Reportages (168)

Contrasten in de kop van Zuid-Beveland



Het is druk in de diverse jachthavens van Wolphaartsdijk aan het Veerse Meer. Er zijn veel vaste ligplaatsen, maar er is natuurlijk ook ruimte voor passanten. De Oosterschelde is dichtbij.
      Aan de oever zijn bij die havens drie restaurants, een supermarkt en een watersportwinkel. Er zijn campings en vakantiewoningen.


Contrast


Die drukte vormt een schril contrast met de rust en sereniteit in het dorp, dat een klein stukje naar het zuiden in Zuid-Beveland ligt.
      Je krijgt niet de indruk dat het dorp en zijn meeste inwoners profijt weten te trekken van de drukte aan het meer.
Ik heb er een klein supermarktje annex bakkerij gezien en een fietsenmaker.     


Gemeentehuis


Het oude raadhuis. Wolphaartsdijk was tot 1970 een zelfstandige gemeente.
      Het was de gemeenteraad die in 1960 besloot, dat het toenmalige dorp Oostkerke de naam Wolphaartsdijk kreeg. Vernoemd naar het voormalige eiland met die naam.
      Wolphaartsdijk heeft nu iets meer dan 2.000 inwoners en maakt deel uit van de gemeente Goes.


Griffioen


Het oude raadhuis is nu Dorpshuis De Griffioen.
      Tevens een herberg, waar feesten en trouwpartijen gehouden kunnen worden.


Nicolauskerk


Het meest in het oog springende gebouw is de monumentale Nicolauskerk, die boven alles uittorent.
      Een mooie kerk van de protestantse gemeente. De eerste steen werd gelegd in 1862.


Pastorie

De voormalige pastorie is nu een gasterij annex B&B onder de naam d’Ouwe Pastorie.


Molen De Hoop


Een andere blikvanger is molen De Hoop uit 1808.
      Een mooie ranke stellingmolen.


Bankje


Zomaar een bankje in het centrum.
     We zien de Zeeuwse vlag en aan de achterzijde de tekst Samen Sterk.


Vissersboot


Ik heb in de havens één vissersboot gezien.


Kortgene

 

 

Voetveer


Aan de overkant van het Veerse Meer ligt op Noord-Beveland Kortgene. Daar profiteren ze meer van recreanten, zeilers en vakantiegangers.
      Het winkel- en horecabestand is veel groter.


Van 14 april tot 24 september gaat er een voet- en fietsveer tussen beide plaatsen.

 

 

Rondvarende reünies op de Maas



We zien hier mijn vriend en blogmedewerker Peter Flik en zijn echtgenote Edith van der Poel; meer bekend bij vrienden, kennissen en familieleden als P & E.  Zij wonen in een klein dorpje in het zuiden van Hongarije, maar waren naar Nederland gekomen om het één en ander te vieren.
      Zij waren 25 jaar getrouwd en Peter was eerder in de week tachtig jaar geworden. 
Het werd schuitje varen; theetje drinken op de Bergsche en Andelse Maas.



We vertrokken uit het prettige vestingplaatsje Heusden.  Het was druk aan boord en mede door het mooie weer was er een uitgelaten stemming.
      Er waren familieleden van P & E, die beide al andere huwelijken achter de rug hebben. Kinderen, kleinkinderen en inmiddels ook al een achterkleinkind.   
     Oud VPRO-collega’s van P, oude vriendinnen van E, een enkele ex. en Nederlandse kennissen die ook een huis in Hongarije hebben maakten er een vrolijk voortvarende reünie van. Na afloop was er nog thee met een kransje bij de burgemeester van Boxtel, die ook een huis heeft in hetzelfde Hongaarse dorp.

Veel oog voor de dorpjes langs de rivier was er niet.
      Maar iemand aan boord wist het.
We passeerden onder meer Aalburg, Veen, Aalst en Andel.


De kleine VPRO- Reünie


P, Klaas Vos en Geert Mak

Michal Citroen en Ton van der Graaf

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Roya Javadi; Marten Minkema

Heleen Smit; Fieneke Diamand

Jan Haasbroek; Theo Uittenbogaard

Nanda Tulner; Dini Bangma en P.

E.

Heusden

 

 

 

Een katholieke enclave in Groningen

Er waren eens twee kloosters. Ze stonden vlak bij elkaar in een kleine gemeenschap op het Groningse platteland. Het klooster Sint Johannes Evangelista werd gebouwd in de twaalfde eeuw. Zijn bijnaam was het Oldenclooster. Ruwweg een eeuw later kwam daar het nonnnverblijf Nijenklooster bij. 
      Omdat de kloosters dicht bij elkaar stonden werd de plek tot Kloosterburen gedoopt. En nog steeds is dit dorp in het noordwesten van Groningen een katholieke enclave in een toch vooral protestantse provincie.

Clooster & klooster

Beide kloosters zijn al lang verdwenen. Maar er is op die plaats de boerderij Oldeclooster Hoeve met een goed onderhouden tuin.
Tuinen



De Rooms Katholieke gemeenschap liet in het begin van de vorige eeuw aan de Damsterweg een nieuw zusterhuis bouwen, dat bekend werd onder de naam Theresiagesticht. De zusters pakten van alles aan. Er werd voor zieken gezorgd, er was een kleuterschool, je kon er naailessen volgen en de nonnen deden aan wijkverpleging. Maar ook dit klooster hield op te bestaan. Het is nu een hotel, waar de oude sfeer nog niet geheel verdwenen is.

Kloosterhotel

Sint Willibrorduskerk
Kloosterburen is altijd behoorlijk katholiek gebleven. Er is bijvoorbeeld -hoge uitzondering in Groningen- een carnavalsvereniging. En de Willibrorduskerk torent hoog boven alles uit.


Centrum

 

Historisch waterrijk stadje

Appingedam is een aangenaam historisch plaatsje in Noordoost Groningen. Beschermd stadsgezicht.
      Winkelstraten, smalle doorgangen, rijksmonumenten, waterloopjes met onder meer het Damsterdiep en zijn opmerkelijke hangende keukens.
Er bestaat zogeheten vaarrecreatie.
      Maar het is vooral prettig om wat rond te struinen.


Raadhuis


Dit is het oude raadhuis van Appingedam. In het centrum. Er worden hier nog raadsvergaderingen gehouden en er kan ook getrouwd worden.
     Er is een besluit genomen dat Appingedam samen met Delfzijl en Loppersum de nieuwe gemeente Fivelingo gaat vormen.


Nicolaïkerk


Het raadhuis staat voor de oude Nicolaïkerk. Een gebouw dat bij de top honderd staat van rijksmonumenten.
      Om dat te begrijpen schijn je de kerk in te moeten gaan.


Hangende keukens


Ooit was Appingedam een havenstad. Maar dat veranderde toen bij Delfzijl een sluis werd aangelegd.
      De pakhuizen kregen toen een woonfunctie en om ruimte te besparen werden her en der aan de buitengevels keukens geplaatst.


Terras


Vanaf dit terras zijn de hangende keukens goed te bekijken.


Zwart



Niet alle hangende keukens zijn wit.
      Dit pandje staat overigens te koop.


Doorgang



Edele Heerden



Appingedam kent een geschiedenis van zogeheten Edele Heerden. Monumentale middeleeuwse huizen, waar bepaalde privileges voor golden.
      Bijvoorbeeld op het gebied van rechtsspraak en openbaar bestuur.
In dit Edele Heerd is een galerie gevestigd en appartementen.


De Zwaan

 


In De Zwaan woonde naar verluidt de stadsbeul.
      Er staat: Niet sonder God.

 



Uitgewoond, verrommeld, armoedig

Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) kwam met verrassende cijfers. De Nederlanders zijn beter geluimd, hebben een groeiend vertrouwen in politiek, in politie, rechtsspraak en zelfs in Europa. Mensen zijn over het algemeen ook steeds meer tevreden over hun omgeving, hun behuizing en zelfs over de medemens. Wij zijn kortom gelukkig. Maar er zijn een paar uitzonderingen. Oost-Groningen bijvoorbeeld en dan met name Delfzijl.

Nu was ik toevallig onlangs een aantal dagen in Delfzijl. Te kort om echt een goede indruk te hebben, maar eerste impulsen kloppen vaak en die waren niet bepaald gunstig. Delfzijl maakte een uitgewoonde indruk. Zielloos, verrommeld, armoedig. In De Volkskrant kwamen een paar inwoners zelf aan het woord.
      Een paar citaten:


---“Niemand wil hier meer wonen”.  

---’’Jongeren trekken massaal weg’’
---‘’Nederland heeft Groningen in zijn sop gaar laten koken’’
---‘’Er blijven alleen ouderen en buitenlanders over’’
---‘’Buurtbewoners worden vreemden van elkaar’’

Cijfers bevestigen dit beeld.
      De gemeente Delfzijl heeft 25.000 inwoners. In 1995 waren dat er nog bijna 32.000. Door leegstanden in huizen zijn veel flats gesloopt. Het havengebied staat deels leeg en dat terwijl voor de realisering daarvan hele dorpen werden afgebroken.


Stad achter hekken

Politiek en overheid in Delfzijl realiseerden zich overigens goed, dat er iets moest gebeuren.
      Er komt een nieuw winkelplein, het Stationsplein wordt aangepakt, het theater- en congrescentrum De Molenberg wordt opgeknapt, het centrum gaat op de schop en moet nieuwe allure krijgen en dan is er nog een groot plan in uitvoering, namelijk de kust aantrekkelijk te maken voor toeristen, dagjesmensen en eigen inwoners.


Dijkverlegging

Over een lengte van meer dan 11 kilometer -van het stadscentrum naar de Eemshaven- wordt de zeedijk landinwaarts verlegd, versterkt en aardbevingsbestendig gemaakt. Het bestaande strand wordt op deze manier verbreed.


Boulevard



De zeedijk wordt een boulevard. Een nieuwe brug zal de dijk verbinden met het stadscentrum.
      Fiets- en wandelpaden worden over het hele gebied uitgebreid.    

           


Eemshotel

Als je logeert in het Eemshotel ervaar je die veranderingen alom. Het hotel staat op palen in de Eemsmonding.  Je hebt prachtige uitzichten op het water dat sterke getijdenwisselingen heeft  en steeds van karakter verandert.
      Maar als je het hotel wil bereiken moet dat over tijdelijke noodwegen, langs hekken en versperringen, langs kranen, bulldozers, tractoren en mannen in pakken met waarschuwingskleuren.
      Een absurde surrealistische omgeving.



Maar ook wel weer intrigerend en aantrekkelijk omdat je weet dat het er hier alleen maar beter en aangenamer op kan worden.
      Een uitnodiging kortom om er over een paar jaar nog eens naartoe te gaan.


Sunrise op de Eems

 

 

Subcategorieën