Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 19 augustus 2018

Van Kasteel naar Partycentrum  

Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. Veel in Friesland bijvoorbeeld. In België zijn er ook een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.   
      De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
      Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.

Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.

Echteld Betuwe

Dit is de Voorstraat in het Gelderse dorpje Echteld op de Betuwe. Een mooie straat, die onmiskenbaar het hart is van het plaatsje, dat zo’n 1250 inwoners telt.
      Er staan een paar monumentale panden, er is horeca en op diverse romantische plekken kan getrouwd worden.
Alle winkels zijn verdwenen.

De bebouwing is vrijwel hetzelfde gebleven. De straat begint bij het Kasteel Wijenburg, gaat door het dorp en eindigt buiten de kern na een spoorwegovergang vlakbij de A-15. Er is nog steeds nauwelijks ruimte om te parkeren.

Kasteel


Kasteel Wijenburg stamt uit de 12^e eeuw, toen een soort versterkte woontoren werd gebouwd. Allengs werd het gebouw uitgebreid.
      Het is -uiteraard- een Rijksmonument. Net als trouwens de Kasteeltuin.
Een begeerde trouwlocatie.

Kasteeltuin

Het laantje naar Parijs.


Het kasteel is eigendom geweest van diverse families. Onder andere de Van Balverens.
      De freules Van Balveren gingen in de 19^e eeuw graag winkelen in Parijs en dan liepen ze vanaf het kasteel via dit paadje naar het kleine station van Echteld om daar de trein naar Parijs te nemen. Het station is al lang niet meer open.

Hotel-Restaurant


Naast de oprijlaan is het hotel-restaurant Van Balveren.
      Er is een dagschotel voor € 18.50  

Middenstand


Er zijn geen winkels meer in de Echteldse Voorstraat.
      Slechts de herinnering blijft.

  Fruit

Je bent hier in de Betuwe en daar word je aan herinnerd. Her en der zie je  aan de Voorstraat ook boomgaarden.
     
      En je komt zomaar fruitkarretjes tegen.

 Dorpshuis

In de Voorstraat is een simpel en oprecht Dorpshuis dat de ook al even simpele als oprechte naam De Hoge Hof heeft.

Partycentrum


De Voorstraat gaat langs boomgaarden en weides met paarden het dorp uit en voert dan langs partycentrum De Duikenburg.
      Ook hier kan uiteraard getrouwd worden.

Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 19 juli 2018

SHOAH

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Claude Lanzmann overleed nu bijna twee weken geleden. Hij maakte in de jaren tachtig van de vorige eeuw een negen (!) uur durende documentaire over de vernietiging van de joden tijdens de tweede wereldoorlog. Werd in drie of vier avonden door de vpro uitgezonden. Ik heb toen de complete documentaire gezien en beleefd. Televisie van het hoogste niveau. Na het zien wilde ik niets liever dan lang zwijgen.

De dag na zijn dood dacht ik dat hij wel herdacht zou worden. Nee, dat is niet waar; ik dacht dat hij vergeten zou zijn. Dus bellen maar eens met de NPO, met de klantenservice. Claude Lanzmann?  Nooit van gehoord. Ik verbind U door met onze frontdesk. Opnieuw dezelfde vraag. Antwoord: nooit van gehoord.

Dan maar een email naar de NPO. 
      Antwoord:

 
Beste Peter,

Een mooi idee, maar er is niets bekend over een herdenkingsprogramma

Bo Thijssen, afdeling webcare NPO

WAT NOG TE ZEGGEN.

 Klik HIER voor alle Photosophieën

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 15 juli 2018

Te vroeg geboren

                                                     Twee evenwijdige lijnen
                                                      lopen dichtrekkend lang

                                                            Ze raken elkaar
                                                           in het oneindige

                                           Maar omdat wij daar niets aan hebben
                                      laten we de lijnen beginnen in dat oneindige
                                               en doorgaan tot 't min-oneindige.
                                             Zo wordt de eindigheid aangegeven.

                                                     Iedere atlas kent kaarten
                                      met zonnen, sterren, melkwegen & een heelal.
                                                    Altijd een uitdijend heelal.

                                             Die kindervraag welt steeds weer op:
                                                 'Is er nog iets achter het heelal?'
                                                            Het antwoord luidt:
                                                                     'Niets'
                                                  Maar ook als er niets is, is er iets.
                                                              namelijk niets.

                                     Twee evenwijdige lijnen kunnen elkaar niet snijden.
                                                        Maar komen wel samen
                                                            in het oneindige.

                                        Naar dat oneigenlijk oneindige snijpunt wil ik.

                                                              Dat kan niet;
                                                                 nog niet.

                                                            Ik wist het wel.
                                                     Ik ben te vroeg geboren! 

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 03 juli 2018

Polderjongens en een festival

Wij rijden zomaar wat door het Groningse platteland en daar ligt ineens Hongerige Wolf. Een buurtschap. Over het algemeen grote vrijstaande huizen langs een streeprecht kanaal.

     
Zo’n 30 huizen met 60 inwoners. Het gehucht heeft een zekere bekendheid door zijn jaarlijkse festival dat binnenkort van vrijdag 13 tot en met zondag 15 juli weer gehouden wordt.

Hongerige Wolf dus. Curieuze naam.
      Op Internet worden diverse theorieën losgelaten op de vraag, waar die naam vandaag komt. Het meest aannemelijk is dat er in die buurt ooit een herberg/kantine was onder die naam. Eind 19^e eeuw werd de Reiderwolderpolder ingedijkt. Dat was hard aanpoten voor de polderwerkers, die trek als een wolf -als een beer, een paard, een leeuw, een kerkrat- hadden. Daarom zou een herberg opgericht zijn met de naam Hongerige Wolf.

In Nederland is in Ommen nog steeds een restaurant onder die naam en in Stegeren Overijssel bestaat het bungalowpark Hongerige Wolf.
      In het buitenland zijn overigens de nodige Hungry Wolfs, in Frankrijk heet een kinderboekje Loup Affamé en in Duitsland bestaat de volgende spreuk: Die Leute sagten das sie konnte ein Schweinekotelett nach einem hungrigen Wolf werfen.

Het Festival in het gehucht wordt door een inwoonster van harte aanbevolen. Drie dagen lang aandacht voor podiumkunsten, literatuur, film, muziek en beeldende kunst. Veelal uitgevoerd door mensen, die het nog moeten gaan maken.
      De inwoners van Hongerige Wolf stellen tuinhuisjes ter beschikking als logeerruimte, maken schuurtjes tot café en stellen hun tuinen open voor festiviteiten. Ga HIER naar toe voor het volledig programma.