Beelden

 

 

Veertjes en vergezichten

De Åland eilanden (Reizen 22) liggen in de Oostzee halverwege Zweden en Finland. De archipel bestaat uit zo'n 6.500 eilanden, waarvan er tachtig bewoond zijn. Ze horen staatkundig bij Finland, maar hebben een optimale autonomie. Men spreekt er Zweeds.
      Je kunt veel van die eilanden bereiken, want er zijn overal veerboten en kabelpontjes. Meestal kun je gratis over. Voor de wat verdere tochten betaal je twintig Euro voor de auto. Soort abonnement.  

                    Image

                Veer Vårdö- Simiskäla


                    Image

                Eckerö


                   Image

                Finström


                  Image

               Hammarland


                  Image

               Houtduif in hout

                  
                    Image

                Geestbezweerder (1)          
              
             
              
               Image

                Graf op Praestö


                    Image

                Lumparland


                     Image

                Geestbezweerder (2)

 

Image


Wachtkamer eerste klasse treinstation

 



Broedende ijsvogeltjes

Achter mijn huis in de polder is een mooie kreek met helder visrijk water. Futen zitten er. Scholeksters, eenden, ganzen, zwanen.  Waterhoentjes, reigers -ook zilverreigers-.
      De Doodaars is weer terug. De Smient.  En de karpers komen soms aan de oppervlakte.
Rob en Lodewijk inventariseren daar iedere week de vogelstand en zij verkeren sinds enige tijd in staat van lichte opwinding.
      Zij hebben namelijk een broedend ijsvogelpaar gesignaleerd. En dat voort ’t eerst in de 25 jaar dat zij dit klusje doen. Volgens hen is dit nogal uitzonderlijk, want er zijn in Nederland in totaal niet meer dan 350 tot 400 broedpaartjes.



Kleurrijk vogeltje

Het is een mooi kleurrijk vogeltje van zo’n twintig centimeter. De bovenzijde is helder blauw in diverse tinten; de onderzijde oranje en geel. De kop is blauw met witte vlekken in hals en nek, de grote rechte snavel zwart. Er zijn mensen, die dit vogeltje het mooiste van de hele wereld vinden.
      Ze eten kleine visjes en vangen die door zich loodrecht naar beneden te storten.

Bijgaand diverse foto’s van Corné van Oosterhout, die ik met zijn toestemming mag plaatsen. Nog veel meer foto’s -ook uitvergroot- zijn te vinden op zijn site www.ijsvogels.nl

Daarop legt hij ook uit hoe de foto’s gemaakt zijn.

 

Flessengraf op koraalzand



Tarawa

Dit beeld werd mij opgestuurd door schrijver en wereldreiziger Henk Weltevreden. Het graf ligt op Tarawa, het hoofdeiland van de merkwaardige republiek Kiribati in de Stille Zuidzee.
      Dit onafhankelijke land bestaat uit ruim tweeduizend koraalatollen, waarvan er enkele tientallen bewoond zijn. Het is van west naar oost zo’n 4.000 kilometer breed.
      De eilanden liggen op een enkele uitzondering na, één tot drie meter boven de hoogwaterlijn. Het totale landoppervlak is niet meer dan de helft van bijvoorbeeld Sint Philipsland, terwijl het zich in de oceaan uitstrekt over een oppervlak van vijf miljoen vierkante kilometer.

 

Henk Weltevreden tekent het volgende hierbij aan:

 

De doden moeten worden begraven in het koraalzand. Om ze enigszins bij elkaar te houden en te beschermen tegen verzakking en wind worden de graven beschermd door lege flessen.
      Overigens vrijwel altijd drankflessen.
Volgens milieudeskundigen zal Kiribati binnenkort door menselijk wangedrag -autorijden en ozon- onder water verdwijnen.
      Maar volgens andere wetenschappers is dit vooral een westers emotioneel argument en schommelt de waterspiegel volgens eeuwige wetten.
      Sterker: de zee is gedaald de laatste tweehonderd jaar.
      En atollen kunnen immers ook zinken.