Beelden
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Photosooph Peter Flik meldt:
Wel afgewassen, vroeg naar bed. Niet kunnen slapen, dan maar weer op.
Aan tafel gaan zitten en losse invallen opschrijven. Morgen wel zien of het wat is. Soms is het wat, vaak ook niet.
Zo maar wat invallen
Iets voor een appel en een ei kopen betekent “goedkoop”. Maar als je voor een appel en een ei een ei gaat kopen gaat het mis.
Iets kan absoluut niet altijd beter. Prent je dit gewoon in.
Vraag aan Galileo: staat de zon dan stil?
Is er leven voor de dood?
Als iedereen door de mobiele telefoon zegt waar hij of zij is, waar zijn we dan
Telefoongesprek in Nederland.
-Met easyconnect, mijn naam is Christie.
-Wat doet Uw naam er eigenlijk toe.
-Zegt U maar, wie wiel U sprieken,
-Sorry, wat zegt U daar.
-Wie sprieken
-O U bedoelt spreken, ik zoek het telefoonnumer van iemand die Flik
Heet.
-Wiel U dit spielen
-Ik zal het proberen; de F van Frederik, de L van Leo…
-Ik heb geen Leo alleen Lodewiek
-Mevrouw ik ga nu ophangen.
-Wiel U niet spielen?
-Nee ik wiel niet meer spielen.
Ik ben depressief, dus ik kan best wel wat.
Gebed. Onze vader die in de hemelen zijt, waar is onze moeder naar toe.
Eigen geschiedkundige inschatting: die Hitler deugde niet.
Als je pik omdraait krijg je kip. Maar als je kip omdraait krijg je herrie.
Dit kan men beter niet doen: in een horecagelegenheid een kopstoot
bestellen en eraan toevoegen “laat die jenever maar weg.”
Radio-filemelding over tien jaar: “verkeersinformatie, files overal.
Een hond hebben is geen kattepis.
Helpdesk in de 21ste eeuw: “alle lijnen zijn bezet, wilt U volgend jaar terugbellen”.
De oude Egyptenaren legden teksten vast die eeuwen later nog gelezen konden worden. Sommige videobanden van tien jaar geleden kan ik al niet meer afspelen.
Alpen. Nieuw werkwoord voor verwoesten.
Joden deugen niet. Zoals zoveel anderen.
Mooiste reclamezin ooit: Kopen bij de spar is sparen bij het kopen.
Vergeten en vergeven. Ik vergeet veel en ook vergeef ik veel, maar dat laatste vergeet ik dan vaak.
Meisje van 11 schrijft aan een krant dat ze last heeft van haar knie. Zijn er ook anderen die dat ook hebben vraagt ze.
Een Hongaarse voorval. Ik wil iets laten drukken maar kan in de stad die drukker niet vinden. Bij een boekhandel vraag ik aan het meisje waar de drukker is. Daar bij die witte poort, zegt zij.
Ik ga naar die poort en merk dat hij gesloten is. Terug naar het meisje.
De poort is dicht, zeg ik. Zij: Ja die man is dood.
Dokter vraagt: wat zijn de klachten.
Ik: Een beetje vaag.
Hij: Het is beter wel te weten wat er is.
Ik: wat hebt U zoal te bieden.
Hij: zwakke enkels is dat wat?
Er schiet mij nu plotseling iets te binnen, maar wat was dat ook al weer.
Een prima idee van de vorige Paus om als half lijk voor het raam te gaan staan. Alle volgende pauzen zullen worden gemummificeerd en voor de ramen worden gezet. Dat plein kan best een beetje gezelligheid gebruiken.
Oude mop met nieuwe inhoud.
Het is 2020. Een meisje in Nederland vraagt aan haar vriend wat hij de volgende dag gaat doen. Ik ga fietsen om wat natuur te zien.
Maar wat doe je dan in de middag, vraagt zij.
Een koe van een foud.
Zij had prachtige rondingen en dat heeft ze geweten ook.
Als er op de wereld niet meer aan ruimtevaart werd gedaan, zou er dan genoeg geld over zijn om iedere aardbewoner een zwembad te geven?Of misschien wel drie.
Opzet voor een niet zo dure speelfilm.
Man maakt boot.
Boot brandt af.
Aftiteling
Carnavalskraker, althans het refrein.
Het is lekker, lekker, lekker
En kan niet gekker, gekker, gekker:
Jouw gemekker, mekker, mekker.
Om het leven komen is een rare uitdrukking als je dood gaat.
Zitten Jezus en Mohammed in de hemelse hamburgertent.
Zegt Jezus: Nou het was helemaal niet moeilijk om ze gek te krijgen.
Zegt Mohammed: Nee eigenlijk niet, maar jouw gedoe met die kruisiging was wel een beetje te veel van het goede. Ketjap was ook goed geweest, wil je nog wat?
Geboren worden is gelukkig eenmalig. Je zou toch niet nog een keer door dat loket willen.
Huidig onderwijs: leren dat je iets kan opzoeken en tevens leren dat je dat ook niet hoeft te doen.
Gezien in een etalage bij een banketbakker. M.I.V. 1 mei zijn wij gesloten. Men kan niet eeuwig blijven banketbakken.
Gezien op de deur van een restaurant te Zutphen. I.V.M. lunchtijd gesloten.
De rechter vraagt aan de verdachte “wilt U de waarheid spreken?”
“ja edelachtbare” liegt de verdachte.
Even is het wennen dat alles leuk is. Maar even later is het weer gewoon, maar daar wen je dan weer aan.
Pennen schrijven en mensen ook. Helaas.
Jij tijd.
Jij noodlot.
Jullie zijn niet mijn vrienden.
Ik haat jullie, maar ik krijg zeker een van jullie te pakken.
En dat ben jij tijd. Zeer binnenkort, tegen elke prijs.
Het geeft niet wat het kost. En het zal zeker niet tijdelijk zijn
Teevee kijken op de mobiele telefoon.
Het IJsselmeer leegmaken met een theelepel.
De krant op postzegelformaat.
Opera in een vingerhoed.
Hitler alsnog te klonen.
Gesponsord begraven worden.
Niet kunnen zingen en toch beroemd worden.
Moeder!
Een kwartel heeft zich hier bezeerd.
Achterband van de auto lek.
Melk kookte over.
Broer U. kwaad, maar ik snap niet waarom.
Batterijen in fototoestel hebben gelekt.
Drie dakpannen gebroken die niet te vervangen zijn.
Gasfles leeg en winkel dicht.
Alles op 1 dag en toch ben ik vrolijk.
Er is dus iets aan de hand, maar wat.
Een vrouw op het station van S. glimlacht naar me.
Ik doe dat terug.
Zonder verder iets te zeggen besluit ze met me te trouwen.
Ik besluit dit ook.
Een minuut later zijn we al weer gescheiden, zonder verdere kosten.
Weerbericht: Morgen weer.
Zij zegt dat iets groen is.
Ik zie dat het blauw is.
Mooi groen zeg ik tegen haar.
Dom zijn is dat niet te weten.
Tüske Tamás Szerviz
Nagyatád. Lëcsei 20
Voor als Uw wasmachine stuk is in Hongarije.
Men kan nooit weten.
Kom maar zeg ik tegen de kat.
Hij kijkt me aan, zegt niks, maar in zijn blik : godverdomme wat verbeeld je je wel,-.
Ik zeg nog wat ben je een mooie kat.
Hij: dat zal wel , maar is er nog wat te eten?
Misschien en soms zijn belangrijke woorden in het humanisme,
Altijd is meer voor de fundamentalisten,
En nooit bestaat al helemaal niet.
Het is aanbevelingswaardig om in de horeca een paar sterke zinnen bij de hand te hebben.
Voor als het vlees weer eens niet te snijden is:
Ober, ik wil best oude schoenen eten, maar dan moeten ze wel van na WO 1 zijn.
En als iets prima is:
Ober ik eet nooit meer thuis als het ook zo kan.
De volgende gedachte maakt duizelig.
Over de hele wereld staat treinpersoneel klaar voor je. Ook als je niet gaat reizen doen ze geduldig hun werk en je betaalt er niets voor.
Met winkels is het al niet anders.
Gebed. Onze vader die in de hemelen zijt. Moeder is terug. Mijn God dat was nou ook weer niet de bedoeling.
Vreemde naam: wereldmuziek. Waar anders.
Aftrekken kan altijd
Optellen ook wel.
Vermenigvuldigen na enige tijd niet meer.
En delen blijft vaak moeilijk.
Jij bent een van de mooiste vrouwen die ik ooit gezien heb.
Houden zo, zegt ze en: heb je me eigenlijk ooit wel gezien?
Kwam er maar een eind aan deze kwelling.
Welke kwelling?.
Ik.
Kom in in een winkel.
Verkoopt U een DAT-recorder?
Verkoper: wat is dat.
Ik kan heel goed nadenken als ik auto rijd. Maar autorijden ho maar.
Het kost een waddeneiland, maar dan heb je ook wad. Ik bedoel er moet maar eens een einde komen aan geweld na afloop van risicovolle voetbalwedstrijden. Is duur, de middenstand met al die schade etc.
Deze wedstrijden worden voortaan op dat eiland gespeeld. De supporters worden met twee boten aan- en afgevoerd. Wordt er toch gevochten, dan gaan die boten gewoon weg en zoeken ze het maar uit. Eilanders kunnen niets doen want ze wonen er niet meer.
De bestaande politieke partijen moeten ontbonden worden. Oude beginselen, niet meer van deze tijd. Veel te dikke woorden.
Er komen drie nieuwe.
RP, RijkenPartij
MRP, Minder RijkenPartij
AP, ArmenPartij.
Het aantal kamerzetels wordt terug gebracht naar vijftig. Scheelt een hoop geleuter.
Sex voor het huwelijk wordt een vak op het middelbaar onderwijs.
Zij die in Nederland een WAO uitkering genieten, maar zich in het buitenland vestigen en zich daar te pletter werken, moeten harder worden aangepakt.
Reisadvies: als je steeds hetzelfde wilt zien, ga dan maar niet.
Dit is een hele oude. Van je partner afkomen door te zeggen ik ga even sigaretten halen. Nooit meer terugkomen. Doe eens een variant. Gewoon sigaretten voor die partner halen en niet van hem of haar scheiden.
Vreselijk oud is vreselijk oud en niks anders. Wachten.
Vreselijk jong is daarentegen niet vreselijk. Ook wachten.
Morgen schrijf ik een bestseller. De eerste zin is er al:
“Al met al was het een heel gedoe”.
Wat kan er nu nog mis gaan.
Zenuwachtige man ontmoet in het Amstelhotel.
Is vooraanstaande geleerde en heeft ontdekt dat het via stamcellen-techniek mogelijk is om dieren te laten praten. Niet alle maar wel vele,
Had het uitgeprobeerd op zijn herder. Zijn leven was in een hel veranderd. Wat dat beest allemaal tegen hem had gezegd.
De gevolgen van zijn ontdekking zou voor de hele mensheid een regelrechte ramp betekenen.
Was ik ooit als kind in het planetarium van de Haagse Courant aan de Wagenstraat in den Haag. Na de voorstelling was ik geen kind meer.
Het was allemaal te veel, te omvangrijk. Mijn straat vond ik al veel, en nu dit erbij: heelal, sterren, planeten, de banen en de eeuwigheid.
Ik moest na afloop gauw naar zee.
Koolmees valt uit nest.
Kon nog niet vliegen, maar men moet eens beginnen.
Dit is het gevolg.
Kat ziet het en heeft voornemens.
Dat zie ik weer en sluit de gevallene op in een kooi in de badkamer.
Guantanama-bay voor dat beest.
De volgende morgen. Moeder koolmees roept in de tuin om haar jong.
Kind antwoordt uit de badkamer.
Terug dus met dat kind naar de tuin.
Ik zet hem op het dag van een schuur en hij begint om zijn moeder te roepen. Moeder komt en voert hem. Na een uur vliegt moeder met kind weg.
Zwerfvuil en hangjongeren. Is in één keer op te lossen.
Op bijna alle zwerfvuil zit nog een streepjescode.
Men brengt het naar een automaat die regelmatig een mooi bedrag uitbetaalt.
Geven en nemen, neem ik aan…
Dat geeft te denken.
Ik dacht van wel.
Welletjes is het.
Er zijn dingen die je gewoon niet opschrijft. Zoals nu het geval is.
Vraag aan een goede katholiek (even zoeken dat wel): Wijn veranderen in bloed. Heel mooi, maar kan het ook andersom? Ik heb nog wat over.
De dagen zijn geteld, maar nu nog het aantal.
Ik maakte een foto van mezelf.
Had jij dat maar gedaan dan kon ik je de schuld geven.
Bijna iedere week denk ik wel eens aan Rita Reys. Ik moet echt naar een arts.
Grafschrift voor iemand die Ben heet: Ben weg.
Man aan loket van de NS, Turk of zo, hoort dat ik een kaartje naar Leeuwarden wil. Hij antwoordt in het Fries. Ik zeg, hoe zit dit.
Hij: je hoort er nooit veel over er zijn ook buitenlanders die overingeburgerd zijn. Zo één ben ik er dus.
Er is een voorgeschiedenis, maar je moet ergens beginnen. Zij plantte zaadjes in haar tuin.
Dit werden later kalebassen. Deze hing ze op om te drogen aan touwen op de houtschuur.
Die houtschuur heeft planken. Hij zag dat de planken nu plotseling notenbalken waren geworden met de kalebassen als noten.
Er was dus een melodie.
Die melodie werd door vriend E. gezongen een verspreid over de hele wereld. Mooie R. in raar land hoort dat op de autoradio en raakt ontroerd en botst tegen een boom. De takken vallen op de grond en zaadjes komen later op. Er is een nageschiedenis maar je moet ergens ophouden.
Nooit in een gebruiksaanwijzing gelezen: Wij snappen er zelf ook geen bal van; veel succes.
E-mail.
Aan: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Van: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Onderwerp: water
Iedereen weet dat de rol van de katholieke kerk tijdens WO2 toch echt niet grandioos was. Zeker niet van de toenmalige Paus. Zich nooit uitgelaten over de gruwelijkheden in concentratiekampen. Er is hiernaar veel onderzoek gedaan en dat valt allemaal te lezen. Maar je kan het ook gewoon in één woord samenvatten: Pauschwitz.
Schoensmeer is meer schoen. Net als Aalsmeer. Meer van hetzelfde. Alsmaarmeer.
Overal is wat en dat is helemaal niet zo erg. Maar Wolvega gaat te ver. Die binnenstad in idiote trekpleister anex free recordshop stijl. Wat een leijkheid. Gelukkig bestaan er verhuisbedrijven.
Gesponsord begraven worden; het is een kwestie van tijd.
Met Albert naar Magere Heijn.
Alcoholisme is niet zozeer een probleem, maar dat eeuwige zuipen wel.
Zwitserleven gevoel: In Zürich zijn en naar huis willen.
Als wielen zo gemakkelijk zijn waarom hebben dieren die dan niet.
Ik kan de eindjes maar niet aan elkaar knopen, maar begin er toch steeds weer aan.
Tekst: Is daarboven nog water, hier raakt het op.
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Een beetje pijn
Peter Flik woont al ruim twaalf jaar in Hongarije.
Van daaruit maakt hij regelmatig uitstapjes naar buurland Kroatië. Bijvoorbeeld om er vis te kopen.
Soms staan er bomen langs de weg.
Soms blijken die ineens omgehaald.
Dat leidt tot verbazing & een zekere mate van verontwaardiging.
BOMEN
Ze hebben van alles te zeggen
En ook nemen ze geen blad voor de mond
Maar niemand luistert
Ook al staan ze meer dan dertig jaar daar
Er komen van die mannen en die halen ze om
Nooit vrouwen, maar die stemmen toe of zwijgen
Het doet pijn bij sommige mensen
Maar de meesten gaan er aan voorbij
Er zijn zoveel bomen
Zo ook hier in Kroatië
Vorig jaar waren ze er nog
Nu weg
Misschien wel etnisch gezuiverd
Wie zal het zeggen
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Een zitje in de tuin
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije
De vraag die ons het meest gesteld wordt als we bezoek krijgen is: zijn de mensen hier arm? Een volkomen logische vraag als je sommige behuizingen ziet. Maar ook een vraag die een zorgvuldig antwoord vergt. En dat antwoord is meestal dit: Ja, veel mensen zijn arm hier als je alleen naar hun inkomen kijkt en de rest niet beschouwt.
Tachtig procent van de inwoners van dit dorp leeft van een uitkering. Die is 160 Euro per maand en daar moet alles van betaald worden. Een gasfles om op te koken kost 15 Euro. Brandstof voor een auto kost 1,50 Euro per liter. Ze moeten het doen met heel weinig geld.
Maar goed het is niet eerlijk om alleen naar dit geld te kijken. Ze beschikken over een natuurgebied dat vijftig kilometer lang en tien kilometer breed is. Hun tuinen zijn zo groot dat je met elkaar kunt praten zonder dat de buren meeluisteren, ze kunnen er hun eigen groentes in verbouwen.
De lucht is schoon, er is geen voortdurende ruis van het verkeer zoals op veel plekken in Nederland. En de dierenwereld is betoverend.
De natuurmensen zijn dit jaar weer op bezoek en namen mij mee op een tocht die twee uur duurde. Hier de opsomming van de vogels die we mochten waarnemen.
europese kanarie
bijeneter
koolmees
staartmees
zwartkop
zwarte roodstaart
zanglijster
merel
zeearend
wielewaal
grauwe klauwier
vlaamse gaai
buizerd
torenvalk
spreeuw
blauwe reiger
zilverreiger
ooievaar
vink
ringmus
witte kwikstaart
Even ging het mis tijdens deze natuurtocht. Één van de natuurmensen zei dat ik de rode pimpernel kon zien. Maar hoe ik ook de hemel afspeurde, niks te zien. Het bleek om een plant te gaan...
En ja: ook arme mensen hebben wel eens een zitje in de tuin. Ikea komt daarbij niet te pas.
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
Tijd; Een verzinsel
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Tijd is een verzinsel van de mens. Geen plant, dier of hemellichaam houdt zich er ooit mee bezig. Ik moet erbij zeggen dat ik dit in mijn eentje verzonnen heb, maar dat het verre van oorspronkelijk is. Dan had ik vroeger maar filosofie moeten studeren en zou kennis genomen hebben van inzichten die al heel lang geleden werden uitgedacht en opgeschreven. Maar nu in mijn eentje dus. En ik schrijf het nog met schroom op ook. Schroom omdat ik nu iets van mijzelf blootgeef dat kwetsbaar is; het kan zo bestreden worden. Dat mag best hoor, maar niet meteen.
Tijd is dus een verzinsel, tijdsduur niet. Dat is een groot onderscheid. Zonder de mogelijkheid van tijdmeting, geen sport, geen ruimtereizen, geen zacht gekookte eieren! Tijdsduur is geen probleem, tijdstip wel. Iemand is lang geleden met het verzinsel begonnen, we weten niet wie het precies is maar als we die persoon vinden zwaait er nog echt wat. De consequenties zijn nogal dramatisch, Als er tijd bestaat volgt daar uit dat er dus een heden, een verleden en een toekomst is. Gebeurtenissen die nog moeten plaats vinden liggen in de toekomst, er zijn gebeurtenissen die zich in het nu afspelen en ook die zich hebben afgespeeld en in het verleden zijn terecht gekomen. En het is zo heel erg erg, dat iedereen in die constructie gelooft en als perfect waar beleeft.
MAAR ER IS HELEMAAL GEEN NU. Zo die is eruit. Ik kwam daar achter toen ik een bezoek ging brengen aan het Dr. Neher laboratorium in Leidschendam. Een laboratorium waar men zich vooral met de tijd bezig houdt. Op weg daarheen in een Deux Chevaux, een auto die niet meer gemaakt werd toen (in het verleden !) maar waar ik wel in reed( in het nu). Doel van mijn bezoek was om te weten te komen wanneer nu eigenlijk NU was. Ik had de vraag verpakt in een sprekend voorbeeld. Een technicus stond me te woord. Ik zei tegen hem het volgende. Laten we eens kijken naar een zonnewijzer. Die werpt een streep op een schaal met tijden. Maar die streep heeft een zekere dikte! Wanneer is het dan het tijdstip dat wordt aangegeven.
De technicus die al jaren met de tijd bezig was werd bloednerveus en stelde uiteindelijk voor om maar naar de directeur te gaan. Ook die wist zich met deze kwestie geen raad en kwam na een uur praten en denken tot de volgende suggestie. Zij waren slechts technici en konden alleen hun werk doen als ze konden rekenen op zekere aannames. De aanname bijvoorbeeld dat tijdstippen er wel zijn en dat er derhalve een nu bestaat. Zouden ze dat niet langer mogen doen, dan was hun werk zinloos en konden ze beter maar naar huis gaan. Ik moest dit soort vragen niet bij hen neerleggen, dan hoefden ze ook niet naar huis. Ik moest maar filosofen raadplegen, misschien kwam ik dan verder. Op de terugweg naar huis raakte ik in een moedeloze stemming, maar besloot wel dat ik me met deze materie moest blijven bezig houden. Die gelegenheid deed zich spoedig voor.
We zijn in Thailand. Doel is Chiang Mai in het Noorden tegen de grens met Birma aan. Daar woont een bergvolk. Eigen taal, eigen cultuur, eigen eigenaardigheden. Al eeuwen verbouwden zij papavers. Van papavers werd opium gemaakt. Die opium gebruikten zij bij pijn en ziektebestrijding. Vermoedelijk hadden ze veel pijnen en ziektes, zo gaat dat nu eenmaal. Maar er kwamen uit de Golden Triangle ook handelaren hen op hun berg opzoeken om de opium op te kopen en die wisten daar in hun land wel weg mee. Er werd heroïne van gemaakt en dat bracht hen veel geld en ellende op. Het bergvolk had daar niks mee te maken. Zij leefden en konden bestaan. Wisten zij veel dat er ook nog zoiets bestond als de Oorlog tegen Drugs in de VS. Nee dat wisten zij niet. Pas toen, geheel illegaal, Amerikanen verkleed als toeristen hun gebied betraden en met vlammenwerpers hun papavervelden platbrandden wisten zij het. Hun bron van inkomsten vernietigd. Maar de Amerikanen waren sluw. Na de vernietiging stelden zij zich op als welzijnswerkers en haalden hen over om in plaats van papavers tomaten te gaan kweken.
Nu als ik daar kom zie ik het debacle. Vroeger werd hun oogst opgehaald uit Birma, maar nu moeten zij hun opbrengsten op een lange bergweg naar beneden in de gloeiende zon naar de dichtstbijzijnde stad brengen. Op hun gammele voertuigen. Tomaten als halve puree beneden. De inkomsten in het dorp kelderden. Prostitutie werd een uitweg, heroïne was een andere uitweg. Misdaad kwam op.
Ik ben daar een paar dagen en kom tot een ontdekking. ZIJ VAN HET BERGVOLK KENNEN GEEN TIJD. Horloges zijn er niet, de dagen van de week zijn er niet. Ze slapen als ze moe zijn, ze nemen een vrije dag als ze dat willen, elk besef van tijd ontbreekt. Sterker nog: ER IS GEEN TIJD. Vroeger, nu en later zijn één. Diep onder de indruk keer ik terug naar West Europa en vat mijn leventje met tijd, haast en alles er omheen weer op. Hoe je het ook went of keert: het dagelijkse bestaan is niet te rijmen met het besef dat tijd niet bestaat. Zeker niet als je bij de radio werkt. Deadlines, tijdseinen, afspraken, je kent het wel.
Dan komt er nog een wending. Er gaan veel mensen in mijn directe omgeving dood. Verdriet, tranen, aanvaarding. Maar de vraag blijft knagen. WAAR ZIJN DIE MENSEN. Zijn die in het verleden beland en waar is dan dat verleden en waarom zijn zij niet meer te benaderen. Alleen denken biedt wat soelaas. Na heel veel jaren erover te hebben gepiekerd kom ik tot een overtuiging. Het ontbreken van TIJD en DE DOOD hebben met elkaar te maken. En tegelijkertijd nog een ander besef. De taal is zeer ontoereikend om tot inzicht te komen. Muziek geeft veel meer toegang tot het diepe inzicht dat er alleen eeuwigheid is. Eeuwigheid en niets anders. Daarin heeft alles een plaats. De doden zijn er nog altijd, alleen in een vorm waarin wij geen toegang meer hebben, maar zij BESTAAN. En: er is geen NU, er is geen Verleden en geen Toekomst. Er is alleen ZIJN. Alles is. Er is geen was.
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden (1169)
- Categorie: Beelden
GEBRUIKSAANTIJGING
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
SG40BA buiten gebruuk van keinderen houden
Nicht afsp[oelen mikt water, dan schade
Gars-mode voor West Uropa
Gers-mode voor Oost Uropa
Niet verwisslen, dan schade
Palletje 16 verwideren
Palletje 17 ook
Nem mukedik op Afro-systeem
Veel plezier met U aporaat.
Klik HIER voor alle Photosophieën
Pagina 27 van 82