Reportages (168)

 

Populaire badplaatsen in Denemarken

  

Het badplaatsje Blåvand aan de Noordzee, de meest westelijke plek in Denemarken, ligt mooi. Bos, duinen, strand; alles is dichtbij. Het is er druk. Zelfs in de herfst.
      In het dorp zijn de noodzakelijke spullen volop te koop, maar er zijn natuurlijk ook souvenirwinkels, strand- en badshops, cafés, restaurants en terrasssen. Het strand is bij eb heel breed en strekt zich over vele kilometers uit naar het zuiden en het noorden.


Strand & duin

  


Bunkers & muildieren

  

Als je zo maar wat over het strand loopt kom je ineens deze bunkers tegen. Ooit waren zij onderdeel van de Atlantic Wall, de verdedigingslinie van Noorwegen tot Spanje, die tegen de Duitsers werd opgeworpen. In 1995 -vijftig jaar na de bevrijding- werden deze bunkers in het kader van een jubileumproject bewerkt door de Engelse kunstenaar Bill Woodrow.
      Een ijzeren paardenkop en -staart. Althans dat denk je in eerste instantie. Maar na wat informeren blijkt het te gaan om muildieren, vrucht van een paardenmerrie en een ezelhengst. (Niet te verwarren met een muilezel, een combinatie van een paardenhengst en een ezelin).
      Muildieren staan voor kracht, onverzettelijkheid en veiligheid.


Vejers

Zo’n zeven kilometer boven Blåvand ligt Vejers. In het dorp is het rustiger, maar ook hier is het druk op het strand.


Strand & duin (2)

  

 

Auto’s op het strand

  

Zoals op veel plekken in Denemarken mogen hier -in tegenstelling tot Blåvand- de auto’s gewoon op het strand worden geparkeerd.
       Soms leidt dat tot wilde taferelen als jeugdige mannen die iets te veel testosteron hebben aangemaakt, wedstrijdjes strandrijden en -slippen gaan houden. Het liefst met gierende remmen en knetterende uitlaten.

 

 

Een paar oude karakteristieke plaatsen

Als je van Duitsland naar Denemarken wilt rijden ga je eigenlijk altijd op de A7 even boven Flensburg de grens over. Snel en doelgericht. Dat was het althans tot voor kort. Maar sinds enige tijd worden aan die grens redelijk scherpe controles uitgevoerd en ontstaan er in beide richtingen lange files.
      De Denen zijn namelijk bang dat vluchtelingen die van Duitsland naar Zweden willen wel eens in hun land zouden kunnen blijven. En dat is een schrikbeeld, want Denemarken houdt in het algemeen niet zo van vluchtelingen. Ze zitten al in hun maag met een ander soort ‘’vluchteling’’: de ca. 7.000 Eskimo’s (Inuït) uit hun kolonie Groenland.
     
Je kunt de files overigens heel simpel vermijden door een andere grensovergang te nemen. Bijvoorbeeld onder het stadje Tønder in het zuidwesten van het land. Douane en politie heb ik daar niet gezien en je kunt dus gewoon doorrijden.


Uldgade

  

Tevens kun je dan een bezoek brengen aan een stad die al in 1243 stadsrechten kreeg. Vooral het centrum is de moeite waard.
      Daar is de drukke Uldgade met mooie winkels (veel Scandinavisch design), karakteristieke huizen, cafés en terrasjes .


Café

  

Plein & terras

  


Zijstraat

  

De bestrating in het centrum is sierlijk met alom kasseien.
      Je kunt er overal met Duits terecht, want Tønder was vrij lange tijd Duits. In 1920 sprak de bevolking zich per referendum uit voor definitieve aansluiting bij Denemarken. Ooit lag het aan zee en werd het diverse malen getroffen door stormvloeden. Maar er werden dijken aangelegd en nu ligt het in het Jutlandse binnenland.


Toerist voor kledingzaak

     

 

Møgeltønder


  

Zo’n vijf kilometer naar het westen richting Noordzee ligt het dorp Møgeltønder, dat er prat op gaat het oudste straatje van Denemarken te bezitten, de Slotsgade. Het plaatsje bestaat overigens uit niet veel meer dan dit straatje.


Keien

          

Opnieuw kasseien en wat popperige goed onderhouden huizen, die keurig in de verf staan. Mooie linden.


Pandje

  


Slotsgade

  

De Slotsgade.
    
Er zijn vrijwel geen winkels, maar wel een paar cafés annex uitdragerij. In het seizoen is het hier druk, maar nu in het najaar is het heel rustig.


Kasteel

       

 Aan het begin van het straatje is het Schackenborg kasteel, bezit van de koninklijke familie.
      Je mag het van afstand bekijken.

 

 


Wallen, klinkers en Les Misérables



Place Charles de Gaulle


Er is een groot plein en een paar kleinere pleinen. Klinkerstraten alom. Er zijn wallen en muren. Abdijen en kerken. Hotels,
restaurants en terrassen. Mooie herenhuizen, twee museums, een theater en beeldhouwwerken.
      En toch heeft het slechts 2.000 inwoners. 
Montreuil-sur-Mer. Maar het is een bekend en gezocht plaatsje. Victor Hugo was er op 4 september 1837 een halve dag, raakte geinspireerd en situeerde hier zijn Les Misérables.
      Vrijwel dagelijks komen hier groepjes mensen om zijn korte spoor te volgen en
zich voor te stellen waar hoofdpersoon Jean Valjean - een ontsnapte gevangenisboef, die burgemeester van Montreuil werd- zoal verbleef.


Wallen & muren



Montreuil-sur-Mer is oud. De eerste wallen werden al in de negende eeuw gebouwd. Aanvankelijk ter verdediging tegen aanvallen uit
zee. Van die wallen is inmiddels niets meer over, maar er kwamen anderen voor in de plaats.
      Montreuil ligt niet meer aan zee, maar zo'n vijftien kilometer het
land in. De plaats werd tijdens de honderdjarige oorlog vrijwel volledig verwoest door de Engelsen. Maar de restauratie werd later ter hand genomen en zo werd Montreuil een aardig en aantrekkelijk plaatsje.

Abdij en kerk op Place Gambetta.



Place Gambetta



Bar Victor Hugo



Literatuurliefhebbers



Klinkerstraatjes



Zicht vanaf de wallen



Monument ter herinnering aan WO1



Tot slot

 

 


De Architectuur van Louis Quetelart



Le Touquet-Paris-Plage is een mondaine badplaats in het noordwesten van Frankrijk. Het ligt aan de zogeheten Opaalkust, tussen Calais en Normandië. Er wonen iets meer dan 5.000 mensen, maar er komen in de zomer zo'n 250.000 toeristen. Badgasten, golvers, surfers en zeilers, die in dure hotels terecht kunnen of verblijven in studio's of appartementen. Vaak met uitzicht op zee. Op de Boulevard Docteur Jules Pouget komt men elkaar tegen. Zien en gezien worden is het hier in het seizoen.


Architectuur



Aan de Boulevard staan rijen flats met appartementen, die tot negen hoog reiken. De flats worden afgewisseld door huizen waar architecten zich heerlijk op hebben kunnen uitleven. Er is zelfs een naam voor de stijl: Louis Quetelart vernoemd naar de lokaal beroemde architect.


Strand bij eb



Het is DE badplaats voor de beter gesitueerden uit Parijs, hoewel ook veel Britten de Kanaaltunnel nemen om even in Le Touquet bij te komen. Bij eb is het strand z'n honderd meter breed. Zwinnetjes trekken grillige patronen in het zand.


Strand bij vloed

Bij vloed komt het water tot aan de Boulevard.

Strandzeilen



Het strandzeilen is een veel boefende activiteit. Op het zuidstrand is er een school voor, waar dagelijks tientallen mensen de lessen volgen en kunnen oefenen. Wel wachten natuurlijk tot het eb is.


Badhuisjes



Badhuisjes staan in het gelid, vaak met opvallende kleuren.


Stratenpatroon

Het stratenpatroon is simpel. Een paar boulevards die parallel met het strand lopen en straten die loodrecht van de buitenwijk, via het centrum altijd naar het strand gaan. Een mooi winkelbestand met veel viszaken. Bakkers & slagers. Regionale producten, waaronder Pot'je Vlees, want Frans Flandre is niet ver weg. En natuurlijk zijn er kermisattributen en worden her en der al straten gerenoveerd, want eind september is het seizoen alweer goeddeels voorbij.






 

 

 

 

Zwingelkooi afgebroken; school gesloten


  

Zwingelspaan is een gehucht van zo’n honderd inwoners in West-Brabant. Het ligt tussen Willemstad en Klundert.
      Tot in de jaren vijftig van de vorige eeuw waren hier vlassers actief. Daar komt ook die naam vandaan. Eén van de bewerkingen is namelijk het zwingelen (ook wel zwengelen). Daarbij worden de vlasvezels met een spaan geslagen om er houtdeeltjes, harde stukjes, vocht en andere rommel uit te verwijderen voordat er linnen van gemaakt wordt.


Het dorp


  

Het is zeer rustig en landelijk wonen in Zwingelspaan

  

 

De school

Winkeltjes zijn verdwenen en de school is sinds enige tijd ook gesloten.

  


De zwingelspaan


     


Er stond lange tijd nog een zwingelkooi in het dorp. Maar die werd niet als industrieel erfgoed aangemerkt, verloederde en werd afgebroken. Dat gebeurde nog niets eens zo lang geleden.
     
De vlasteelt is in Nederland nagenoeg geheel verdwenen. Te arbeidsintensief en dus te duur in vergelijking met derdewereldlanden.
Voordat vlas tot linnen gemaakt kan worden, moeten de volgende processen plaatsvinden: Plukken, repelen, roten, brakelen, zwingelen en hekelen.


Repelen, brakelen, zwingelen

  

V.l.n.r. Repelen, brakelen en zwingelen. De man op de achtergrond is touw aan het draaien.


Kleine Biesbosch

  

Een inwoner van het dorp noemt dit ‘’De Kleine Biesbosch’’


Industriegebied

  

Aan de andere kant van de dijk zien we de contouren van het industrieterrein Moerdijk


Donkey

  
  

Een inwoner van het dorp noemt de ezel donkey.

 

Subcategorieën