Stormvloedkeringswaarschuwingsdienst


Maeslantkering

De inklapbare stormvloedkering in de Nieuwe Waterweg tussen Hoek van Holland
en de Maasvlakte was voor ‘t eerst in haar bestaan in het echt uitgeklapt.
      Dat moest ik toch even zien.
Maar de Maeslantkering was vanochtend niet te bereiken. De weg ernaar toe was afgesloten en al die nieuwsgierige mensen werden op grote afstand gehouden door mannen in uniform.

(Eerder deze week had ik van Anne Frid de Vries (Te Gast 14) het woord stormvloedwaarschuwingsdienst (De Volkskrant) doorgekregen. Deze geüniformeerde mensen waren dus van de stormvloedkeringswaarschuwingsdienst).

Aan zee in Hoek van Holland was het onstuimig (foto boven) , maar het was volkomen duidelijk dat er niets zou gebeuren. ’s Nachts stond het water daar nog drie meter 16 cm boven NAP. Vanochtend was er sprake van een lichte verhoging.

Image   Waarom de Maeslantkering, die in geval van echte nood 1 miljoen mensen moet beschermen, toch was dichtgegaan was niet echt duidelijk.
Ook de vele aanwezigen in het strandpaviljoen begrepen het niet en hadden verder behoorlijk de pest in, dat ze er niet bij mochten.
      Verondersteld werd, dat het stukje Hollands Glorie maar weer eens in de publiciteit gebracht moest worden. Eerder dit jaar was namelijk naar buiten gekomen dat het ministerie van Verkeer en Waterstaat besloten heeft om de dijken landinwaarts te verhogen, omdat de kering niet aan de -hoge- eisen voldoet.

Deskundigen hebben namelijk berekend dat de faalkans van twee deuren in deze kering ligt op 1/100 per sluitvraag. Dus: in één procent van de gevallen sluiten de deuren niet.
En dat terwijl het de opzet was om een theoretische faalkans van één op duizend te maken.

Het was verder bizar om geen enkel schip te zien op de drukste vaarroute van de wereld.