. Ze willen onmiddellijk iedereen neuken die ze maar tegen komen, zodra ze op weerstand stuiten slaan ze aan het moorden. Ze schijten waar en wanneer ze dat maar willen. En wanneer ze daarop worden aangesproken begaan ze moorden. (....)
      Zijn conclusie: "Ze hebben geen recht op een bestaan. Dit probleem moet worden opgelost, met alle middelen. Dit klinkt als de Endlösung en zo is het ook bedoeld."

 

22 mei 1940.

Zigeuners in de rij om te worden gedeporteerd. 

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

 

 

 

ADVIEZEN OM VAKANTIESTRESS

TEGEN TE GAAN


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

             

 

Dit is de tijd van het jaar om te gaan nadenken over hoe en waar met vakantie te gaan. Januari, toch al een rotmaand, is daar de maand voor.
      De adviezen die nu volgen zijn niet geschikt voor gezinnen met kinderen. Die vakanties zijn vaak toch niet te redden vanwege de stress.
Neen, het gaat om alleenstaanden, vrienden, vriendinnen, stellen.


Tip 1.
Ga gewoon nooit met vakantie. Niks volle en vertraagde vliegtuigen die uiteindelijk ergens in de nacht vliegen. Hotelkamers met uitzicht op een blinde muur. Zogenaamd buitenlands eten, wolkbreuken en bezoeken aan een ziekenhuis. Het hoeft allemaal niet, ga af en toe gewoon eens een paar dagen uit, dat is beter.


Tip 2. Bereid dit absoluut in de winter voor, dan heb je ook de voorpret. Schrijf de amusementsafdeling van diverse Europese radio- en televisiezenders aan en zeg dat je hun hoofden amusement in de zomer wilt ontmoeten om een revolutionair amusementsconcept aan hen te vertonen. Eenmaal in de zomer ben je een uur eerder op de gemaakte afspraak die gemaakt is in de kantine van dat bedrijf en je doet een weddenschap met je reisgenoot wie het eerste de contactpersoon heeft gespot. Ik kan uit eigen ervaring vertellen dat hoofden amusement zeer chagrijnige koppen hebben. Het plan dat je meeneemt doet er helemaal niet toe, ze zullen nooit iets van je aannemen.


Tip 3. Maak via Facebook of zo'n soort medium bekend dat je een waardevolle schat hebt verstopt ergens in de Eifel. Er staan allerlei cryptische aanwijzingen bij hoe die schat te vinden. Diegene die hem vindt mag hem houden. De schat heeft waarde en is geen grap. Weken ben je alleen of met je reisgenoot bezig in de Eifel om die schat zo goed mogelijk te verbergen en de aanwijzingen te bedenken.


Tip 4. Deze is voor alleenstaanden. Open een atlas met een kaart van een gebied dat je nog wel eens of voor de eerste keer wilt bezoeken. Geblinddoekt wijs je een punt op die kaart aan. Daar moet je heen met een door een vriend of vriendin opgestelde brief. Hierin staat dat je graag op die plek een aangename persoon wil ontmoeten om samen een paar dagen door te brengen. De kosten zijn voor jou. Die brief laat je her en der lezen in de taal die in dat gebied gebruikelijk is. Resultaten publiceren, ergens.


Tip 5. Koop een internetradio en zwerf vanuit je fijne stoel over de hele wereld. Maak tegelijkertijd ook via dat internet die reis en maak foto's. Later maak je er een album van. Kost niks en je eet thuis.

 


Klik
HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

AANKOMEND ONHEIL

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

                

 

Ook in het geval van het vermoorde meisje Marianne Vaatstra waren er vooraf veel gewone dagen waarin er niets aan de hand was, waar gewoon gepraat werd, waar iemand om de pot pindakaas vroeg, waar iemand geeuwde, waar niemand een voorgevoel had van de dingen die nog moesten komen, de verschrikkingen.
      Maar nu ligt het hier anders.
We zijn nu in die gewone dagen, maar het meisje Moni ,16 jaar, is gewoon zoek en iedereen heeft wel een voorgevoel van de dingen die misschien zullen volgen. De verschrikkingen wellicht. Hoe begon het. Ze werd veertien en wilde eigenlijk niet naar school. Maar uiteindelijk onder veel dwang koos ze een vakopleiding in een dorp ongeveer twintig kilometer verderop. Dat klinkt niet zo ver, maar de werkelijkheid ligt ingewikkelder. Uit het dorp waar we wonen gaat om half zeven in de morgen een bus naar de stad. Daar moet ze overstappen om tegen half negen bij de school in het dorp K. aan te komen. De lessen zijn dan al begonnen, want het afstemmen van lesroosters op de bussen, dat doen de Hongaren gewoon niet.
      Op school overnachten durft ze niet of heeft te veel heimwee. Om drie uur gaat er weer een bus naar de stad, de lessen zijn dan nog niet afgelopen. Om half zes is ze weer terug in het dorp. Dit gaat een tijdje goed, maar een jongen in het dorp ziet ze liever dan de school.
      Het spijbelen begint. Laten we zeggen dat het eerste schooljaar is verknald. De school komt met straffen die aan de ouders worden opgelegd. Een boete voor schoolverzuim van ongeveer 100 euro. Die ouders kunnen dat niet betalen, de boete wordt gewoon verhoogd. Het tweede jaar begint aanvankelijk goed, maar na drie maanden is het weer raak. Ze komt soms niet thuis en zegt dat ze bij een vriendin in de stad slaapt. Maar op school verschijnt ze niet.
      We zijn nu halverwege dat tweede jaar en ze is weggelopen. Komt misschien wel weer terug, maar misschien ook niet. Haar kansen keren zich tegen haar. Ze woont in een klein boerendorp waar niets voor kinderen wordt georganiseerd. Ze is van zigeunerouders en dan ben je in Hongarije al bij het begin min of meer kansloos. Altijd is er geldgebrek of soms ook honger. Ze is ook nog mooi en dat is geen voordeel in haar situatie. 
      Maatschappelijk werk staat hier nog in de kinderschoenen of heeft geen schoenen. Sommige meisjes van haar leeftijd staan langs de grote weg. Ook hier woont een Jasper.S.

 

Photosophieën 60: Het lot van Moni (1)