Linksig, aardig & onnozel 

Omdat ik gisteren een stukje schreef over oud president-directeur G.A.Wagner van Shell (Marathoninterviews 3) schoot mij een voorval te binnen, waar ik u graag deelgenoot van maak.

Shell was zeer actief in Zuid-Afrika, toen daar het apartheidsregiem nog gevestigd was. Het bedrijf was extra in opspraak gekomen, omdat een plaatselijk directeur in de Zuid-Afrikaanse krant Rand Daily Mail een advertentie plaatste onder de kop: ’We’re backing South Africa’.
      In Nederland was het comité SuZA actief (Shell uit Zuid-Afrika). Ook werd opgeroepen tot een boycot van Shell-producten. Later werden ook Shell-benzinepompen in Nederland het doelwit van aanslagen waarbij o.a. slangen werden doorgesneden.
    
In mijn woonomgeving Hoeksche Waard werd die boycotactie geleid door J. Een aardige man met linkse sympathieën, iemand die overigens heel goed boerde.
      Ik ontving van hem een brief, waarin hij mij vroeg om met acties mee te doen. Ik deed dat niet. Shell was in mijn ogen niet beter of slechter dan andere oliemaatschappijen. Een Shell-boycot zou dus betekenen, dat ik voor mijn gevoel helemaal nergens meer kon tanken. 

En dan was er nog iets. 
      Op het briefpapier stond een rekeningnummer van de –toen nog-  AMRO-bank.
Een bank, die ook in opspraak was gebracht wegens activiteiten in Zuid-Afrika.
      Minder opvallend en minder uitgesproken dan Shell, maar toch....

Toen ik J. ergens op een vreugdevol gebeuren tegen kwam, wees ik hem op dit wiebelende actiebeleid en deed de suggestie om voor dit doel een andere bank te nemen.
      Hij keek mij aan, schrok even, herstelde zich en zei:
      ‘Ach. Dat weet verder toch niemand!’

Goedemorgen!