Beelden
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Valloria; een openlucht galerie
Il paese delle porti dipinti
Valloria is een klein bergdorpje in het Italiaanse Ligurië .
Het ligt vijftien hevig slingerende kilometers van Imperia aan de Bloemenrivièra.
Je kijkt uit op zee.
Er zijn 42 permanente bewoners, maar in de weekends en in de vakantie zijn dat er veel meer.
Valloria is namelijk een toeristische trekpleister. Een openluchtgalerie met hedendaagse kunst.
Er zijn 122 deuren beschilderd.
Niet door amateurs, maar door erkende Italiaanse kunstenaars en inmiddels ook een aantal buitenlanders.
Beschilderde deuren/Painted doors: Titels 10, 11 & 12
Een grapje
Het begon in 1994 als een grapje. Een inwoner had een vriend. Een kunstenaar.
Hij vroeg zijn vriend een schilderij te maken op één van die oude deuren.
Maar er waren meer inwoners met bevriende schilders en zo werden er dat eerste jaar direct al zo’n zestien deuren beschilderd.
Het project kreeg publiciteit, groeide uit en kreeg prestige. Ieder jaar in juli en augustus komen er een paar deuren bij.
Tegenwoordig is het voor een kunstenaar uit Italië een grote eer om uitgenodigd te worden om ’een deurtje te kleuren’.
2002 (Titel 10): Scorcio di Liguria
Giancarlo Bertocchi (Pontremoli 1940)
2001 (Titel 11): Natura Morta
Carlo Galimberti (Monza 1946)
Je begint op het centrale pleintje, de Piazza Mario Bottino en dan loop je maar wat door de smalle straatjes, de paadjes en onderdoorgangetjes.
Soms komen de deuren op je af, soms moet je even zoeken, dan weer word je gewoon verrast of zie je drie deuren tegelijk. Er zit geen logica in.
Kunstwerken uit 1994 ’hangen’ naast werk uit 2009 of 1999. En je ziet deuren, die nog gedaan moeten worden.
Het is ook verrassend verschillend. Stillevens, naïef werk, uitbundig, ingetogen, kleurrijk of sober, olieverf, waterverf, constructies met hout of ander materiaal, combinaties van technieken en zelfs inmiddels behoorlijk aangetaste werken.
1999 (Titel 12): Il sole della vita
Guido Bertuzzi (Milaan 1939)
Valloria titels 1, 2 & 3
Valloria titels 4, 5 & 6
Valloria titels 7, 8 & 9
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Valloria; een openlucht galerie
Il paese delle porti dipinti
Valloria is een klein bergdorpje in het Italiaanse Ligurië .
Het ligt vijftien hevig slingerende kilometers van Imperia aan de Bloemenrivièra.
Je kijkt uit op zee.
Er zijn 42 permanente bewoners, maar in de weekends en in de vakantie zijn dat er veel meer.
Valloria is namelijk een toeristische trekpleister. Een openluchtgalerie met hedendaagse kunst.
Er zijn 122 deuren beschilderd.
Niet door amateurs, maar door erkende Italiaanse kunstenaars en inmiddels ook een aantal buitenlanders.
Beschilderde deuren/Painted doors: Titels 7, 8 & 9
2009 (Titel 7): La Dea dell'Olio e degli Ulivio
Carlo Monopoli (Bari 1970)
Het begon in 1994 als een grapje. Een inwoner had een vriend. Een kunstenaar.
Hij vroeg zijn vriend een schilderij te maken op één van die oude deuren.
Maar er waren meer inwoners met bevriende schilders en zo werden er dat eerste jaar direct al zo’n zestien deuren beschilderd.
Het project kreeg publiciteit, groeide uit en kreeg prestige. Ieder jaar in juli en augustus komen er een paar deuren bij.
Tegenwoordig is het voor een kunstenaar uit Italië een grote eer om uitgenodigd te worden om ’een deurtje te kleuren’.
1999 (Titel 8): Cieli di mare
Simonetta Parazzo (Vodo Ligure 1960)
Je begint op het centrale pleintje, de Piazza Mario Bottino en dan loop je maar wat door de smalle straatjes, de paadjes en onderdoorgangetjes.
Soms komen de deuren op je af, soms moet je even zoeken en soms word je gewoon verrast. Er zit geen logica in.
Kunstwerken uit 1994 ’hangen’ naast werk uit 2009 of 1999. En je ziet deuren, die nog gedaan moeten worden.
Het is ook verrassend verschillend. Stillevens, naïef werk, uitbundig, ingetogen, kleurrijk of sober, olieverf, waterverf, constructies met hout of ander materiaal, combinaties van technieken en zelfs inmiddels behoorlijk aangetaste werken.
1994 (Titel 9): La Leggerezza dell'essere
Rosario Cursio (Petilia Policastro 1962)
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Valloria; een openlucht galerie
Il paese delle porti dipinti
Valloria is een klein bergdorpje in het Italiaanse Ligurië .
Het ligt vijftien hevig slingerende kilometers van Imperia aan de Bloemenrivièra.
Je kijkt uit op zee.
Er zijn 42 permanente bewoners, maar in de weekends en in de vakantie zijn dat er veel meer.
Valloria is namelijk een toeristische trekpleister. Een openluchtgalerie met hedendaagse kunst.
Er zijn 122 deuren beschilderd.
Niet door amateurs, maar door erkende Italiaanse kunstenaars en inmiddels ook een aantal buitenlanders.
Beschilderde deuren/Painted doors: titels 4, 5 & 6
2008 (Titel 4): I sogna di Simone
Salvatore Giuliane (Riesi 1960)
Het begon in 1994 als een grapje. Een inwoner had een vriend. Een kunstenaar.
Hij vroeg zijn vriend een schilderij te maken op één van die oude deuren.
Maar er waren meer inwoners met bevriende schilders en zo werden er dat eerste jaar direct al zo’n zestien deuren beschilderd.
Het project kreeg publiciteit, groeide uit en kreeg prestige. Ieder jaar in juli en augustus komen er een paar deuren bij.
Tegenwoordig is het voor een kunstenaar uit Italië een grote eer om uitgenodigd te worden om ’een deurtje te kleuren’.
Er worden ook steeds meer buitenlandse kunstenaars gevraagd.
Mensen, die regelmatig in dat gebied komen, er wonen of een tweede huis hebben.
2005 (Titel 5): Tango Argentino
Eva Raabe Lindenblat (Marburg Duitsland 1959)
Je begint op het centrale pleintje, de Piazza Mario Bottino en dan loop je maar wat door de smalle straatjes, de paadjes en onderdoorgangetjes.
Soms komen de deuren op je af, soms moet je even zoeken en soms word je gewoon verrast. Er zit geen logica in.
Kunstwerken uit 1994 ’hangen’ naast werk uit 2009 of 1999.
En je ziet deuren, die nog gedaan moeten worden.
Het is ook verrassend verschillend. Stillevens, naïef werk, uitbundig, ingetogen, kleurrijk of sober, olieverf, waterverf, constructies met hout of ander materiaal, combinaties van technieken en zelfs inmiddels behoorlijk aangetaste werken.
1999 (Titel 6): La porta delle porte
Neri Pelo (Rome 1935)
Valloria titels 1, 2 & 3
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Valloria; een openlucht galerie
Il paese delle porti dipinti
Valloria is een klein bergdorpje in het Italiaanse Ligurië . Het ligt vijftien hevig slingerende kilometers van Imperia aan de Bloemenrivièra.
Je kijkt uit op zee.
Er zijn 42 permanente bewoners, maar in de weekends en in de vakantie zijn dat er veel meer.
Valloria is namelijk een toeristische trekpleister. Een openluchtgalerie met hedendaagse kunst.
Nu -in mei 2010- zijn er 122 deuren beschilderd. Niet door amateurs, maar door erkende Italiaanse kunstenaars en inmiddels ook een aantal buitenlanders.
Het begon in 1994 als een grapje. Een inwoner had een vriend. Een kunstenaar.
Hij vroeg zijn vriend een schilderij te maken op één van die oude deuren.
Maar er waren meer inwoners met bevriende schilders en zo werden er dat eerste jaar direct al zo’n zestien deuren beschilderd.
Het project kreeg publiciteit, groeide uit en kreeg prestige. Ieder jaar in juli en augustus komen er een paar deuren bij.
Tegenwoordig is het voor een kunstenaar uit Italië een grote eer om uitgenodigd te worden om ’een deurtje te kleuren’.
(Beschilderde deuren/Painted doors:Titels 1, 2 en 3)
2008 (Titel 1): ''Omaggio a Valloria''
Maria Assunta Alterio (Gragnato 1973)
Je begint op het centrale pleintje, de Piazza Mario Bottino en dan loop je maar wat door de smalle straatjes, de paadjes en onderdoorgangetjes.
Soms komen de deuren op je af, soms moet je even zoeken en soms word je gewoon verrast.
Er zit geen logica in.
Kunstwerken uit 1994 ’hangen’ naast werk uit 2009 of 1999. En je ziet deuren, die nog gedaan moeten worden.
Het is ook verrassend verschillend.
Stillevens, naïef werk, uitbundig, ingetogen, kleurrijk of sober, olieverf, waterverf, constructies met hout of ander materiaal, combinaties van technieken en zelfs inmiddels behoorlijk aangetaste werken.
1994 (Titel 2): ''L'Athanor''
Marco Scuto (Milaan 1962)
Soms staat er een ladder voor.
Soms is die ladder weer weg en zie je het werkstuk van verre.
La Porta dei Sapori
Dit is de deur van het plaatselijk café-restaurant: La Porta dei Sapori.
Soms verstild; soms functioneel.
2007 (Titel 3): ''Papaveri''
Damiano Valbusa (Valeggio Sul Minicio 1954)
In dit restaurant kun je voor 25 Euro eten wat de pot schaft.
Inclusief een fles wijn.
Je krijgt dan zo'n zes gangen.
Amuses, antipasti, pasta, vlees, kaas , dessert en lekkere koffie.
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Een Zeeuws Voorstraatdorp
Voorstraat Wissenkerke (1935?)
Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden.
Maar ze zijn er ook in Friesland, Utrecht, Gelderland en Noord-Holland.
De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat.
De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
Voorstraat Wissenkerke (2010!)
Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.
Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.
Dit is de Voorstraat in Wissenkerke op Noord-Beveland, die van de dijk naar de oude pastorie loopt. Het is een zogeheten Voorstraatdorp.
Ik heb het aan een paar mensen gevraagd en men denkt dat de foto op de ansichtkaart gemaakt is tussen 1930 en 1940.
De kerk links is eind jaren zestig van de vorige eeuw afgebroken..
Een mevrouw die in deze straat geboren is, herinnert zich dat er bij de afbraak skeletten en doodskoppen tevoorschijn kwamen.
Op die plek werd de Opstandingskerk opgericht, waarvan (zie foto onder) links de dunne lange spits nog net te zien is.
De naam Wissenkerke kan overigens simpel verklaard worden.
Vernoemd naar een meneer Wisse, die vaak naar de kerk ging.
Het mooie pand links in het midden is overeind blijven staan.
Rechts is het voormalige gemeentehuis van Wissenkerke het nieuwe gemeentehuis van Noord-Beveland geworden.
Waarom het pand wit geverfd is begrijp ik niet goed.
Het woonhuis midden achter aan de dijk is ook mooi bewaard gebleven
Ik vind het verheugend dat er nu in deze Voorstraat bomen staan. Het zou leuk zijn als de muziektent weer terugkwam.
En bij het oude hotel-restaurant De Kroon (rechts bij de luifel) kan je een lekker visje eten.
De gietijzeren dorpspomp uit 1868 neem je op de koop toe.
Voorstraten 1: Stad aan 't Haringvliet; Goeree-Overflakkee
Pagina 65 van 82