Beelden
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
BOUW- EN WONINGTOEZICHT
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Er zijn op zijn minst twee werkelijkheden: de papieren werkelijkheid en de zichtbaar aanwezige.
Een Hollander bouwde hier in Hongarije een houtschuur van drie bij twee meter. Toen hij bijna af was kwamen ze. De ambtenaren van bouw- en woningtoezicht. Of hij niet wist dat men voor zoiets vergunning moet aanvragen. En dat men pas vergunning kan aanvragen als een architect een tekening had gemaakt.
``Hoe nu verder`` vroeg de Hollander.
``Uw houtschuur bestaat bij ons niet maar bij U wel, dat is het probleem. U dient dat ding af te breken, dan bij ons vergunning aanvragen en als U die vergunning hebt, kunt U hem weer opbouwen``.
Vijf weken later kreeg hij twee enveloppen. In de ene de bouwvergunning+ in de andere een boete voor het bouwen zonder vergunning.....
Aan deze krankzinnigheid moet ik steeds denken als ik zoveel huizen zie die op instorten staan. Maar die wel bewoond zijn.
En nooit komt er iemand van bouw-en woningtoezicht kijken.
Een windvlaag en de bewoners kunnen dood zijn.
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
ONS EIGEN MAUSOLEUM
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Foto: Hans Molenkamp
Geen dooie boel
Mijn partner en ik hebben een niet alledaagse maar wel werkbare afspraak: wat in de avond is besproken wordt pas de volgende dag tegen het licht gehouden. Op de avond is alles grenzeloos en niets is te dol. Nooit een idee of gedachte bekritiseren, maar juist aanvullen of verbeteren.
Ik was op dit idee gekomen in een duikboot te den Helder. Twee horecamannen hadden in de avond flink zitten drinken en waren samen op het idee gekomen een Russische duikboot te kopen en daar in den Helder een soort horeca of tentoonstelling in te beginnen.
Naarmate de avond vorderde groeiden ook de inkomsten van het te starten project. De volgende dag was één van hen het hele plan vergeten, maar de ander niet. Ze hielden het plan tegen het ochtendlicht, veranderden iets en brachten het later tot uitvoering met de aankoop van de duikboot in Leningrad.
Sinds die dag zijn er al heel wat plannen bedacht in ons stulpje en godzijdank later nooit tot uitvoering gekomen. In Peru moeten ze tot op de dag van vandaag God op blote knieën danken dat we niet zijn gekomen...
Maar nu gaat er toch een avond overdag tot leven komen. We laten op onze berg een Mausoleum bouwen.
U ziet op de foto helemaal in het midden onderin de ruimte waar de grafkelders komen, een ruimte die niet voor het publiek toegankelijk is.
Boven wordt een tweetal woningen in de muur gebouwd alsmede een restaurant.
Wij gaan daar wonen en het vooruitzicht is dat het restaurant al een jaar van te voren volgeboekt is.
Later zullen wij daar beneden zijn, maar een dooie boel zal het niet worden.
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
VOORBESTEMMING
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Het is iedere dag rond vier uur
De streekbus komt in het dorp aan
Tientallen kinderen stappen uit
Met die leerboekenbulten op de rug
Ze gaan naar school om later een baan te vinden
Maar niemand, bijna niemand, zal die baan vinden
Er is geen werk en er komt geen werk
Jaren onderwijs voor niks
Moni van de foto is er één van
Bracht haar een keer naar school
Onderweg kletsend over haar plannen
Ze wil kok worden aan de Adriatische zee
En ik verborg mijn tranen
Ze zal die zee zelfs nooit zien
Ze zal afzakken in een uitkering
Of ontijdig een baby krijgen
Of afgetuigd worden door haar man
Want zo gaat het al generaties
En dit alles moet je verdragen
Of dood gaan, die weg is er ook nog
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Onder de lawine van jezelf
(Door Peter Flik; photosooph te Hongarije)
AVOND
DIT KOMT GERUISLOOS
ZONDER TEKENEN VOORAF
ZOU DE DOOD OOK ZO KOMEN
EEN PLOTSELINGE RADELOOSHEID
WETEN DAT IETS VOORGOED VOORBIJ IS
DAT WAT JE LIEFHEBT ZAL VERDWIJNEN
JE LIGT ONDER DE LAWINE VAN JEZELF
NIEMAND GAAT JE ZOEKEN
WANT NIEMAND MIST JE
ER ZIJN ENKEL NOG HERINNERINGEN
EN WAT MOET JE DAARMEE
MISSCHIEN KOMT ER NOG IEMAND
MISSCHIEN
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
De BATAVIEREN & een FOUTE VADER
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Schilderij: Otto van Veen
Verwarring alom
In de maand mei was ik op de middelbare school altijd blij als de Batavieren bij de geschiedenis langs kwamen. Een onbegrijpelijke zin als hier geen verdere uitleg bij wordt gegeven. Dat besef ik ten volle, maar weet ook dat bij nadere uitleg de verwarring alleen maar zal toenemen. Allereerst is het van belang te weten dat het vak geschiedenis op mijn school in de jaren vijftig van de vorige eeuw gegeven werd in de chronologische volgorde. Niet vanuit het nu naar achteren werken, hetgeen een veel logischer opzet zou zijn, nee van ver voor Christus naar het nu werken. En daar vijf jaar over doen. Om in een diepe slaap te vallen. En: ondanks de omstandigheid dat ik me hevig voor geschiedenis en de daarbij behorende verhalen interesseerde, ik kon mijn gedachten er niet bij houden. Ook al omdat de leraar duidelijk liet merken dat hij een en ander al voor de duizendste keer vertelde en het eigenlijk zat was.
Maar goed, de Batavieren, Hunnen, Cananefaten en hun oorlogen kwamen gelukkig in de lesstof in mei. Ik weet wel dat ik dit moet uitleggen, maar heftige emoties staan in de weg, zelfs nu nog na zoveel jaren. Blijkbaar kan een mens ook onherstelbare schade oplopen.
Ik schrijf het op.
Vader was tijdens de tweede wereld oorlog lid geworden van een pro Duitse partij in Nederland.
Natuurlijk weet ik de naam van die partij nog, maar zelfs het opschrijven van de letters doet pijn. Opgepakt en gevangen genomen. Na de oorlog er met mij als kind nooit over gesproken. Ook niet over zijn vriendschap met de hoofdcommissaris van Groningen, verantwoordelijk voor het afvoeren van nagenoeg alle Joden uit die stad. Midden in die jaren van opgroeien kwam ik via andere wegen op de hoogte van de waarheid. Maakte kennis met het gevoel van schaamte.
In de maand mei werd bijna ieder jaar bij het vak geschiedenis afgeweken van de chronologische indeling van de lesstof omdat de tweede wereldoorlog en het lot van de Joden behandeld moest worden. Angstiger momenten kende ik niet, het was alsof ik met een tijdbom in mijn tas in de klas zat. Ieder moment zou kunnen uitkomen dat mijn vader....
Ieder jaar in januari begon ik al zenuwachtig te worden en er was een jaar dat de leraar besloot om die hele oorlog te laten rusten en de oorlogen van de Batavieren te gaan behandelen. Ik was opgelucht. Of waren er ook weer foute Batavieren geweest; er kon altijd iets zijn.
Klik HIER voor alle Photosophieën
Pagina 32 van 82