Beelden (945)

 

FEESTBOEK (vervolg)

    (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije) 

      Waarom willen zoveel mensen, waarvan ik nog nooit heb gehoord, vrienden met me worden.

      Ze willen wereldwijd hun contacten hebben, ze vervelen zich, ze hebben in de werkelijke wereld bijna niemand, ze worden gehaat of geliefd.

      EN ze kennen me dus ook niet, ze weten niets van mijn vreemde gedachtes of soms wel verlangens.

EN hebben ze zoveel tijd…

EN ik moet ook iets toegeven… Een derde van alle tijd breng ik in bed door. Een derde gaat op aan beslommeringen. Weer bijna een derde aan zaken die er helemaal niet toe doen. En de tijd die dan nog over is? Geniale invallen. Al zeg ik het zelf, iemand moet het doen.

Ik ben dus nu verstrikt in dat vermaledijde facebook. Brieven in het Albanees! Zo slecht vertaald dat je het nog beter in het Albanees kan lezen. Vriendschapsverzoek van ene M . die een uitdagende foto meezendt. Hank Onrust meldt zich, wie was dat ook al weer. En ook veel lui waarmee ik vroeger nogal close omging. Waarom moest dat ooit eindigen of MOEST dat niet eindigen maar eindigde dat. STOM: ik belde er één van meer dan dertig jaar geleden op. Een uur daarvoor was zijn vrouw met een ernstig herseninfarct via de ambulance afgevoerd. Wat stamel je dan nog.

Genoeg geklaagd. Ik kwam ook iets moois tegen. Zij was de vrouw van collega N, tekende en schreef boeken. Die tekeningen fascineerden. Ze geven iets onbestaanbaars weer, maar zijn ook grappig. Ik vond haar nogal verlegen, maar in die prenten ontmoette ik haar. Naam: Yolande Nusselder.


Klik
 
HIER voor alle Photosophieën


 

FEESTBOEK

    (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

     Het begon nogal sluipend. Er kwam uit het dorp iemand op bezoek. Namens de burgemeester. Of we behoefte hadden aan een Nederlandse of Engelse vertaling van de Hongaarse teksten die het gemeentebestuur af en toe verspreidde.
     Nu dat hadden we wel, maar SCHREEUWDE ik bijna: niet in de vorm van een soort chatroom waar veel zeikerds gaan afzeiken. Dat hadden we op allerlei forums nu wel gezien.
      “Ik heb een paard te koop, heeft iemand interesse?” “Nee paardenlul van jou niet.” Dat soort werk.

Nee dat zou het niet worden, werd ons verzekerd. Een Nederlandse tolk zou worden ingezet. Oké, we wilden dan wel meedoen.
      Een week later ging alles in werking: VIA FACEBOOK. Nu had ik daar wel eens opgezeten, maar had het ook weer opgeheven. NU dus weer mee doen.

      CHRISTUS EN LIEVE MOEDER GODS wat een ellende openbaarde zich. De vertaalster maakte er een soort Google Potje Onzin van en sommige zeikerds probeerden in een slimme vermomming ook weer mee te doen.
      En dan het ergste van alles: misschien wel honderd mensen die ik helemaal niet kende wilden zich mijn vriend gaan noemen. Wat moest ik toch met die lui? Meteen ontvrienden is ook zo wat. Behalve zij die ik kende ben ik nergens op in gegaan. Maar zij die zich blijven melden bevinden zich op de hele wereld. Dat herhaald aanschrijven doet het programma en kan niet worden uitgezet. Pillen, drugs, drank, specsavers, je kan inzetten wat je wil, maar facebook dreunt door.

      Was er dan helemaal niets leuks zou U zich kunnen afvragen. Om eerlijk te zijn, ja soms wel. Ik kwam een vriendin tegen die ik meer dan veertig jaar geleden in Italië had ontmoet. Was daar met mijn toenmalige partner op vakantie; gekomen met de autoslaaptrein. De vriendin, Elsa del Puerto, was zwanger en vroeg of ze met ons mee kon reizen naar Nederland in onze slaapcoupé. Ik dacht dat dat geen probleem zou worden, geld regelt veel.    Eenmaal in Milaan scheen het te lukken met de slaapwagenman, maar deze had toch andere plannen. Hij zou een slaapcoupé leeg maken en daar in trekken met Elsa .Dat weigerden we en de prijs ging dus gewoon omhoog. Geld regelt alles.

      Kortom:
Ik vond haar terug op facebook en maakte kennis met haar hartstocht FOTOGRAFEREN. Ik heb haar meteen geschreven en toestemming gevraagd om een deel van haar foto’s hier te publiceren. Die toestemming kreeg ik.

                    

                           


Klik HIER voor alle Photosophieën 



 

DE DOUCHE (2)

 (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Nou ja als u de vorige bijdrage niet hebt gelezen, in het kort dan:

Douchen zet mijn hoofd op hol; vreemde fantasieën, niet te volgen redeneringen, ongeduld en meer van dat.

Nu dit dus:

Eerst warmer die straal, nee niet zo heet, nee ook weer niet te koud.

En wat doet die hond hier, weg!

En wat heb ik te maken met glabberveen…

Dit wordt dus niks, afdrogen maar en morgen weer…

De volgende morgen:

Mijn vrouw stuurt graag brieven, met de hand geschreven.

Dyslectisch her en der, maar daar lachen we om. Het grote dictee van de Nederlandse taal, dat zetten we af. Weg met die eigenwijze Freriks. Oh!. Is die al weg!

Zij schrijft dus graag.

Iets heter!

Wie schrijft er nog met de hand brieven in de eeuw van de SMSjes, APPjes ed.?

Brieven waren tot voor kort belangrijke bronnen voor historici, schrijvers en theatermakers bijvoorbeeld. Men kon er eindeloos uit putten.

Het antwoord: steeds minder mensen doen dat. Ze schrijven op hun apparaatjes korte en nog kortere mededelingen. Doei en nog zo wat.

Daar moet zo snel mogelijk iets aan gedaan worden. Daarom het volgende plan, snel en doeltreffend. Schrijf met de hand een brief op papier. Scan dit document op je computer, of laptop.

Een wizzkid, misschien wel drie, heeft een bedrijf opgezet waar documenten via het internet naar kunnen worden opgestuurd. JA DAAR IS EEN SPECIALE  APP VOOR….Die app vraagt allerlei gegevens van je om anoniem gedoe te voorkomen. Ook een kostenopgave van het te verzenden document. Je scan dus verzenden en betalen. Dit bedrijf van de wizzkid drukt je scan af en zet het op de post.

Gouden idee denk je nog onder die douche. Later afgedroogd denk je: NIET ZO SLECHT.

 

 Klik HIER voor alle Photosophieën
 

 

DE DOUCHE  (1)

 (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Gnuffelbans

Koerie koerie

Dwerrelkeep

Banidan

Lanshok

Kwemmievoor

Dulhep

Gurrigurrie

Pieferkans

Memmelvrees

Dunzithebbal

Eersschut

Akkeloot

Kommienaardus

Aliehoorbons

EN GA ZO MAAR DOOR!

Komt allemaal door die rotdouche

Koude vloer

Kleren die zomaar in de douchebak vallen

Shampoo vergeten als je al nat bent

EN DAN DIE WOORDEN 

Komen bij de hete straal op in het hoofd

Niet bestaande woorden

Niet te volgen gedachtesprongen

Is dit de dichterbij komende toekomst?

Dat niemand je nog kan volgen

Niet echt krankzinnig maar wel onbruikbaar

Hebben meer mensen dit?

Maar praat niemand erover

Volgende keer meer.


Klik HIER voor alle Photosophieën 

 

 

ACHTERAF

     (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

      Achteraf. Ja dan zie je vaak meer.

      Vooraf is het gissen.

      Hoe wereldoorlogen beginnen was hier in dit dorp goed te zien!

      Ieder jaar verscheen er een kerststal.

Met Maria, Josef, herders, wijzen uit het Oosten, en het kindeke Jezus.

Dit jaar bleef de stal LEEG.

Hoe, waarom?

Begin december waren er burgemeestersverkiezingen. De oude burgemeester, die er al twintig jaar was en zelden iets voor het dorp deed, laat staan iets controleerde of handhaafde, verloor.

Een wat jongere kandidaat won. Zelfs met een programma van aanpak.

Sinds die tijden ontstonden er kampen. Met leugens, achterklap en verdachtmakingen.

De loodgieter die voor de oude burgemeester had gestemd wilde niet meer voor de aanhangers van de nieuwe werken.

En de vrouw van de loodgieter bezat de figuren voor de kerststal en weigerde die af te staan voor de kerststal…

De kiem voor oorlog was gezet.

Wat kan volgen?

Collaborateurs, spionnen, meelopers, wapens, verzetsactiviteiten, krantjes, bedreigingen, doden, gewonden, vredesmarsen.

Oorlog dus.

 
Klik HIER voor alle Photosophieën

 

Subcategorieën