Beelden (916)


 

VOGELS

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Eigenlijk is het met mij en de vogels nooit wat geworden. Het begon al op de middelbare school. Had je daarvoor gewoon een klassenleraar, nu kreeg je te maken met leraren die alleen een vak gaven. Zo was daar de leraar biologie. En hoewel de middelbare school op drie minuten lopen naar een groot natuurgebied was gevestigd gingen we daar nimmer heen. Het was in de klas zitten en luisteren. Een boek met afbeeldingen op je lessenaar. Je kon soms vragen stellen al was die leraar daar niet dol op. Slecht getimed wilde ik iets zeggen en stak mijn vinger op.
      De man was bezig iets uit te leggen over olifanten en hij gaf mij het woord. ''Ik houd eigenlijk niet zo van vogels'', begon ik. Algemeen gelach stak op. De leraar benadrukte dat olifanten dus geen vogels waren, maar vroeg wel waarom ik niet zo van vogels hield.
      ''Omdat ze niet stil zitten, zodat je ze goed kan bekijken'', zei ik. Hij drukte op een knop op zijn lessenaar en achter hem opende een immens grote wand. En daar zagen we zeker vijfhonderd stoffige opgezette vogels. ''Zie je dat ze volkomen stil zitten'', sarde hij. ''En ik hou al helemaal niet van dode vogels'', zei ik. Maanden later zag ik dat mijn cijfer voor biologie niet al te best was.

      In Frankrijk op vakantie zijn en niet een brocante bezoeken is vreemd. Altijd brocantes bezocht en schatten mee naar huis genomen. Ook dit allerliefste vogelkooitje. Maar een vogel daarin opsluiten ging me te ver. Jaren stond het kooitje leeg. Tot de vorige week . Een bezoek aan een Hongaarse brocante. Daar waren kanaries te koop die weliswaar wel stil zaten maar toch niet dood. Papier maché was de oplossing. Ze zitten nu op en in het kooitje.


   


Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

Concours d’Aviation 1910


Deze leuke vintage poster lag op een rommelmarkt. Het gelukzalig kijkende stel, dat zich netjes heeft uitgedost met een corsage op de borst lijkt wel op huwelijksreis. De poster is gemaakt door de Franse kunstenaar Jules-Alexandre Grün (1868-1934).

      Het concours d’Aviation in Monte-Carlo werd in de maanden februari en maart 1910 gehouden. Dat was dus kort nadat de Gebroeders Wright in 1903 de eerste gemotoriseerde vlucht hadden gemaakt in North-Carolina USA (36 meter in 12 seconden). Maar de luchtvaartontwikkelingen gingen in die dagen snel want in 1909 maakte Louis Blériot al de eerste vlucht over het Kanaal.

      Het concours duurde lang en er was veel geld te verdienen; 100.000,-- Franse francs in 1910 stond -inflatie mee gerekend- ongeveer gelijk met 325.000,--

      In de haven van Monte-Carlo varen al wat bootjes. Of die daar zijn om bij eventuele ongelukken in te grijpen weet ik niet. Het paleis ligt mooi aan de baai en een spoorlijn was er toen ook al. Het tweede vliegtuigje telt overigens maar één inzittende.

 

 

 

HOGE EN LAGE CULTUUR

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
                     Het is niet zonder risico om de dingen die me de laatste jaren nogal bezig houden op te schrijven. Al gauw ben je een snob of een hele dan wel halve intellectueel die niets met de massa en de massacultuur op heeft.   
      Het kwam allemaal een tijdje terug toen er voor de nieuwe koning in Nederland een lied moest worden gemaakt. Diverse tekstschrijvers van het Story en Privé niveau knoeiden een rammelende tekst bij elkaar en sommige vertegenwoordigers van de hoge cultuur begonnen een protest. Eindelijk kwam er eens een geluid dat tegen de massa werd gericht. De massa die al zoveel naar zich toe had getrokken: sport op de teevee op gunstige tijden, documentaires het liefst in de nacht. Pulpkranten gratis. Fastfood in de hoogste versnelling.  
      Liever André Rieux dan Jaap van Zweden. Liever een frikandel dan een Jacobsschelp. En het allervreemdste is nog dat zij van de hoge cultuur wel van André Hazes hebben gehoord, maar van het pulp weet niemand wie Andrea Bocelli is. Aan bomen hebben de meeste mensen van de massa maar een hekel, er vallen maar bladeren van af. Ik wen er nooit aan, en zeker niet in dit tijdsgewricht waarin de VPRO-radio ongeveer is weggevaagd. Een boom zonder bladeren.

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

  

 

Jonge smachtende Zwaluwen

Wachten op vader of  moeder

 

 

 

 

 

 

Aanvallende vogels

Dit verkeersbord kende ik nog niet. Het staat aan de Galathese Dijk in het uiterste zuidoosten van het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee. Een vrij afgelegen plek. 

      Informatie leert, dat het om een buizerd gaat. Het beest heeft hoog in de bomen een nest met jongen.
      Volgens Ronald in ‘t Veld van Staatsbosbeheer -geciteerd in het blad Eilanden-Nieuws- is het nog niet duidelijk of het om ‘t mannetje of het vrouwtje gaat. Het is -zegt hij- zeer uitzonderlijk dat een buizerd mensen aanvalt.
      In de zomer zitten er op het hele eiland zo’n 40. tot 50.000 buizerds.

De borden staan in de buurt van fietsknooppunt 93.

Daar vlakbij aan het water is overigens café-restaurant Sluishaven. Met een terras aan De Krammer.
     
Een paar jaar geleden brandde dit pand geheel af, maar het is inmiddels herbouwd en wordt dezer dagen weer geopend. 

 

Knooppunt 93

 

 

 

Subcategorieën