Goedemorgen

 

Tuinbonen & broodjes knakworst

Ik sta in de rij voor de kassa van de supermarkt.
      Een mevrouw van gevorderde leeftijd kijkt in mijn bakje en zegt:

Ik kijk in haar bakje en zeg:

En dan:

Ze kijkt me aan en besluit dan met:
’ Weet je waarom die twee zo mooi zijn?’
‘Nou’
‘Ze hebben een Franse vader’.


Goedemorgen!

 

 

Linksig, aardig & onnozel 

Omdat ik gisteren een stukje schreef over oud president-directeur G.A.Wagner van Shell (Marathoninterviews 3) schoot mij een voorval te binnen, waar ik u graag deelgenoot van maak.

Shell was zeer actief in Zuid-Afrika, toen daar het apartheidsregiem nog gevestigd was. Het bedrijf was extra in opspraak gekomen, omdat een plaatselijk directeur in de Zuid-Afrikaanse krant Rand Daily Mail een advertentie plaatste onder de kop: ’We’re backing South Africa’.
      In Nederland was het comité SuZA actief (Shell uit Zuid-Afrika). Ook werd opgeroepen tot een boycot van Shell-producten. Later werden ook Shell-benzinepompen in Nederland het doelwit van aanslagen waarbij o.a. slangen werden doorgesneden.
    
In mijn woonomgeving Hoeksche Waard werd die boycotactie geleid door J. Een aardige man met linkse sympathieën, iemand die overigens heel goed boerde.
      Ik ontving van hem een brief, waarin hij mij vroeg om met acties mee te doen. Ik deed dat niet. Shell was in mijn ogen niet beter of slechter dan andere oliemaatschappijen. Een Shell-boycot zou dus betekenen, dat ik voor mijn gevoel helemaal nergens meer kon tanken. 

En dan was er nog iets. 
      Op het briefpapier stond een rekeningnummer van de –toen nog-  AMRO-bank.
Een bank, die ook in opspraak was gebracht wegens activiteiten in Zuid-Afrika.
      Minder opvallend en minder uitgesproken dan Shell, maar toch....

Toen ik J. ergens op een vreugdevol gebeuren tegen kwam, wees ik hem op dit wiebelende actiebeleid en deed de suggestie om voor dit doel een andere bank te nemen.
      Hij keek mij aan, schrok even, herstelde zich en zei:
      ‘Ach. Dat weet verder toch niemand!’

Goedemorgen!

 

 

 

Schouwse vissoep

Burgh-Haamstede op 't Zeeuwse Schouwen-Duiveland is buiten het seizoen een sluimerend plaatsje met een paar etablissementen om bij te komen van een strand- of duinwandeling. De lunchkaart van een brasserie vermeldt Schouwse vissoep. 
      Ik hou van lokale gerechten en plaats de bestelling.
      Even later krijg ik een witte kom met daarin een soep, die niet erg naar vis smaakt. Een gepureerde en sterk met maïzena gebonden substantie, die ze waarschijnlijk zelf uit de fabriek hebben betrokken. Er drijft een enkel garnaaltje in. 
      Een man met een schort vraagt of het gesmaakt heeft.
      ‘Ach ja‘, zeg ik maar eens.
      ‘Maar wat was er nou Schouws aan deze soep?’.
De man kijkt me verbaasd aan. Hij denkt even na en besluit dan eerlijk te zijn. Hij zegt:
      Niets’.
     ‘Oh’, antwoord ik.’Jammer’. 
     ‘Ach meneer, het is maar een naam’.

Goedemorgen

 

 

 

  

Tullepetaonestad

Carnaval! 
      We zijn in Roosendaal. Tullepetaonestad.
De visboer is er ook.
      Een mevrouw in een kieltje met een luciferdoosje om een koordje om haar hals, bestelt een pond kabeljauw.

Ze vraagt:
       ’Hoe kan ik die ’t best klaarmaken?’

De visboer kijkt haar betekenisvol aan en zegt dan:
      ’Mevrouw! Ge mot ’m ’eel liefderijk over siene ruggeke strijke’.

Goedemorgen!

 

Verhaaltjesrekenen

‘Heb je gehoord, dat ze de tafels er weer in willen gaan stampen. Vroeger heb ik dat ook geleerd en daar ben ik nog blij om. Vraag mij om de tafel van acht op te zeggen en ik ga er voor:
      Eén maal acht is, twee maal acht is zestien, drie maal acht is vierentwintig. Enzovoort Enzovoort.’

Tegenwoordig doen ze aan verhaaltjesrekenen. Dan begrijpen die kinderen beter waar ze mee bezig zijn. Maar weet je wat ik laatst hoorde?
      De onderwijzer zei tegen een kind uit groep drie dat je een ei in vijf minuten kon koken. Hij vroeg toen hoe lang het duurt voor je zes eieren gekookt had. Dat kind dacht even na en zei toen:
     'Ook vijf minuten'.

      Slim toch.
     

Maar weet je wat die onderwijzer zei? 
      Die zei: fout.
      Het antwoord moest zijn: 30 minuten.
      Zes + zes + zes + zes + zes + zes is eh.......
      Oh nee.. vijf + vijf + vijf + vijf + vijf + vijf is 30

Nou dat is dus verhaaltjesrekenen.
      En dan schijnen ze beter te begrijpen waar ze mee bezig zijn.

Ik geloof er niets van.
      Allerlei onderzoek wijst uit dat de kinderen vandaag de dag niet meer kunnen rekenen.
Daarom is het goed dat ze die tafels er weer in gaan stampen.
      Zes keer vijf is dertig.
Simpel toch'.


Goedemorgen!