Drassige verscheidenheid

 

Ze liggen op de noordoostpunt van het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee: De Hellegatsplaten & de Ventjagersplaten.     
      Ooit een zout getijdengebied, maar nu -na de aanleg van de Philipsdam (middenonder; Phi))- een zoet binnenmeer.
     Het is een fraai en bijzonder gebied met een -juist door die verandering- grote verscheidenheid aan vegetatie. Omdat de klei nog steeds veel zout bevat vind je hier bijvoorbeeld zeekraal en zeeasters, maar op de zanderige gronden groeien ondermeer orchideeën en duindoorns.

Plaat met uitkijktoren (winter)

Er zijn twee vogelobservatiehutten en een uitkijktoren. Als je een verrekijker meeneemt kun je ondermeer veel ganzen, kluten, aalscholvers, kiekendieven, slechtvalken, lepelaars en zilverreigers zien. Er lopen Heckrunderen en Fjordenpaarden, die ervoor zorgen dat de begroeiing kort blijft. Het beeld verandert sterk per seizoen.

Zicht vanaf uitkijktoren (zomer)

Midden achter is de monumentale Sint-Gummaruskerk van Steenbergen in West-Brabant te zien

Sint-Gummaruskerk (winter)

Je komt er door naar het dorpje Ooltgensplaat te rijden en daar de borden recreatiepark Ventjagersplaat te volgen. Daar voorbij aan het Volkerak is een parkeerplaats.
      Het is wel handig om laarzen mee te nemen, want het is op een aantal plaatsen knap drassig.

Pad naar observatiehut

Heckrunderen

Er lopen in dit gebied 110 Heckrunderen. Staatsbosbeheer houdt dit op peil. Ieder jaar worden er zo’n dertig tot veertig beesten naar het slachthuis gebracht.

Sluisje (winter)

Dammetje (zomer)

Zilverreiger