Hangend aan de spijlen van een hek

Jacob Hiegentlich schreef zijn gedicht ‘’Ballade der lantarens’’ in 1931.
      Toen was het kennelijk nog onduidelijk hoe de Franse dichter Gérard de Nerval om het leven was gekomen.  
Anno 2019 is dat bekend.
      Hij pleegde op 26 januari 1855 zelfmoord door zich op te hangen aan een spijl van een hek, dat een afscheiding vormde van een riool. Dat hek bevond zich in de Rue de la Vieille-Lanterne in Parijs. Vandaar de titel van het gedicht. De straat bestaat overigens niet meer.

      Jacob Hiegentlich was 33 jaar, toen ook hij zelfmoord pleegde.
Hij was een Joods schrijver, die na het bombardement op Rotterdam op 14 mei 1940 een dosis vergif innam.
      Hij overleed een paar dagen later in het Amsterdamse Wilhelmina Gasthuis.


Van Jacob Hiegentlich

Ballade der lantarens

In Amsterdam hangen ze hoog
aan sierlijk gegoten palen,
ze zien met hun geelglimmend oog
de kleine menschen dwalen,
en buigen elkaer zonderling
den langen hals toe onderling.

En in Parijs peinst men: hoe zal
aan deze lange boomen
de edele dichter De Nerval
om 't leven zijn gekomen,
't Licht steekt onbarmhartig
minachtend en hooghartig.

Een man verlaat met loome stap
de zwoelbedorven zalen
van 't volksbal in de rue Delappe,
hij wil wat ademhalen,
hij drinkt de lauwe lindelucht
en denkt „aan Amsterdam terug"

Wie stil en in zichzelven leeft,
hem tergt geen ijdel wenschen,
hij wil niets anders dan hij heeft,
verlangt ook naar geen menschen.
Hij leeft in zich geruster
van driften onbewuster.

Aan 't smal en groen verlicht hotel
van uw vermoeide lusten
zingt de valsche lantaren wel:
gij kunt hier toch niet rusten.
Zeskantig licht bloeit fletscher
en zeer veel ouderwetscher.

Wie boven 't gloeiend maangelaat
en nachtelijke rozen
de wilde gele avondstraat
schandelijk heeft verkozen,
leert dat hetgeen van vleesch is
kort duurt en tevergeefsch is.


 Klik HIER voor alle ZoekPoëzie