Beelden

 

Leonard Cohen: Dance me to the end of love

 

Photosooph Peter Flik is deze maal videosooph, en dat is niet zonder reden, leest u maar.

EEN ECHT GEVOEL VAN SCHAAMTE EN VERONTWAARDIGING KOMT BIJ ME OP BIJ HET VERNEMEN VAN HET BERICHT DAT MILJOENEN MENSEN IN NEDERLAND KIJKEN NAAR DIE WEERZINWEKKENDE NEP DIE THE VOICE OF HOLLAND HEET. BLERENDE BRADERIE ZANGERS EN ZANGERESSEN MET ONVERSTAANBARE NIKSLIEDJES. EN DAT WEKENLANG. OM ME TE OMGEVEN MET ECHTE LIEDJES BEN IK EEN BIBLIOTHEEK AAN HET OPBOUWEN EN LAAT U NU GENIETEN DAN WEL KENNIS MAKEN MET EEN WONDERSCHOON LIED VAN LEONARD COHEN.

 

http://www.youtube.com/watch?v=4UP6kDq0Uhw&feature=related

 

Dance me to your beauty with a burning violin

Dance me through the panic till I am gathered safely in

Lift me like an olive branch and be my homeward dove

Dance me to the end of love

 

Oh let me see your beauty when the witnesses are gone

Let me feel you moving like they do in Babylon

Show me slowly what I only know the limits of

Dance me to the end of love

 

Dance me to the wedding now, dance me on and on

Dance me very tenderly and dance me very long

We're both of us beneath our love. we're both of us above

Dance me to the end of love

 

Dance me to the children who are asking to be born

Dance me to the curtains that our kisses have outworn

Raise a tent of shelter now though every thread is torn

Dance me to the end of love

 

Dance me to your beauty with a burning violin

Dance me through the panic till I am gathered safely in

Touch me with your naked hand or touch me with your glove

Dance me to the end of love.

 

Groen blaadje erbij

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

 

                                                              DACHT DAT DIT NIET MEER ZOU VOORKOMEN

                                                                          DAT DE TIJDEN EENS VOORBIJ ZIJN

                                                                                  MAAR NIKS VAN DAT ALLES

                                                              GEWOON VERLIEFD OP EEN JONGERE VROUW

                                                             HET STAAT NU OPGESCHREVEN, DUS IS HET ZO

                                                                                 EN DAT OP DEZE LEEFTIJD

                                                                                    IK ZIE ER ZELF NIKS VAN

                                                                                    MAAR IEDER ANDER WEL

                                                                     GROEN BLAADJE, JA GROEN BLAADJE

                                                                                         CLICHÉ, JA CLICHÉ

                                                         MIJN HUIDIGE PARTNER WEET HET SINDS VANDAAG

                                                                                         EN HAAR REAKTIE?

                                                               NEEM HAAR RUSTIG ERBIJ, ZE IS HEEL AARDIG.

 

 

Meer Photosophieën:


1: Folders & witbrood
2: Weggerukt
3: De Tijd & wij
4: Doktersserie
5: Is that all there is
6: Zeuge der Zeit 1989
7: Ikheid
8: Oude man verliest zichzelf
9: IJdel & afgebladderd
10: i'Clouds & i'Streken
11: Onvervalste garagestijl
12: Fatoumata Diawara
13: Over de kool & de geit
14: Nederlanders in Hongarije

15: Gastvrij Oost-Europa
16: Op aarde mislukt
17: Huiver in Constanta
18: Salzburg; Een oude geliefde
19: Dwangarbeid

20: In Oost-Europees gelid

21: Anti-autoritaire opvoeders

22: Een ontbrekende dakpan

23: Vliegkuddes

24: Grubbert. een lange Fries

25: PCC-Cars
 

 

 

 

 PCC-CARS

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

Hoe oud? Vijftien misschien. Door omstandigheden logeerde ik de hele zomer bij mijn zus in den Haag.
      Welke die omstandigheden waren laat ik gewoon weg, want dan is het eind zoek. Nu al weer te veel gezegd. Laten we zeggen dat ik beter uit huis kon zijn.
      Zus had een hekel aan het Haagse accent en ik kon er maar niet genoeg van krijgen. Gefascineerd door de Haagse trams.
Een duidelijke voorkeur voor lijn 11 naar Scheveningen. Lijn 8 en 9 gingen er ook heen, maar die 11 had een zwaardere motor en reed op eigen baan.
      Wel was het natuurlijk even slikken dat er aan dat eindpunt van lijn 11 eigenlijk niks was, behalve een vuurtoren en wat moest je daarmee. Gewoon weer terug met de 11 en dan had je wel de mooie aankomst bij het station Hollands Spoor
.

 

                 

 

Echte stations

Hollands Spoor had nog de sfeer van een station met grote ijzeren overkappingen. Stoomtreinen kwamen er niet meer maar je kon ze er rustig bijdenken en dan waren ze er wel.
      In die jaren waren er nog geen grote mislukkingen als het tegenwoordige Hoog Catharijne, het monsterlijke winkelcentrum met de treinen eronder. (nagedaan in Linz te Oostenrijk; toen ik daar onlangs met de trein wilde moest ik echt ergens gaan vragen in een winkel waar nou precies die treinen waren!)
      Nee, in die jaren waren er nog echte stations van afscheid en weerzien, van wachtkamers eerste en tweede klasse.

 

Stijl 

Eenmaal op die plek gebeurde het jaren later dat ik de nieuwste trams van den Haag tegenkwam. De PCC cars. Ze hadden daar bij die HTM wel gevoel voor stijl... Als ze langszoefden was het net of er een soort nieuwe tijd was aangebroken.
      Het waren ontwerpen uit Amerika en niemand wist eigenlijk waar PCC voor stond. Later kwam ik te weten dat we het hier hadden over President Conference & Committee Cars.
      Een volkomen absurde naam, want presidenten gaan helemaal niet met de tram.

 

 

Museumstukken 

 

 

Ze reden redelijk hard en geruisloos, maar de conducteur was afgeschaft.
      Inmiddels zijn het museumstukken geworden.

                 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                       

 

Grubbert; een lange Fries

 

(Photosooph Peter Flik woont in Hongarije, waar Friesland nooit ver weg is)

 

 

Provincie der provincies 

Het begon er al mee dat we moesten starten op de Bonkevaart.
      Eigenlijk was die naam al voldoende om er helemaal niet aan te beginnen. Maar ik kluunde me over dit obstakel heen en ging op weg.
De tocht der tochten zou over een paar dagen worden gehouden en het was beter om wat oefening op te doen. En toen ineens was het zover: een lange Fries kwam naast me rijden en stelde zich voor. Grubbert. Jezusnogantoe, nu dit er ook nog bij.
      Honderd kilometer met die Grubbert. Hij wilde dat het ijs spoedig tussen ons zou breken zei de lange in die Friese zangtaal. Ik kon alleen maar zeggen dat het ijs beter niet kon breken, hetgeen hij totaal niet begreep. Afijn hij zong maar door en sneed onderwerpen aan die helemaal langs me heen gingen.
      Flitsen vaderlandsliefde, de taal der talen, de provincie der provincies. Grubbert wist van geen ophouden.
Sneek leek zich steeds verder van ons te verwijderen. Sport verbroedert ging door mij heen, maar als dit het gevolg was had ik dat liever niet.
      Na twintig kilometer nam ik een besluit: naar links weg schaatsen en wel heel snel.

 

Meer Photosophieën:


1: Folders & witbrood
2: Weggerukt
3: De Tijd & wij
4: Doktersserie
5: Is that all there is
6: Zeuge der Zeit 1989
7: Ikheid
8: Oude man verliest zichzelf
9: IJdel & afgebladderd
10: i'Clouds & i'Streken
11: Onvervalste garagestijl
12: Fatoumata Diawara
13: Over de kool & de geit
14: Nederlanders in Hongarije

15: Gastvrij Oost-Europa
16: Op aarde mislukt
17: Huiver in Constanta
18: Salzburg; Een oude geliefde
19: Dwangarbeid

20: In Oost-Europees gelid

21: Anti-autoritaire opvoeders

22: Een ontbrekende dakpan
23: Vliegkuddes

 

                                                                             VLIEGKUDDES 

 

                            (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

                                                                                                                       

 


Op zoek naar de gedragszeef

Sedert enige jaren bestaan er die zogenaamde low budget vliegtuigmaatschappijen en je bent echt een dief van jezelf als je nog met de oude maatschappijen blijft vliegen. Die oude maatschappijen die je nog altijd verwennen met onmogelijke gratis hapjes. De nieuwe maatschappijen hebben ook onmogelijke hapjes, maar daar moet je dan voor betalen. MAAR het vliegen met die low budget heeft ook vreemde gevolgen en die moet men niet onderschatten.
      Bij het inchecken worden er geen stoelnummers uitgegeven. Men mag gaan zitten waar men wil, behalve dan op de stoelen naast de nooduitgang; die hebben meer beenruimte en daarvoor moet weer apart worden betaald. Het slechtste in de meeste mensen wordt nu goed zichtbaar: al bijna een uur van te voren gaat iedereen in de rij staan om maar bij de eersten te horen die aan boord gaan. Voordringen is geen uitzondering.
      Er gaat echter een val open die niet iedereen ziet. Je moet ervoor zorgen dat je niet als eerste door de gate gaat want dan ben je weer de laatste die uit de bus naar het vliegtuig gaat en heb je de strijd gewoon verloren. Zelf amuseer ik me prima met dat kuddegedrag en vooral met die lui die hun egocentriciteit breeduit vertonen. Het zijn meestal mannen van rond de vijftig, lichtkalend en goedgevet. Bij het inchecken is hun bagage te zwaar en zonder uitzondering beginnnen ze een zeurdiscussie. Een discussie die zij steevast verliezen.
      Bij de veiligheidscontrole hebben ze een mes bij zich of een verboden nagelvijl. Later willen zij bij een counter een bier en zetten hun tas neer op de plek waar de serveerster het bier moet plaatsen. Bij het wegnemen van die tas gaat het bier tegen de grond. Later in het vliegtuig versperren zij langduring het gangpad omdat ze nog iets uit hun handbagage moeten hebben die ze eerst boven hun hoofd hebben opgeborgen. Natuurlijk moeten ze bij het opstijgen naar de wc. Moeten worden tegengehouden. Hoe lang duurt het nog voordat er een soort gedragszeef komt?