Books to Dreams

De uitvinding van het antwoordapparaat zo’n veertig jaar geleden was vindingrijk. Een handig ding met een rare naam, want het antwoordapparaat gaf zelf nooit antwoord.
      De vervanging van de telefoniste/receptioniste door een automatisch apparaat, dat je vraagt om eerst vijf of meer keer een nummer in te drukken voordat je te horen krijgt dat alle medewerkers in gesprek zijn, vond ik ook vindingrijk maar niet handig. Een ranzige bezuiniging, behorend bij een nieuwe steeds onpersoonlijker wordende wereld.

Gebeld worden door een bandje was me nog nooit gebeurd.
      Tot gisteravond.
      Dat kwam zo.

Bij een filiaal van Prijstopper elektronica markt hadden wij een nieuwe digitale T.V. gekocht.
      Na een maand ging het ding stuk. Geen beeld; wel geluid. Het apparaat ging naar een service-centrum in Tilburg. Wij zouden gebeld worden als de reparatie achter de rug was.
      Gisteravond werd ik dus gebeld door een automatisch telefoonsysteem. We konden de T.V. ophalen bij het filiaal.
      Als ik dat goed begrepen had, moest ik een één indrukken.
      Als ik de boodschap nog een keer wilde horen, moest de vijf worden ingetoetst.

Informatie leerde, dat deze boodschap altijd vroeg op de avond wordt verzonden. Voorts had ik kunnen bellen met het service-centrum om de horen hoe het ging met de voortgang van de reparatie. Dan moest je wel eerst je eigen reparatienummer intoetsen.

En wat er aan de T.V. mankeerde?
      Het BTD Board is vervangen.

Wat dat is?
      Aan u:

1: Blue Tooth Developer

2: Byte to Display

3. Books to Dreams.

Goedemorgen!