Goedemorgen

 

Annapolis; een stad van geluk

Annapolis is de hoofdstad van de Amerikaanse staat Maryland. Het heeft slechts 37.000 inwoners. Vandaag zullen er heel veel meer mensen zijn, want het Israëlisch-Palestijnse vredesproces moet daar weer worden vlotgetrokken. Er zijn veertig landen vertegenwoordigd, waaronder na veel aarzelingen ook Saoedi-Arabië en Syrië.
      De bijeenkomst duurt één dag en dat lijkt me niet lang voor het bespreken van zo’n ingewikkeld langdurig slepend conflict.
Wat je er ook over leest; de verwachtingen zijn niet hooggespannen. De enige hoop, die ik in een aantal stukken heb kunnen ontdekken is merkwaardig genoeg de zwakke positie van de drie belangrijkste leiders daar.

President George W. Bush van de USA bijvoorbeeld staat op de nominatie om te worden bijgezet in het rijtje van de slechtste presidenten ooit. Als hij erin zou kunnen slagen, dat er nieuwe besprekingen komen –besprekingen met enig perspectief- kan hij alsnog de geschiedenis ingaan als Mr. Palestine. En dat zou toch aardig zijn voor een man, die tien jaar geleden nog niet eens wist waar Palestina eigenlijk lag.

Dan is er Mahmoud Abbas, de leider van de Palestijnse autoriteit. Een man van weinig gezag. Zijn Fatah-partij heeft het moeilijk met Hamas; het volk in Gaza en op de Westbank mort, wordt steeds opstandiger en verwijt Abbas dat hij een meeloper is; een zetbaas van het westen; een vazal van Bush.

Ehud Olmert, de premier van Israël heeft het al sinds zijn aantreden moeilijk. Een weinig charismatisch man, die het als lid van Likoed in de Knesset wel aardig deed, in de problemen kwam als burgemeester van Jeruzalem, maar als premier wordt achtervolgd door corruptieschandalen en die waanzinnige oorlog van vorig jaar in Libanon.

De cynische toon in veel commentaren is, dat een positief resultaat vandaag in dat kleine Amerikaanse stadje de reputatie van deze drie MANNEN zou kunnen opkrikken.
      Want het gaat kennelijk niet om de mensen in het Midden Oosten, maar om het imago en de historische betekenis van politieke poppen en koppen.

Maar ja.

Waarover zouden ze het vandaag dan in principe eens moeten worden?

Toen de besprekingen in 2.000 in Camp David mislukten volgde een tweede Intifadah met een escalatie van geweld, bloedvergieten en moord. En tevens een toename van geweld tussen Palestijnen onderling. Wat zal er nu gebeuren als het opnieuw mislukt?

Ik was niet bijster optimistisch over de afloop vandaag.
      Tot ik gisteren in De Volkskrant Kader Abdolah las.

Hij schrijft:

Er zullen veertig landen samen aan tafel zitten om aan het dierbare Palestina grond, rust en leven te geven. Eigenlijk gaat er een wonder plaatsvinden. Maar zal dit echt gebeuren?
Het moet!
Want er is een geheime code in het leven: er brandt altijd licht, een lichtje ergens verborgen in het donker.
En verder:
Annapolis kan ook een stad van geluk worden. Bush red jezelf! Red Palestijnen!

  

Goedemorgen!

 

Van Anne Frid de Vries (Te Gast 14) , een Nederlander, die in Israël woont kreeg ik zojuist de volgende reactie:

Tuesday 27 November 2007; 10.08 AM

Beste Ronald,

Oh, Annapolis. Om mij heen merk ik dat de mensen er liever over zwijgen. Het is net als met overleven van spanningen van oorlog en terrorisme - we concentreren ons op de dagelijkse routine om niet gek te worden van de angst. Zo ook nu, om niet gek te worden van de hoop. Of het cynisme. Ik geloof niet dat er iemand is die echt denkt dat er iets goeds uit Annapolis kan komen.
      Iedereen heeft zo zijn afgeschermde hokjes in het hart. Bij mij, en vele anderen, zit de hoop op ontspanning en een begin van ontwikkeling naar normale verhoudingen. Zaken die jij in je stukje van vandaag ook opsomt:

1- Richting vestiging van de Palestijnse staat (ik zie niet in waarom Israël dit zou moeten tegenhouden). Zelfs vanuit het meest rechtse perspectief lijkt mij dit een voordeel. Alleen als ik denk vanuit het perspectief van Abbas, en de Palestijnen zou ik er geen haast mee hebben.

2- Deling van Jeruzalem. Onvermijdelijk, ook al brengt het nog zoveel emoties teweeg. Er zullen veel mensen zijn die net als ik hopen op vrede en normale verhoudingen maar daarbij (niet zoals ik)  meetellen: een volledig  Israëlisch Jeruzalem.
      Feit is: Jeruzalem IS al een verdeelde stad. Het is alleen niet zo heel makkelijk een grens te trekken. Net zoals je Joegoslavië niet kon opdelen in coherente stukken die tegelijk ethnisch min of meer homogeen waren. De voormalige keizerrijken van Sissy en Otman zijn grondige mixes van volkeren, waar de nationalistische idee niet op past,- denk ik

3- Terugkeer van Palestijnse vluchtelingen. Waarheen? Naar Israëlisch grondgebied? Zet dat maar uit je hoofd; zal nooit gebeuren. Dat heeft allemaal met demografie te maken. Demografie en water zijn sowieso de meest onderschatte onderwerpen als het gaat om berichtgeving over het Midden-oosten.

4- Wapenstilstand. Absolute noodzaak. Al zo lang en zo zeer in het belang van alle partijen dat belang en logica kennelijk geen rol spelen

5- Het teruggeven van illegale nederzettingen. Anders geformuleerd: het ontruimen van nederzettingen in bezet gebied. Long overdue. De meest stupide politiek van Israël sinds 1967. En er zijn er nog steeds velen die erin geloven. Teveel dwaze romantiek en onrealistische politiek en militaire onhaalbaarheid.

6- Terug naar de grenzen van 1967? Wat Israël betreft. Niet wat betreft Egypte en Jordanië  Daarvoor in de plaats een Palestijnse staat. Op de vierkante meter misschien wat correcties, maar daar komen we wel uit. De vraag blijft knagen: is Palestina economisch levensvatbaar?
      Is het administratief behapbaar?

7- Het afbreken van de muur. Als het enigszins kan. Maar als er ook maar een luchtje van terrorisme-dreiging is, krijg je die muur niet zo makkelijk weg. Dat zou dan een normale situatie zijn, met alle beperkingen vandien (demografisch, administratief en economisch), maar er zijn er die andere hoop en agenda in de hokjes van hun hart hebben.
      Hokjes waarin een expansionisme en bijbeluitleg schallen die niet kloppen; die de verkeerde dromen opwekken. Opvattingen die definities creëren van wat winnen en wat verliezen is. En in die definities zijn bijna alle positieve uitkomsten een verlies; een verlies voor beide kanten, terwijl de werkelijkheid een grootse winst zou zijn.
     
Stel je voor hoeveel beter we het zouden hebben in onze dagelijkse routines als de grenzen van 67 de grenzen zouden zijn. Jeruzalem verdeeld. Vluchtelingenvraagstuk min of meer van tafel (door wat voor compromis dan ook) Muur in afbraak. Palestijnse staat in opbouw. En Israël en Palestina voetballen voor de kwalificatie van het WK 2014 in Jeruzalem beiden een thuiswedstrijd.
      Op de tribune ontmoet ik Mahmoed uit Aza en na afloop (het werd 1-1) gaan we samen humus eten in de oude stad. Niemand gewonnen, maar zoveel beter af.

Nou heb ik me laten meeslepen.

Het beste. We blijven hopen, in stilte.

Anne

 

Europees Kazachstan

Leuk zo’n loting om de voorrondes van het wereldkampioenschap voetbal 2010 in Zuid Afrika.
      Neem nu de Europese groep. Daaraan wordt deelgenomen door 53 Europese landen.
      Hoewel! Er doen landen aan mee, die geen landen zijn.
Onze zwaarste tegenstander Schotland bijvoorbeeld. Wales en Noord Ierland mogen om god weet wat voor reden ook altijd meedoen.
Eén land Groot Brittannië met vier deelnemers. Geen wonder dat die Engelsen er niets meer van terecht brengen.

De Deense Faërøer zijn er ook bij. Waarom Catalonië , Baskenland, Tirol, Spitsbergen, Friesland, Corsica en de Azoren dan bijvoorbeeld weer niet van de partij zijn is mij onduidelijk.

En dan: Hoe Europees zijn Azerbeidzjan, Armenië en Georgië ?
     
      Nog gekker: KAZACHSTAN!

Wel eens op de kaart gekeken?
      De grootste stad Almaty –voorheen bekend door de ijsbaan van Alma-Ata-, ligt in oostelijke richting ver voorbij Iran, Afghanistan, Turkmenistan, Oezbekistan en zelfs Pakistan. Wie oh wie is er toch verantwoordelijk voor deze Europese expansiedrift?

Israël wordt er om politieke redenen ook altijd bijgehaald. Ontlopen ze in de voorrondes Syrië, Iran en Irak.

Doen er ook landen niet mee?
      Jawel.
Waar Andorra, Liechtenstein, Malta en zelfs San Marino er in slagen om elf voetballers bij elkaar te harken, slaagt Monaco daar kennelijk niet in.

Blijft over het noordelijk deel van Cyprus. Daar is wel degelijk een voetbalcompetitie, maar dit deel van het eiland is onrechtmatig bezet door Turkije. En die eenzijdig uitgeroepen republiek wordt alleen door Turkije erkend.
      Maar ja… Turkije zelf doet natuurlijk gewoon mee.

Als de bazen van de wereldvoetbalbond consequent zouden zijn dan..……..
      Maar ach; dat zijn ze niet.
En niemand die zich hier druk over maakt.
      Hoewel.
      Ik ken er één.

Goedemorgen!

 

Geen trein gezien



Vorige week reed ik over de A15 van Nijmegen naar Rotterdam. Je ziet dan rechts vrijwel voortdurend de Betuwelijn.
     
      Wat je niet ziet: TREINEN!
      Niet één. Nul.

Gisteren heb ik de rest van de route afgelegd van Rotterdam naar de Maasvlakte. Vice versa.

      Geen TREIN gezien.
      Niet één. Nul.

  
Tien miljard florijnen  

Het lelijke ding van 160 km heeft 4.7 miljard Euro gekost; tien miljard oud-Hollandse guldens. Het telt 160 km geluidsschermen, 130 bruggen en viaducten, vijf tunnels met een totale lengte van 18 km, 190 faunapassages, 600.000 dwarsliggers, 155 wissels en bij de aanleg is 16 miljoen kubieke meter zand gebruikt.

Er zijn 400 woningen voor gesloopt. Het landschap is verziekt.

Na de opening door Beatrix op 15 juni reden er maar liefst 25 treinen. Daarna werd het stil. Railion, de grootste goederenvervoerder over het spoor beschikt namelijk nog niet over de juiste locomotieven.
      Er zijn ook problemen met de veiligheid en -het belangrijkste- van een degelijke aansluiting in Duitsland is ondanks allerlei toezeggingen nog niets terecht gekomen. Wanneer dit wél gebeurt is volkomen onduidelijk. Voorzichtige schattingen reppen over 2017. De lijn zal dan verroest en verrot zijn en vandalen zullen de geluidsschermen vernield hebben.

Achtereenvolgende kabinetten, waarin CDA, VVD, P.v.d.A. en D’66 zaten, hebben dit project tegen alle waarschuwingen in doorgezet. Niemand is achteraf ter verantwoording geroepen; niemand is zijn baan kwijtgeraakt.

Image Actiegroepen en politieke partijen als de SP en Groen Links noemden de Betuwelijn bij voorbaat ‘overbodig, milieuonvriendelijk en onrendabel. Een voorbeeld van bestuurlijke arrogantie. Een beleidsramp‘.
      De neuzen van Rotterdamse havenbaronnen, bestuurders en politici stonden  vanaf het begin één kant op: ‘Die lijn moest en zou er komen‘.

Zelden hebben de critici zo verschrikkelijk gelijk gekregen.


Goedemorgen!

 

 

Opruiming

Ik was een beetje aan het opruimen en kwam ondermeer dit bankbriefje tegen. Twee Zimbabweaanse dollar uit 1994. Het was toen ongeveer 1 Amerikaanse dollar waard. Zimbabwe maakt de laatste jaren een waanzinnige inflatie mee. Vorig jaar meer dan 1.000 procent en dit jaar waarschijnlijk nog veel hoger. Niet zolang geleden werden er nieuwe biljetten van 100.000 dollar gedrukt; nu is er een ontwerp voor een biljet van 200.000 dollar. De voorspelling is dat er binnenkort bankjes van 1 miljoen dollar verschijnen.

 

 

Zimdollar voorkant 

 zimdollar achterkant

De koers vandaag is:

400.000Zim$ = 1 US$

Het biljet is dus nu waard:

0,000005 US$

 

               

Goedemorgen!

 

Books to Dreams

De uitvinding van het antwoordapparaat zo’n veertig jaar geleden was vindingrijk. Een handig ding met een rare naam, want het antwoordapparaat gaf zelf nooit antwoord.
      De vervanging van de telefoniste/receptioniste door een automatisch apparaat, dat je vraagt om eerst vijf of meer keer een nummer in te drukken voordat je te horen krijgt dat alle medewerkers in gesprek zijn, vond ik ook vindingrijk maar niet handig. Een ranzige bezuiniging, behorend bij een nieuwe steeds onpersoonlijker wordende wereld.

Gebeld worden door een bandje was me nog nooit gebeurd.
      Tot gisteravond.
      Dat kwam zo.

Bij een filiaal van Prijstopper elektronica markt hadden wij een nieuwe digitale T.V. gekocht.
      Na een maand ging het ding stuk. Geen beeld; wel geluid. Het apparaat ging naar een service-centrum in Tilburg. Wij zouden gebeld worden als de reparatie achter de rug was.
      Gisteravond werd ik dus gebeld door een automatisch telefoonsysteem. We konden de T.V. ophalen bij het filiaal.
      Als ik dat goed begrepen had, moest ik een één indrukken.
      Als ik de boodschap nog een keer wilde horen, moest de vijf worden ingetoetst.

Informatie leerde, dat deze boodschap altijd vroeg op de avond wordt verzonden. Voorts had ik kunnen bellen met het service-centrum om de horen hoe het ging met de voortgang van de reparatie. Dan moest je wel eerst je eigen reparatienummer intoetsen.

En wat er aan de T.V. mankeerde?
      Het BTD Board is vervangen.

Wat dat is?
      Aan u:


1: Blue Tooth Developer

 

2: Byte to Display

 

3. Books to Dreams.

 

 

Goedemorgen!