Josefien

 

De kinderwagen

  

DECLARATIES & PLANTEN  

Josefien werkt al meer dan 25 jaar op het grote kantoor van de papierfabriek aan de Prinsengracht in Amsterdam. Zij is medewerkster van de afdeling Financiën. Zeer gewaardeerd, want ze let niet alleen streng op de declaraties van de buitenland-vertegenwoordigers; ze geeft ook iedere dag de planten water.
      Aan de overkant van de gracht is een dépendance, waar zich ondermeer de kantine bevindt. Iedere middag trekt een stoet kantoorpersoneel over de gracht en gaat via een bruggetje naar de overkant.

In de kantine kan goed gegeten worden. Cheffin Willy Koekenbier stelt er een eer in om iedere dag iets bijzonders aan te bieden. Artisjokken met lekkere sausjes, gegratineerde mosseltjes, dim-sum hapjes of gegrilde kikkerbilletjes. Hapjes waar Josefien overigens zelf niets van moet hebben.
      ‘Bah’, zegt ze dan. ‘Geef mij maar een bamibal’.

Er zijn nog veel medewerkers, die cash betalen. Josefien moet na de lunchpauze het geld ophalen. Daarvoor heeft ze een oud koektrommeltje aangeschaft.
      Josefien is een beetje bang.
      ‘Je weet het maar nooit met al die agressie, criminaliteit en verhalen over buitenlanders, die met wapens rondlopen’.

Als ze een aantal keren het bruggetje over is geweest, neemt zij een besluit.
      Ze koopt op een rommelmarkt een tweedehands kinderwagen. En ook een grote pop.
Iedere middag legt ze de pop in de wagen en begeeft zich zo over de Prinsengracht. Het trommeltje met geld stopt zij op de terugweg onder de dekens.
      Josefien voelt zich zo heerlijk beschermd.

Maar dan is daar ineens die donkere buitenlander..
      Hij stapt op haar af en vraagt waar het Anne Frankhuis is.
Josefien schrikt. Ze vertrouwt het niet en stamelt maar wat in haar niet vlekkeloze Engels.
      De man kijkt haar enigszins bezorgd aan, buigt zich voorover en kijkt in het wagentje, waar hij de pop ziet liggen.
Hij richt zich heel direct tot Josefien, die plotseling heel bang wordt.
      Ze laat haar wagentje op straat staan en snelt in paniek de gracht over naar de ingang van het kantoor.

De man staart haar verbaasd na. Hij kijkt nog eens in de wagen, haalt de pop eruit en besluit wagen & pop naar het kantoor te brengen.
      De door Josefien gealarmeerde portier John Schellings neemt alles in ontvangst.
Hij begin een beetje te lachen.

Josefien zit volkomen overstuur op een stoeltje.
      Ze huilt.

 

 

De koelbox


BELEGDE BROODJES & FRISDRANK  


Josefien en haar vriendin Daphne fietsen naar de Kennemerduinen bij Haarlem. Ze hebben een grote koelbox bij zich met daarin belegde broodjes, cakehapjes, fruit en drankjes. Bestek, bordjes en kommetjes zitten er ook in. 
      Voordat ze bij die idyllische plek in de duinen gaan picknicken, besluiten ze eerst een wandeling te maken. Ze willen bij Parnassia doorsteken naar het strand.
      Maar ja; het loopt een beetje lastig met zo’n koelbox.

Bij de fietsenstalling is een container, waar de mensen hun afvalzakken in kunnen deponeren. Josefien kijkt erin en zegt: ‘helemaal leeg’. 
      ‘Ze zijn waarschijnlijk net langs geweest’, zegt Daphne.

Ze kijken elkaar aan en besluiten de box even in de container te stallen. Als ze na een uurtje terugkeren zien ze de vuilniswagen wegrijden. De koelbox is uit de container verdwenen.
      Josefien is ontsteld en begint een beetje te huilen.
      ‘We moeten er achter aan’, zegt Daphne. ‘Vlug’.

Ze springen op hun fiets, maar zien de wagen in de verte verdwijnen. Een man met hond, die het allemaal gevolgd heeft en zich voorstelt als Freddy Abbink, zegt dat de wagen waarschijnlijk naar de vuilnisbelt gaat.
      Hij legt uit waar dat is.
Als de dames aankomen zien ze inderdaad de wagen. Ze schieten de chauffeur aan, die lachend vertelt, waar ’ie zijn lading gedumpt heeft.
      Josefien wordt kwaad, gaat stampvoeten en roept heel hard: ’Dat is anders helemaal niet om te lachen hoor’.
Ze begeeft zich onvervaard in de afvalhoop, begint als een konijn te graven in de berg, waarin ook kapotte afvalzakken liggen.  Even later haalt ze triomfantelijk de koelbox tevoorschijn. Met blutsen aan alle kanten en onder de modder. 
     

’Zullen we die broodjes nog opeten?’, vraagt zij aan haar vriendin.

 

Het stuurslot


RIJEXAMEN  

Vorige maand slaagde zij na zeven eerdere pogingen voor haar rijexamen. Dat gebeurde bij de 'in  moeilijke gevallen' gespecialiseerde rijschool Kees Groeneveld.
      Zij kocht voor 8.250 Euro een Volkswagen Golf van acht jaar oud en liet al op de tweede dag haar lichten branden.
      Accu leeg.
Vriendin Daphne moest haar aantrekken.

Als Daphne optrekt schaart de wagen van Josefien. De auto's stuiteren diverse malen tegen elkaar aan, waarna Josefien op de rem gaat staan. Hortend en stotend komen zij tot stilstand. 
     Josefien was vergeten het contact aan te zetten, waarna de wagen in het stuurslot was geschoten.

Ze doen een nieuwe poging.
      Stoppen voor een rood licht
Josefien stapt uit want ze wil nog wat vragen.
      Daphne merkt dat niet en trekt de lege Volkswagen op.
De auto schaart opnieuw en komt behoorlijk hard tegen een lantaarnpaal.

Josefien is ontsteld en huilt.

 

.