Beelden

 

 

NOORD-OOST GRONINGEN

 

(Door Peter Flik, Photosooph te Hongarije)

 

ik heb er gewoond

en als je er woont zal je het ook weten

je ziet de gevoeligheid van de mensen daar

je hoort hun pijn

je voelt met ze mee

hun korte zinnen

hun zwijgen

recht door zee blijven gaan

ook al ligt die zee achter hun dijken

nuances zijn maar fratsen

pas op: het weer komt er aan

 

 

Oethoezen & Spiek

http://www.youtube.com/watch?v=72fgZd174YQ

 

(Van Ede Staal)


't Is de lucht achter Oethoezen

't Is 't torentje van Spiek

't Is de weg van Lains noar Klooster

En deur Westpolder langs de diek

 

't Binnen de meulens en de moaren

't Binnen de kerken en de burgen

't Is 't laand woar ik as kind

Nog niks begreep van pien of zurgen

Dat is mien laand, mien Hogelaand

 

't Is 'n doevetil, 's durpsstroat

't Is 'n olde bakkerij

't Binnen de grote boerenploatsen

Van Waarvum, Oskerd, zo noar Mij

 

't Is de waait, 't is de hoaver

't Is 't koolzoad in de blui

't Is de horizon bie Roanum

Vlak noa 'n dunderbui

Dat is mien laand, mien Hogelaand.

 

't Is 'n mooie oavend in maai

'n Kou houst doeknekt in 't gruinlaand

Ik heb veur d'eerste moal verkeren

En vuil de vonken van dien haand

 

De wilde plannen dij ik haar

Komt sikkom niks meer van terecht

Totdat de nacht van 't Hogelaand

'n Donker klaid over ons legt

Dat is mien laand, mien Hogelaand...

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

Een verziekt land

 

Peter Flik woont al zo'n twaalf jaar in Hongarije. Maar daar is Nederland nooit ver weg.
      En dat leidt wel eens tot irritaties.

 

                                       

 

                                     Een land voor een korenwolf 

 

                                                                                    HAAT ZAAIEN OF NIET

                                                                                  KUTMAROKKANEN WEG

                                                                                       KUTTURKEN OOK

                                                                                  KUTHOLLANDERS WEG

                                                                                    EN DAARNA IEDEREEN

                                                                           WEG UIT DIT VERZIEKTE LAND

                                                         JE GAAT HET TOCH NIET OP DEZE MANIER REGELEN

                                                               DAT IEDEREEN ZICH DE HELE DAG VERPLAATST

                                              DAT NIEMAND TIJD OF GELD HEEFT VOOR HULPBEHOEVENDEN

                                                                       DAT BIJNA NIEMAND MEER LEEST

                                                                       DAT CULTUUR WORDT WEGGEZET

                                                             DAT DE BRADERIEËN-MUZIEK GAAT WINNEN

                                                    DAT DE NATUUR BESCHERMD WORDT DIE ER NIET MEER IS

                                                                                                DUS

                                                                                     WEG IEDEREEN

                                                             NAAR DE SAHARA BIJ DIE ZONNECELLEN

                                                                                    MET EIGEN AUTO

                                                                             GA DAAR MAAR WERKEN

                                                                            TOT JE OPGEBRAND BENT

                                                                              EN HIER IN NEDERLAND?

                                                                    DE KORENWOLF KRIJGT HET LAND

                                                                 SAMEN MET HET DAMHERT EN DE DAS

                                                        ALLE LANDERIJEN, WEGEN, MEREN EN HEUVELS

                                                                          ANDERE DIEREN MOGEN OOK

                                                             MAAR MOETEN WEL VERGUNNING AANVRAGEN

                                                                                  HET BLIJFT NEDERLAND

 

 

 

 

De orde van het Heilig Hart

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

 

 

U moet dit op Uw eigen manier verwerken

Ergens zal dit een plaats in Uw leven innemen

De pater schudde dit soort zinnen zo maar uit zijn pij

Hoe was dit hier in Rome allemaal zover gekomen

Hij heette pater Pierre en hoorde bij een voor mij onbekende orde

De orde van het heilig hart

Op het Sint Pietersplein zat ik nogal teneergeslagen op een bankje

Welk jaar?

Het was in de alles moet kunnen periode in Nederland

Het moest wel allemaal kunnen maar niets ging

Zo ergens in de jaren zeventig denk ik

Midden in de zomer afgereisd naar Rome

Om voor de radio een correspondent op te zoeken

Die had mij na een treinreis van zesendertig uur wel ontvangen

Maar daarmee was dan ook alles gezegd

Ontvangen, maar nog geen koffie of wat dan ook

Speciaal zijn vrouw moet mij hebben gehaat

En die liet dat goed blijken ook

Na het gedane werk wegwezen

Moedeloos zat ik totaal alleen op dat Sint Pietersplein

-Het gaat niet echt goed met U

Een Nederlands sprekende pater nam naast me op de bank plaats

Ik vertelde hem de reden van mijn somberheid

-Ik zal U troost geven, volgt U mij

We betraden de immens grote kerk

Ergens moesten we afdalen

En daar toonde hij me de voeten van Petrus

Voeten die honderdduizenden keren gekust waren door gelovigen

-U zou dit ook kunnen doen

Ik aarzelde en hij zag dat

-U zult dit een plaats in Uw leven moeten geven

Nu na zoveel jaren zie ik dat me dit nooit gelukt is

Want anders schrijf je dat toch niet meer op

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

  

 

FARIBA

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)


Uitgeput nemen we de trein uit Istanbul terug naar het westen. Wel prachtige stad, maar oversteken kan je er beter niet doen.
      Reisgenoot J. had al bij aankomst in Istanbul voorgesteld om maar op het station te blijven, die stad zou alleen maar stank, lawaai en moeilijkheden geven.
      Er werd een compromis gesloten, één dag te Istanbul. En die stank, lawaai en moeilijkheden kwamen gewoon.

 

                                                       

 

De trein is een restant van de historische Oriënt Expres. Er zijn een paar rijtuigen van die trein overgebleven en daar maakten we gebruik van. Pullman-wagens. Het zegt nu niemand meer wat, maar neem maar aan dat Agatha Christi daar ook mee heeft gereisd. Vriend J. houdt van chique en we dineren in de vallende schemering in het restaurant-rijtuig met de losse stoelen en de damasten tafellakens. De obers zijn zoals ze moeten zijn, ze kunnen zo in de film. We zijn maar met z'n tweeën, maar daar komt spoedig een eind als Zij binnenkomt. Iets verder naar achteren in het schemerlicht van buiten. De laatste zonnestralen verlichten haar opvallende gelaat met de amandelogen. We zouden haar aan onze tafel kunnen uitnodigen, maar zowel J. als ik begrijpen dat dit op de één of andere manier te veel zou zijn. Zonder nog veel te spreken reizen we de Balkan in. Zij en ik kijken elkaar regelmatig aan. Als het helemaal donker is verlaten we het rijtuig om te gaan slapen. Een laatste blik en een glimlach.

De volgende morgen zijn we in Belgrado en zullen daar overnachten. Teveel Oriënt is ook niet goed. Daar in Belgrado kan je beter ook weer niet oversteken, maar het verschil met Istanbul is dat je het wel kan doen. Ontbijt in het staatshotel met de staatseieren en het staatsbrood. Vriend J. wil vroeg naar het station, want daar hebben ze goede wodka wist hij van vorige reizen.

De taxichauffeur is er één van mij maak je niet gek. Behendig loodst hij door het verkeer, waarbij hij steeds zegt dat als je je aan de regels houdt het je dood kan betekenen. Intuitie daar gaat het om.

En dan plotseling, zonder enige waarschuwing vooraf: daar staat Zij midden op een rotonde. Ik roep STOP tegen de chauffeur. Hij ziet de vrouw en begrijpt onmiddellijk waarom het gaat. De hele rotonde stopt en allen begrijpen waarom het gaat. Ik vraag Haar om in te stappen. Zij doet dat en vraagt waarheen we gaan. Ik leg uit dat we naar het station gaan en dat we daar nog een uur hebben. Dat uur breng ik met jou of jullie door, zegt zij.

Eenmaal op het station laat vriend J. ons alleen en ik zit met haar, de mooiste vrouw die ik ooit heb gezien, op het terras buiten. Zonder dat tegen elkaar te zeggen weten we dat we heel veel jaren in één uur moeten inpassen en dat deze intense vriendschap nogal begrensd is door de tijd. Ik begrijp dat zij Iraanse is, dat zij het uit heeft gemaakt met een man in Belgrado en zich een toekomst denkt in Duitsland.

Het kortste uur uit mijn leven is snel opgebruikt en we moeten afscheid nemen. We hebben elkaar geen adressen gegeven, omdat we allebei weten dat illusies geen eten mogen krijgen. Zij brengt me naar de trein. Er breekt een zwaar noodweer uit als we naast de trein staan en elkaar omhelzen. Doornat worden we. De conducteur die moet fluiten wacht tot hij ziet dat we klaar zijn.

 

Auto stuk, dan lopen

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

                                      Morgen is er weer een dag

 

                                                                           ALTIJD ALLES ZELF OPLOSSEN

                                                                                NOOIT IETS WEGGGOOIEN

                                                                       BIJNA ALLES KUNNEN REPAREREN

                                                                                  AUTO STUK DAN LOPEN

                                                                  GELD OP, MISSCHIEN HEEFT IEMAND WAT

                                                                         GELD OP EN NIEMAND HEEFT WAT

                                                                            MORGEN IS ER WEER EEN DAG

                                                                                 DRANK MAAKT JE STERK

                                                                                 JANKEN KAN ALTIJD NOG

                                                                      DIT IS MIJN LAND DENKT DE LOPER

                                                                         WEL IS HET NOG EEN FLINK EIND

 

Meer Photosophieën:


1: Folders & witbrood
2: Weggerukt
3: De Tijd & wij
4: Doktersserie
5: Is that all there is
6: Zeuge der Zeit 1989
7: Ikheid
8: Oude man verliest zichzelf
9: IJdel & afgebladderd
10: i'Clouds & i'Streken
11: Onvervalste garagestijl
12: Fatoumata Diawara
13: Over de kool & de geit
14: Nederlanders in Hongarije

15: Gastvrij Oost-Europa
16: Op aarde mislukt
17: Huiver in Constanta
18: Salzburg; Een oude geliefde
19: Dwangarbeid

20: In Oost-Europees gelid

21: Anti-autoritaire opvoeders

22: Een ontbrekende dakpan

23: Vliegkuddes

24: Grubbert. een lange Fries

25: PCC-Cars

26. Groen blaadje erbij
27. Leonard Cohen forever