Beelden (951)

 

Gerst & rode knoflook

Mijn stulpje ligt aan een dijk in het westen van de Hoeksche Waard, een Zuid-Hollands eiland. Naar het noorden en westen liggen de dorpen Oud-  en Nieuw-Beijerland, naar de andere kant Zuid-Beijerland. Het is een nogal traditioneel landbouwgebied. Graan, suikerbieten, aardappelen.
      Het is er gelovig: hervormd, gereformeerd. Maar ook nog hersteld hervormd en oud-gereformeerd.
Nieuwkomers hebben de verhoudingen behoorlijk genormaliseerd, maar nog altijd scoort de SGP bij verkiezingen het hoogst aan de dijk.          

      De boeren zijn vaak herenboeren met meer dan 100 ha landbouwgrond. Ze houden van hun vak en weten er veel van. Soms gaan ze wat anders verbouwen. Uien, bloemkool, mais, spruiten en zelfs bloembollen. Een enkeling is begonnen met biologische teelt. Fruittelers zijn er ook. En een paar veehouders.
      Sommige boeren verkopen hun verse spullen aan stee. Een stuk goedkoper dan in de winkels en supermarkten. Het is er altijd druk.  

Ik ben de laatste twee maanden nog net niet in mijn schulp gekropen in mijn stulp, maar ben wel erg veel thuis geweest.
      Bijna een bloggende heremiet.
Achter mijn huis zie ik het gerst wuiven en groeien.
      Eind deze maand wordt het geoogst.

 

Knoflook

Er staat ook knoflook. (Foto onder). Rode en witte. Dat is voor ’t eerst.
      Heel scherp en erg lekker, kan ik u verzekeren.


Ook dat wordt eind deze maand geoogst.
      Er is nu al veel vraag naar
.

 

 

JAN TITTEL (1)

   (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

   Hoe begon deze vriendschap en in welk jaar en waarom en hoe lang. Het zal zo ongeveer vijfenvijftig jaar geleden zijn. Ik werkte voor de Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep. Die omroep heette toen gewoon zo.
   Ik was dolgelukkig met de reportages die ik her en der mocht maken, veel in het buitenland. Terwijl ik opgetogen bijvoorbeeld in Berlijn was dacht ik aan die vrijzinnige dominees die zich in dat suffe Hilversum bezig hielden met geloofskwesties als het nut en wezen van de twijfel.. Ik bedoel maar. Ik weid nu maar niet verder uit over die vrijzinnigheid, dan zijn we morgen nog bezig.

      Eerst maar eens wat technische details. Radio-opnames konden inmiddels gemaakt worden met draagbare bandrecorders. De omroep bezat de beroemde NAGRA. Woog wel bijna twintig kilo, maar dan had je ook wat. Opnametijd ongeveer twintig minuten per bandje, Later zou de lichtere cassetterecorder komen maar die bandjes waren moeilijker scherp te zetten en de tijds-opnametijd was nogal slordig.

      Met de opgenomen banden keerde je terug naar Hilversum en moest je met behulp van een radiotechnicus je programma in elkaar zetten. Dat was nog een heel gedoe. Thuis het opgenomen materiaal afluisteren, draaiboek maken. In de studio met je aantekeningen komen en hopen dat je een technicus had met feeling voor je werk. Want dat was iedere keer maar weer afwachten. Die technici werden bij je ingedeeld door de NRU. Je kon toen nog wel je voorkeur laten weten, maar daar hadden de indelers soms weinig zin in. Ik had een voorkeur die soms gehonoreerd werd: Jan Tittel. (Rechts)

      Voor een werkstuk van ongeveer vijftig minuten werd vijf uur montagetijd uitgetrokken, Maar omdat ik me, tegen de vooroordelen en het opgelopen imago in, nogal zorgvuldig had voorbereid waren Jan en ik in twee uur klaar… We hadden drie uur de tijd om elkaar verhalen te vertellen; verhalen die nooit uitverteld konden worden. Waren wij de uitvinders van de cliffhanger?

Prutswerk

Jan had diep in zijn hart een hekel aan de omroep. Dat zie je op die foto duidelijk. Prutswerk vond hij het; veel geleuter. Liever was hij nog bij zijn jongere jaren. Aangesteld door Philips om treinen in Brazilië  te begeleiden. Zonder begeleiding kwamen de door Philips geleverde spullen  nooit aan. Maar Jan raakte een keer een hele trein kwijt en werd ontslagen.
      In Nederland directeur van een scheepswerf geworden. Liep goed tot op het moment dat hij voor zijn eigen plezier een schip van één van zijn klanten nam om op de Noordzee te gaan varen. Strandde in Denemarken. Weg scheepswerf. Moet jij niet eens een glas sherry Peter. De studiochef is net weg dus het kan wel. Ik zie je de volgende week weer en dan gaan we naar Duitsland, het zal in de oorlog zijn geweest.

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

Een steenmassa in Utrecht

   (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

   Ik lees in de Volkskrant dat zonder mondkapjes reizen met het OV vanaf 1 juni verboden is. Maar niet elk mondkapje is toegestaan.
     Wie vanaf die datum in trein of bus wordt aangetroffen met een medisch mondkapje voorzien van een CE-keurmerk dat helpt tegen besmettingen, kan worden beboet. Alleen niet medische mondkapjes die geen vorm van bescherming geven zijn toegestaan. En niet alleen toegestaan, ze zijn verplicht.

Dit lees ik vier maal. Steeds omdat ik denk dat ik het niet goed lees…

Maar laten we anders beginnen.
      Woonde ooit in den Bosch en reisde voor mijn opleiding naar Utrecht, met de trein. Ging toen prima, weinig vertraging, bijna nooit treinen kapot. Ook met restauratiewagens. Jaren later zou dat eindigen met rugzakjes waarin lauwe koffie. Vlakbij Utrecht uitzicht op een wel heel bijzonder gebouw in het Moreelse Park. Een beetje angstaanjagend, dat wel. Dat wilde ik wel eens van wat dichterbij zien.

      Die gelegenheid deed zich voor omdat ik een afspraak in dat gebouw had met de persvoorlichter van de Nederlandse Spoorwegen. Het gebouw was één van de hoofdkantoren van NS.
      Zodra je binnen komt valt de steenmassa op je. Je versteent dus.
Je wilt weg, weg uit die groeve.

--De Betuwe lijn aanleggen om het goederenvervoer naar Duitsland te vereenvoudigen, maar de lijn stopt op de Duitse grens…

--Een hogesnelheidslijn aanleggen naar Parijs, dwars door het groene hart van Nederland. De in Italië bestelde en aangekochte Fyra-treinen lopen er op vast.

--Zoveel mogelijk mensen in de overvolle treinen persen met veel vertragingen tot gevolg.

--Vertragingen gaan meten en registreren; maar treinen die vertraagd zijn opheffen, goed voor de statistieken.

--Vertraagde treinen stations laten overslaan, goed voor de statistieken.

En nu dus vanaf 1 juni a.s. zijn de niet werkende mondkapjes verplicht in de trein en worden zij die met wel werkende kapjes reizen beboet.

IS DAT ALLEMAAL IN DIE GROEVE BEDACHT? MOET VAN BOXTEL DAAR IEDERE DAG HEEN?


Klik HIER voor alle Photosophieën 


 

 

Flitsende gedachtes

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

                   

 

                                              Ja vroeg de kleine:

                 Als ik dan niet naar mijn vriendjes kan, mag ik dan vliegen?

                     Ja vroeg ik aan mijzelf: zijn er ook nog leuke dingen?

                     Jawel, dit vond ik zomaar in de nacht op het internet

                       Niet alle beroepsgroepen hebben het makkelijk....


De kappers zitten met de handen in het haar.

De slagers hebben niet genoeg vet op de botten.
De nagelstylist heeft geen nagel om het gat te krabben.
De dokter is er goed ziek van.
De prostituees gaan naar de kloten.
De tandarts trekt het niet meer.
De elektricien kan de spanning niet meer aan.
De exporteur voert niets uit.
De boswachter ziet door de bomen het bos niet meer.
De brandweermannen zijn uitgeblust.
De kweker zit op zwart zaad.
De opticien wenst iedereen sterkte.
De postbode is erg bezorgd.
De treinmachinist is het spoor bijster
De wielrenner kan niet rondkomen.
De aardappelboer zit in de puree
De voetballer heeft geen doel meer
De deejay draait door.
De uroloog is best pissig.
De gynaecoloog bevalt het niks
De toiletjuffrouw zit in de shit.
De kroegbaas is goed zat.
De piloot zit aan de grond.
De calculator rekent nergens meer op
De loonwerker kan wel door de grond zakken.
De loodgieter staat het water aan de lippen.
De imker kan er met de kop niet bij.
De windmolenbouwers gaan in hoger beroep.
De accupuncturist steekt het.
De inpakkers kunnen wel inpakken..
Voor de behangers is geen rol weggelegd.
De bezorger vindt het linke soep.
De rij-instructeur kan niet schakelen.
Bij de cardioloog komt het hart aan.
De cartoonist ziet geen tekenen van herstel.
De audicien vindt het ongehoord
De baggeraar vindt het bagger
De dermatoloog krijgt het vel over de neus
De diëtist word aan het lijntje gehouden.
De frezer heeft niets te frezen
De gids is de weg kwijt.
De reisleider komt er niet meer uit.
De stratenmakers staan op de keien.
De zwemleraar gaat kopje onder.
De mijnwerkers zien het donker in.
De pedicure heeft geen voet om op te staan.
De gedetineerden zien het niet meer zitten.

 

Klik HIER voor alle Photosophieën


 

Het ganzentheater

Als de theaters dicht zijn moet je het elders zoeken.
      Zo liepen wij gisteren op het Zeeuwse schiereiland Sint Philipsland langs de kust van de Oosterschelde.  
Wat was dat in het water?

Het waren rotganzen, arctische broedvogels.
      Zij waren zich aan het verzamelen om zeer binnenkort te vertrekken naar Siberië om daar te gaan broeden.
Het zijn vrij kleine ganzen, die van zout water houden.

Zij vlogen op en nestelden zich in de akker aan de andere kant van de dijk.



Het was een elegant schouwspel.

 

 

Subcategories