Reportages
- Details
- Hoofdcategorie: Reportages (189)
- Categorie: Reportages
Voorjaar 2009
Witte kusten met brede stranden
De Costa Blanca bevindt zich in het zuidoosten van Spanje aan de Middellandse Zee.
Het betekent letterlijk witte kust.
De naam komt -denk je dan- van de brede witte stranden, die je regelmatig tegenkomt.
Maar dat is weer niet waar.
De naam is ontleend aan de wit bloeiende amandelbomen die je hier vooral in het vroege voorjaar ziet.
Ze zorgen voor een soort witte glans om de bergen.
De Costa ligt tussen Gandia in het Noorden en Torrevieja in het Zuiden. Grootste plaats is Alicante en andere bekende plaatsen zijn natuurlijk Benidorm, Gandia en Dénia.
Gandia
Jàvea (Xàbia)
Dénia (kasteel)
Toerisme is de belangrijkste bron van inkomsten voor de 4 miljoen inwoners. In het gebied wonen meer of minder regelmatig nog 50.000 buitenlanders, die daar vaak een tweede huis hebben.
La Granadella
Het klimaat is er zeer aangenaam, hoewel het zomers wel erg heet kan worden. Soms zijn de stranden breed, soms is er helemaal geen strand. Vaak is het zand ,maar er liggen ook stenen.
Cabo de la Nao
Soms zie je steil uit zee oprijzende rotsen.
Men spreekt er Castellano (Castiliaans) en dat lijkt erg veel op gewoon Spaans.
Hoewel: Alicante heet daar Alacant.
Ibiza & Palma de Mallorca
Als je er een beetje genoeg van hebt kun je in Dénia de boot nemen naar de Balearen. Ibiza is twee uur varen; Palma de Mallorca drie uur.
- Details
- Hoofdcategorie: Reportages (189)
- Categorie: Reportages
Dorp zonder huizen. Toren zonder kerk
Koudekerke op Schouwen-Duiveland in Zeeland is één van de merkwaardigste buurtschappen van Nederland.
Het heeft géén inwoners en géén huizen.
Het heeft slechts een toren zonder kerk.
Een eenzaam baken
Die toren zie je al van ver.
Over de akkers en over de plassen van de nieuwe natuur, die hier onder de naam Tureluur vorm krijgt, staat de toren zonder spits als een eenzaam en voormalig baken voor de scheepvaart op de Oosterschelde.
Na de afsluiting in het kader van de Deltawerken is de Plompetoren een soort versteend anachronisme geworden, waarin Natuurmonumenten een klein informatiecentrum heeft gevestigd.
Afbraak
Ooit was Koudekerke (Coudekerk) een middeleeuws dorpje, dat in de zestiende eeuw bedreigd werd door het noordwaarts oprukken van de Oosterschelde. De Zeedijk werd steeds meer aangetast en moest keer op keer verder landinwaarts gelegd worden.De dreiging werd tenslotte zo groot, dat besloten werd om in 1583 het dorp en zijn kerk af te breken. Alleen de toren liet men staan. Een eeuw later waren de restanten van het dorp volledig weggespoeld.
In de toren bevindt zich een draaiend verhalencarrousel. Daar staat dit gedichtje op:
Westenschouwen, ‘t zal u rouwen
Dat ge heeft geroofd mijn vrouwe,
Westenschouwen zal vergaan
Alleen de toren zal blijven staan.
Huilende zeemeermin
Er wordt een bandje gedraaid, waarop een legende verteld wordt, die wil dat over de streek rond Westenschouwen -een paar kilometer ten westen van Koudekerke- ooit een vloek werd uitgesproken. Dat gebeurde door een zeemeerman, nadat vissers zijn vrouw hadden gevangen.
De tekst luidt dan:
‘Het mooie wezen zat met haar lange, groenblauwe haren wanhopig verstrengeld in het net.
Over haar gezicht biggelden grote zilte tranen’.
De vissers sleepten de zeemeermin desondanks toch naar het dorp, waar ze door iedereen werd bekeken.
Vanuit de haven zag de zeermeerman hoe zij verzwakte en stierf op de kade.
De tekst gaat dan verder:
‘Hij was verscheurd door woede en verdriet, smeet een handvol zand en wier in de haven en riep een vloek uit over het dorp, dat zou verdwijnen.
Alleen de toren zou blijven staan‘.
Stuivend zand
En inderdaad. De haven van Westenschouwen verzandde en kwam onder stuivend zand te liggen. Alleen de toren bleef overeind. Toen die toren in 1848 werd gesloopt, werd de legende ‘verplaatst’ naar Koudekerke, waar immers nog wel een toren overeind stond. In 1965 vond er een stevige restauratie plaats.
Als je de toren via een smal trappetje beklimt heb je een mooi uitzicht op de Oosterschelde en de Koudekerksche Inlaag.
Je ziet de sporen van dijkbouw en de herstellingen aan de dijken.
Richting west ligt de Oosterscheldekering.
Hopelijk kan een nieuwe zeemeermin vluchten naar zee door onder een schuif in die dam door te duiken.
- Details
- Hoofdcategorie: Reportages (189)
- Categorie: Reportages
Dorpje met curieuze naam
Als je op de A-17 rijdt van Moerdijk naar Roosendaal in West-Brabant kan je afslag 24 nemen.
Die gaat naar Standdaarbuiten.
Curieuze naam.
Want waarom wordt dit met twee d’s geschreven en staat er géén d tussen de r en de b?
Ingetogen & verborgen
Markt
Voormalig raadhuis
Standdaarbuiten is een ingetogen enigszins verborgen dorpje aan het riviertje de Mark. De Kerkstraat leidt naar de kerk, de Havenstraat naar de haven en de Molenstraat naar de molen zonder wieken.
Aan de Markt bevindt zich het voormalige raadhuis, dat nu Thomashuis heet en een opvanghuis is voor geestelijk gehandicapten.
Voormalig raadhuis
Geen winkels
Zeer opvallend is het, dat het dorp vrijwel geen winkels kent. Er is een supermarktje en een bloemboetiek met de naam ‘t Vergeet-me-nietje. De café’s heten Kerkzicht, Hof van Holland of de Beurs. Het gemeenschapshuis is De Standaard. Aan andere flauwekulnamen doen ze niet hier.
Cafe Kerkzicht; 't Vergeet-me-nietje
Vlas & champignons
Vroeger tot in de vijftiger jaren van de vorige eeuw was Standdaarbuiten hét vlascentrum van West-Brabant. Toen de klad in het vlas kwam, ging men massaal over op de champignonteelt.
In Carnavalstijd is het dan ook vanzelfsprekend het Zwammegat
Monument voor de vlasser
Geloof & geloof
R.K. Kerk: St. Johannes de Dooper
Snijvlak
Tot 1996 was het een zelfstandige gemeente. Nu valt het onder Moerdijk.
Het miezert wat als ik door de straatjes loop. Er is ook niemand op straat. Op de Markt bevindt zich de Rooms Katholieke kerk; in de Havenstraat is de Nederlandse Hervormde kerk. Je bent hier op het snijvlak van die godsdiensten.
Verderop in West-Brabant in Fijnaart, Klundert en Willemstad is dat nog veel duidelijker aanwezig.
Ned. Hervormde kerk
Knoestige man
In Hof van Holland zit een knoestige man aan de bar een donkere trappist weg te werken.
Ja hoor: hij is van hier en wil best een vraag beantwoorden. En dan komt de verrassend simpele verklaring voor het ontstaan van de naam Standdaarbuiten, ‘want’ zegt hij, ’dat is een samenvoeging van ’t Zand daar Buiten‘.
Wat voor zand dat dan was en waar dat precies buiten lag weet hij niet.
Molenstraat
't Sand daer buyten
Gelukkig is er de site van Matty Machielse. Daar is alles en nog iets meer over Standdaarbuiten te vinden. Ik lees dat zich na de St. Elisabethvloed van 1421 ten noorden van het land van Gastel en Barlebosch nieuw land ging aftekenen.
Een grote zandbak, die werd aangeduid als ‘t sand er buyten’ of ‘t sand daer buyten’. Op deze zandbak, die al in de vijftiende eeuw de naam Stantderbuyten had, zou een paal als baken voor de scheepvaart hebben gestaan, de Standaert-buyten.
En zo is het allemaal gekomen.
Haven
- Details
- Hoofdcategorie: Reportages (189)
- Categorie: Reportages
EEN GAVE KERKRING
Eén van de mooiste kerkringen in Nederland bevindt zich in het dorpje Dreischor op Schouwen-Duiveland.
Monumentale panden, oude gevels, een voormalige paardenhoefstal en het oude raadhuis omringen de Sint Adriaankerk, die het centrum van het dorp is.
Het kan niet anders: dit is sinds 1973 een beschermd dorpsgezicht.
GEMAAID & GETRIMD
De inwoners moeten hier kennelijk naar handelen ook, want de panden lijken in goede staat, alles zit knap in de verf en de stoepjes zijn schoongeveegd, de ramen gelapt, het gras gemaaid, de linden getrimd.
BENAUWD
Het is ontegenzeggelijk een mooi ringdorp, maar na een uurtje wordt het knap benauwd in dit popperige decor.
KATHOLIEK & HERVORMD
Dan maar de kerk in.
Oorspronkelijk in de 14e eeuw gebouwd als katholieke kerk.
Vermoedelijk in 1573 door de hervormden in gebruik genomen.
BEGRAAFPLAATS
Vroeger was de kerk ook een begraafplaats.
Er is een grafkelder waar de broers Ockerse liggen.
Mr. Jan Danielszoon Ockerse werd in 1704 eigenaar van de heerlijkheid Dreischor.
Hij liet een legaat na van fl. 3.000.
Het was de bedoeling dat van de rente de graftombe onderhouden zou worden.
Ik ben bang dat het geld inmiddels op is.
GRAFKELDER
- Details
- Hoofdcategorie: Reportages (189)
- Categorie: Reportages
Romeins & Slaperig
Autun is een wat slaperig provinciestadje in de Franse Bourgogne.
Het wordt gedomineerd door de hooggelegen kathedraal Saint-Lazare, die uit de twaalfde eeuw stamt.
Een bedevaartskerk vernoemd naar de Heilige Lazarus wiens botten naar Autun werden gebracht.
AUGUSTODONUM
De stad stamt uit de Romeinse tijd en werd gesticht door keizer Augustus, die haar Augustodonum noemde.
Op tal van plekken in Autun word je herinnerd aan dit Romaanse verleden.
Wallen, stadspoorten, restanten van tempels, aquaducten en torens.
Porte d'Arroux Porte St. André
FRIVOOL
Autun is niet helemaal een openluchtmuseum.
Er is ruimte voor frivoliteiten.
'Antieke' luikklem
AMPHITHEATER
Even buiten de stadskern ligt een Romaans amphitheater, waar ieder jaar een Romeins stuk wordt opgevoerd tijdens een evenement dat nog steeds Augustodonum heet.
HOOFDSTRAAT
LE CHALET BLEU
Dineren doe je in restaurant Le Chalet bleu aan de rue Jeannin.
Je krijgt dan een amuse van escargots de Bourgogne aux petits croûtons ailés.
Verder is er bijvoorbeeld pressé de foie gras de canard et artichaut en gelée de baies de Cassis en de suprême de sandre et cuisses de grenouille beurre emulsionné à l’ail doux façon pochouse.
Pagina 12 van 13