Beelden (912)

 

 

Van Oude Rijn naar Leerpark

Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. Veel in Friesland bijvoorbeeld. In België zijn er ook een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.   
      De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
      Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.

Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.


Alphen aan den Rijn

Midden achter op de foto bevindt zich de Voorstraat in Alphen aan den Rijn in het Groene Hart van Zuid-Holland.
      Een kort smal straatje, dat in geen enkel opzicht voldoet aan de algemene inleiding.  
De straat ligt niet centraal, er zijn geen winkels en geen bijzondere of opvallende gebouwen.
      De foto is van voor 1953, want toen werd hier de Koningin Julianabrug over de Oude Rijn geopend.



De situatie nu is totaal gewijzigd. Een man, die al vrij lang in de Voorstraat woont, weet dat het huis linksvoor op de oude foto is afgebrand.
      Daarvoor in de plaats zijn twee onder 1 kap nieuwbouwwoningen gekomen.
Daar achter gaat de Willem de Zwijgerlaan met de inmiddels gerenoveerde brug.
      Bij die werkzaamheden gebeurde een ongeluk, dat landelijke aandacht kreeg. Twee bouwkranen op drijvende pontons, die een stuk wegdek vervoerden, kapseisden en vielen op huizen in de omgevieng. 58 inwoners moesten tijdelijk hun huizen uit. Er vielen -met uitzondering van een hond- geen slachtoffers.



Het is allemaal herkenbaar door deze panden achter de autoweg, die er nog steeds staan.   


Witte huizen


De Voorstraat begint bij de Wereldkapper. Veel huizen zijn witgemaakt.
      Het uitzicht is zeer beperkt, want overal kijk je uit op de wal langs de autoweg.


Brug


(Woon)-erf



De straat is smal en is een (woon)-erf.
      Dat betekent onder meer dat er wel auto’s mogen rijden, maar niet harder dan 15 km per uur.
Ze moeten in speciale vakken geparkeerd worden.

Palm


Het uitzicht op de wal is enigszins aantrekkelijker gemaakt door de beplanting.
      Er staat zelfs een palm.    


Oude Rijn

Aan de ene kant eindigt de Voorstraat bij de Oude Rijn


Leerpark


Aan de andere kant gaat de weg over in een rijwielpad, dat overigens niet meer Voorstraat heet.
      Daar wordt druk gesloopt en gebouwd. Langs dit pad ligt het Groene Hart Leerpark.
Hier komt het nieuwe Groene Hart Lyceum en de Groene Hart TopMavo.
      Een ware campus moet het worden met sportvoorzieningen, ontmoetingsplekken en nog zo wat.




Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste



Een toekomstige hotelkamer

Dit huisje staat op een hoog duin even buiten het dorp West-Terschelling.
      Een -laten we wel wezen- prachtige plek. Maar waarom staat het daar. Heeft het huisje een functie?

Als je er wat dichter bij komt is het duidelijk dat het leeg staat. Ramen geblindeerd,  achterstallig onderhoud.
      En wat doen die masten daar?

Ik vroeg het her en der, maar dat waren ook toeristen en die wisten er niets van.
       Dus benaderde ik de VVV Terschelling met een paar gerichte vragen.

Het antwoord van Petra:

Dit huisje is het Seinhuisje.

Het huisje is gebouwd op een bunker uit de 2e Wereldoorlog. Het werd door de Marine gebruikt als peilstation om de positie van schepen op zee te bepalen.

De antennes zijn van zendamateurs.

Momenteel staat het leeg maar er zijn plannen om er een overnachtingsmogelijkheid (hotelkamer) te realiseren


Met vriendelijke groet,
Team VVV Terschelling,
Petra

Ik ben bang, dat de zendamateurs hun masten ergens anders moeten neerzetten als er in dat huisje geslapen gaat worden.



 

Haven, Wad, Strand en Commandeurshuizen

 

 

 

 

 

Een laatste paviljoen


 

Een laatste boerderij

 

 

Zomaar een vuurtoren

 

Van Ida Gerhardt

Onder de brandaris

Dit is het huis genaamd de duizend vrezen.
Hij die er slapen wil hij zal er waken.
Een oppermachtig licht slaat er zijn kruisen.
Met interval van donkere seconden
waarin de branding zwaarder schijnt te ruisen,
verschijnt een mene tekel op het laken:
en wat geweest is, het wordt zwart bevonden.
Ik was hier 's nachts, ik was in duizend vrezen,
vrezen des doods, waarvan ik niet kan spreken.
In een gericht van licht alleen gelaten.
En aan de dageraadsrand alleen gebleven,
met licht getekend en genoemd met name,
van onuitwisbaar licht het zegel dragend.
Wat ik geschreven heb heb ik geschreven.
Hij doopt met licht. Ik waag het hem te vrezen.
 
 
 

Subcategorieën