Beelden

 

Een feestje in strandpaviljoen Zeezicht

 

Het VPRO-radioprogramma Ongehoord, dat werd uitgezonden van 1995 tot 2002 was in diverse opzichten opmerkelijk.
      Programmamakers reisden af naar mooie of favoriete plekken in de wereld, deden daar impressies op, vertelden verhalen en anekdotes en lardeerden dat met geluidsopnames.
      Geen interviews, geen uitgeschreven teksten maar pure improvisaties. De programmamaker als verhalenverteller.
‘Reisverhalen tegen de klippen op’, was de ondertitel.

Eindredacteur Ton van der Graaf eiste dat iedere medewerker een bijzonder souvenir meenam en zo ontstond een soort museum met curieuze objecten.
      Jarenlang was het een blikvanger in de grote VPRO-Villa tot nieuwe leidinggevenden het tijd vonden om ’’die rotzooi’’ op te ruimen.
Alles verdween in zakken & dozen.

Een paar jaar geleden slaagden Ton & ik erin om diverse attributen te redden.
     
Die verzamel ik nu op mijn blog. Maar er is nog een aantal attributen dat ik tot nu toe niet kan thuisbrengen. Ik blijf eraan werken  

Ter gelegenheid van de 100ste uitzending kwamen de medewerkers bijeen in hotel New York Rotterdam. 
     
Een aantal programmamakers vertelde daar anekdotes over de totstandkoming van diverse afleveringen.
Bij de 200ste uitzending werd een feestje gevierd in Strandpaviljoen Zeezicht te IJmuiden.  
      Daar werden reisverhalen en reisgedichten gedeclameerd.
 

Beide uitzendingen zijn  verschenen op het digitale VPRO Radioarchief.

U kunt ze HIER beluisteren.   

Onder: de medewerkers op de buitentrap van Zeezicht.
     
De foto is gemaakt door Henk Weltevreden.

 

Uitzending Tweehonderd

 

 

Bovenste rij v.l.n.r. : Roland Vonk, Klaas Vos, Hans Olink.

Tweede rij: Gerrit Kalsbeek, Kiki Amsberg, Jos Niehaus, Marnix Koolhaas, Ton van der Graaf

Derde rij: Gert Hindriks, Michal Citroen, Heere Heeresma jr., Michael Jansen, Marten Minkema, Lida Iburg, Ronald van den Boogaard, Jacqueline Maris (met hond)

Voorste rij: Rob Muntz, Frits Jonker, Jet van Boxtel, Stan van Houcke, Marylou Busch, Willemiek van den Oever, Rob van Olm.

 

MUSEUM ONGEHOORD

 

Overzicht:

 

 

 

1. Karakteristieke hoed uit Maseru.
Hoofdstad van Lesotho.

 

 

 

Reizen 5:
Twaalf verkoopsters & 24 Hoedjes

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2: Wereldbol uit Pyong Yang.

Hoofdstad van Noord-Korea

 

 

 

Aardrijkskunde 28:

De wereld een kijktoneel

 

 

 

 

 

 

 

3. Telegrafiekabel

Landsend Engeland

 

 

 

Beelden 157: Een fysieke navelstreng

 

 

 

 

 

 

 

4. De laatste communistenlucht.

 

 

Blikjes uit het Mementopark.
Budapest, hoofdstad van Hongarije.

 

 

Beelden 152: Ingeblikt & bewaard

 

 

 

 

 

 

 

5. Een motor van ijzerdraadjes.

 

 

Gemaakt in Maputo.

Hoofdstad van Mozambique.

 

 

Beelden 155: Overlevingsdrang in Afrika

 

 

 

 

 

 

 

 

6. Een olifantenbot.

 

 

Meegenomen uit Caprivistrip
Namibië .

 

 

Reizen 46: Een illegale borstwervel

 

 

 

 

 

 

7. Een houten bison.

 

 

 

Het laatste oerbos van Europa.
Meegenomen uit Polen.

 

 

Beelden 160: Fout op fout op fout

 

 

 


 

 

8. Een aandoenlijke dodo

 

 

 

Uitgestorven op Mauritius

 

 

Reizen 19: De Walgvogel

 

 

 

 

 

 

 

9. Albanië-bunker

 

 

Curieuze herinnering aan
Communistisch gekkenhuis.

 

 

Beelden 163:
De paddestoelen van Albanië

 

 

 

 

 

 

10. Visitekaartjes

 

Meegenomen uit
de hele wereld

 

Beelden 167 :

Visitekaartjes

 

 

 

 

 

11. Dinkapijp

 

Gekregen van Dinkavrouw
in Zuid-Sudan

 

 

Beelden 171:

Groot feest in Zuid-Sudan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12. Rhaeto Romaans

 

 

 

Kuifje in bedreigde taal

Meegenomen uit Zwitserland

 

 

Beelden 172
Kuifje; Kuiffie,Tintin & Túfke

 

 

 

 

 

 

 

13. Liechtensteiner Fürstenhütchen

 

 

 

Meegenomen uit Vaduz
Hoofdstad van Liechtenstein

 

 

Beelden 173

Vorstelijke chocolade

 

 

 

 

 

 

14. Honingboom in Kalimantan

Gered van illegale houtkap

 

 

 

 

Beelden 174:
De Honingboom

 

 

 

 

 

 

 

 

15. Bezweringsmasker uit Bhutan

 

 

 

Gekregen in Thimphu

Hoofdstad van Bhutan

 

 

Beelden 183
Masker uit Thimphu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16. Gebreide pinguïn uit Tristan da Cunha

 

 

 

 

Meegenomen van meest
geisoleerde bewoonde eiland ter wereld;
Zuidelijke Atlantische Oceaan

 

 

 

Beelden 184:

Breien op Tristan

 

 

 

 

 

 

17: Gekneusd bordje uit Guyana

 

 

Meegenomen uit Georgetown

Hoofdstad van Guyana

 

18 Beelden 185:

Een gehandicapt verkopertje

 

 

 

 

 

 

 

 

18. Klei uit sub-sub enclave

 

Meegenomen uit

Dahala Khagrabari

 

Beelden 189: India in Bangladesh

in India in Bangladesh

 

 

 

 

 

 

19. IJsbeer met jong

 

Meegenomen uit

Longyearbyen Spitsbergen

 

 

Beelden 191:
Toeristen met geweren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20. Tubeteyka

 

Meegenomen uit

Fergana-vallei Oezbekistan

 

Beelden 193;

Geluk & vruchtbaarheid

 

 

 

 

 

 

 

 

 

21: One dollar token

Hard Rock hotel; Las Vegas

 

Beelden 195:

Las Vegas here I am

 

 

 

 

 

 

 

 

 

22: Braziliaanse nummerplaat
uit 1994

 

Beelden 202

Een mascotte uit Rio de Janeiro
Leukste stad van Brazilië

 

 

 

 

 

 

 

 

23: Tinku hoed uit Sucre
Hoofdstad van Bolivia

 

 

Beelden 208:

Agressieve gevechtsdans

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24: Rockhopper

Falkland Eilanden

 

Beelden 211:

Schaatsen & mijnenvelden 

 

 

 

 

 

25:Kamelendrijver

Ramallah Palestina

Beelden 233

Een feestje in Ramallah 

 

 Irkoetsk 1985;


Staatspersoneel en staatsgedrag

 

 

 (Van Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

                                                     

 

''Last van mijn hart''


Weer tegen de tien geboden van vriend Jan in gegaan, om precies te zijn het negende: het gaat om de reis zelf en niet om de aankomst ergens. Het reisdoel is ondergeschikt aan de reis. Geboekt had ik een treinreis naar Irkoetsk en een hotel aldaar voor drie nachten. Dat boeken van het hotel was dus de fout; Jan zou zeggen dat het beter was om meteen om te keren. De reis zelf van Moskou naar Irkoetsk is voor de liefhebber. Taiga's en berkebomen. En dat vier dagen lang. De soep die in Moskou aan boord van de trein gebracht was werd gaandeweg steeds meer verdund om te eindigen als gekleurd water. De trein en alle stations houden de tijd van Moskou aan waardoor je na een paar tijdzones niet meer weet hoe laat een ontbijt mogelijk is. In de coupee is overdag altijd Russische muziek die wel regelbaar is, maar alleen harder. Men was deze keer vergeten Irkoetsk aan te kondigen en ik kwam er pas na vijf minuten achter dat ik beter kon uitstappen.

Het hotel was, we spreken over 1985, een staatshotel met staatspersoneel en staatsgedrag. Op een aangeschafte ansichtkaart moesten zoveel postzegels dat er geen adres meer kon worden opgeschreven. -Dan stuurt U hem maar niet! was de oplossing van het loket op mijn klacht.

De stad zelf was goed verschrikkelijk. Lamlendig lopende militairen likkend aan een ijsje. In een winkel iets kopen, forget it. Je moest eerst naar de kassa en daar vertellen wat je wilde kopen en afrekenen en dan met een goor bonnetje de spullen gaan halen.

Ik nam een kloek besluit. Weg hier en wel meteen. Aan de balie van het hotel kwam ik met een verhaal dat ik last van mijn hart had gekregen; niet gevaarlijk zei ik er wel bij, want ze stoppen je zo in een ziekenhuis... Mijn Hollandse dokter had mij gezegd, dat, als zich dit op de reis voordeed , ik terug naar Nederland moest. De balie had geen zin om iets aan die snelle terugkeer te gaan doen, want dan moet er worden opgetreden. Maar toch na enige druk ging men iets doen. Na een uur kwam er een grote zwarte auto en die ging mij naar het vliegveld brengen. De auto reed tot onder de vleugel van het toestel, waar een paar honderd mensen stonden te wachten. Te wachten tot eerst de zieke aan boord was. In Mokou herhaalde zich dit in omgekeerde volgorde; eerst de zieke eruit en dan de meute. Weer stond daar onder het vliegtuig een zwarte auto...

Gelukkig wist het hotel waar die auto mij heen bracht niets af van mijn komst en kon ik rustig een sigaret opsteken.

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

De multimediale wereld & omstreken

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

                                                             

Wustenrol. kirikiri. cruises. 


Er zijn mensen die een grote afkeer hebben van alles wat met techniek te maken heeft. De Amerikaanse schrijver Robert Pirsig heeft daar een heel boek over geschreven: Zen en de kunst van het motoronderhoud. Als je dit boek gelezen hebt is de kans groot dat die afkeer als sneeuw voor de zon verdwijnt.
      Er zijn dus ook mensen die een grote afkeer van computers hebben en die mensen wil ik graag toespreken. Het is volkomen begrijpelijk dat U die afkeer heeft. Diegenen die de systemen in computers hebben ontworpen zijn eigenlijk geen mensen maar een soort geprogrammeerde robotten die geen enkel inlevingsvermogen hebben in de beleving van heel veel mensen. Een sterk voorbeeld is de internetsite Linkedin. Het begint al met de schrijfwijze! De tweede i wordt als hoofdletter afgebeeld . En "I" waardoor er dan nu staat LinkedIn.

Het is een sociaal netwerk hetgeen je in staat stelt vrienden over de hele wereld te maken. Alsof het niet al een hele klus is om de contacten met bestaande vrienden op peil te houden. Alle gegevens die je op dat netwerk deelt met anderen worden nauwkeurig bijgehouden om je later te vervelen met zeer gerichte reclame. Uitgeprobeerd met een e-mail die ik aan een willekeurige kennis stuurde met een totaal verwarde inhoud: wustenrol. kirikiri. cruises. Binnen drie dagen reclame voor cruises in de mail. Ik wil dus van dat hele netwerk af en onder aan het laatste bericht van linkedIn stond de mogelijkheid om af te haken. MAAR. Als je daarop ingaat komt er een scherm waarop je je moet aanmelden. De programmeer-robot heeft weer toegeslagen.

Er is echter wel een aantal tips om die afkeer te dempen of zelfs te doen verdwijnen.

Doe veel dingen op uw computer regelmatig;, je raakt er dan op den duur gewoon mee vertrouwd en hoeft het niet steeds opnieuw te leren.

Geen papiertjes naast het beeldscherm met aanwijzingen, alles staat op het scherm

Het lijkt reclame wat ik nu ga zeggen, maar het is gewoon de waarheid: de produkten van Apple zijn werkelijk veel eenvoudiger dan de Microsoft-produkten.

Het sterkste voorbeeld in mijn directe omgeving. iPad ongeveer een uur in huis en mijn partner die nog nooit achter een beeldscherm is gesignaleerd bestelt zonder enige moeite een jas in New York.

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

Een liefderijk keukenraam

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

                         

 

                                                  ODE AAN E.


                                                                                  Zij maakt zo'n uitzicht

                                                              Pizzabrood in de vorm van een palmeiland

                                                                       Op straat blijven sommigen staan

                                                                          Knopen springen wel eens los

                                                                                Regen kan ze wegkijken

                                               Kippen beginnen spontaan te lachen als ze haar zien

                                                                  Olijfolie wordt goudsap bij haar koken

                                                    Zwitserland en Oostenrijk mag zij in de winter niet in

                                                                              De sneeuw zou wegsmelten

                                                                                Dat ik met haar mag leven

 

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

Stamping Ground Rotterdam 1970

 (Opruiming 4)

 

 
Zakken, zakken & zakken

Ik was aan het opruimen en vond deze foto.

WAT IS HIER AAN DE HAND?

Slachtoffers wellicht van een natuurramp. Bijeen gebracht in zakken?
     
En zijn die mensen op de achtergrond lijkenpikkers?
Maar wat doen die Cola-bordjes daar dan?
     
En waarom zijn al die zakken anders?
Waarom eet die zittende mevrouw een appeltje?
     
Waarom zijn sommige gezichten herkenbaar?


Het antwoord is simpel.
     
De mensen slapen en hebben hun eigen slaapzak meegenomen.
Zij zullen direct massaal wakker worden en weer gaan deelnemen aan het meest memorabele popconcert, dat ooit in Nederland gegeven werd.        
      Stamping Ground in Kralingen Rotterdam.

Het festival was het Europese antwoord op Woodstock, het spraakmakende Music Festival dat een jaar daarvoor in de Verenigde Staten was gehouden.
      Het was in Kralingen drie dagen lang feest. De datum was: Vrijdag 26 juni tot en met zondag 28 juni 1970.

Ik heb nog even naar het programma gekeken.

FENOMENAAL!

Om maar wat te noemen: Santana, Jefferson Airplane, Canned Heat, Dr. John, CCC, Soft Machine en Pink Floyd.
     
Love & Peace was het.
Vrolijke, vriendelijke mensen, die het ondanks de regen goed met elkaar konden vinden.
      Er werd veel hasj gerookt. Er waren crèches, marktjes, kunstuitingen; er werden films vertoond; men kon zwemmen in de Kralingse Plas en er waren drive-in shows.
      Openlijk werd op een aantal plekken de liefde bedreven.


Het complete programma was:

 

Vrijdag:

Jefferson Airplane, Santana, The Flock, Canned Heat, Hot Tuna, Quintessence, East of Eden.

 

Zaterdag:

The Byrds, Family, Dr. John The Night Tripper, Country Joe, Tyrannosaurus Rex, Renaissance, Third Ear Band, Al Stewart, Supersister,
CCC folk & blues inc.

 

Zondag:

Mungo Jerry, Chicago Art Ensemble, John Surman, Han Bennink, Caravan, Fairport Convention, Fotheringday, Soft Machine, Pink Floyd.

Hoofdsponsor was Coca Cola.

 
Een indruk:

  http://www.youtube.com/watch?v=s0ZjbY45PqA (O.a. Impressie & Santana)

 https://www.youtube.com/watch?v=nqDQaxMgTkg (Pink Floyd)

 http://www.youtube.com/watch?v=WAE3SCHMg9o (O.a. Canned Heat)

  

Opruiming 1: Verslaggever te Wenen

Opruiming 2: Verslaggever te Standdaarbuiten

Opruiming 3: Verslaggever te velde