Inzet & toewijding

Vanochtend is mijn vriendin en oud-collega Lida Iburg overleden. Longkanker. Ze was 69 jaar. Kind van de hongerwinter. Lida werkte vanaf 1984 bij de VPRO-Radio. Daarvoor was zij ondermeer redactielid en producent van Sonja’s Goed Nieuws Show.
      Zij was een karaktervolle, emotionele vrouw die altijd met grote inzet en toewijding haar werk deed.


Ik leerde haar in 1979 kennen bij een feestje van een gezamenlijke kennis. Zij vertelde toen dat het hard werken was bij de VARA. Dat ze het erg naar haar zin had, maar misschien toch wel eens iets anders wilde. Niet altijd dienstbaar zijn, maar zelf dingen verzinnen en vooral maken. Samen met haar maakte ik toen een radiodocumentaire over de problemen van kleine mensen.
      Zij had zich het lot van die mensen aangetrokken. Je mocht ze vooral geen kabouters, dwergen of lilliputters noemen.
      Later vertelde ze me, dat ze vanaf dat moment voor de radio gewonnen was. Toen de VPRO in 1984 B-Omroep werd was zij één van de 5.000 sollicitanten. Zij werd gekozen op grond van motivatie & ervaring.
      In 1988 reisde ik met haar naar San Francisco, waar wij een programma maakten over een privé gevangenis in Californië. (Reizen 94). Er waren toen namelijk plannen om in Nederland ook dergelijke gevangenissen in te richten. Wij maakten daar een counseling bij, waarbij een gedetineerde zijn levensverhaal moest vertellen. Daarna moesten alle inmates de negatieve en de positieve dingen uit het verhaal benoemen.
      Wij moesten daar ook aan meedoen. Lida was een aantrekkelijke vrouw en vooral daarom was het verschrikkelijk druk bij de counseling. Toen zij ferm verklaarde dat zij de verteller een enorme push -met geheven vuist- wilde geven, leidde dat tot enthousiast en instemmend gebrul.
      In 2001 reisden wij naar Noorwegen. Lida had namelijk een tunnelfobie en bij het plaatsje Laerdal was de langste autotunnel ter wereld geopend. (Reizen 85). Om mensen met een fobie tegemoet te komen, waren aanpassingen aangebracht. Wij vlogen naar Bergen en moesten toen 200 km rijden naar Laerdal. En passant moesten we eerst door 48 andere tunnels.
      Lida was eerst bij een fobiedeskundige langs geweest en had een paar truckjes geleerd. Aan mij vooral de taak om haar af te leiden. Toen wij de tunnel in Laerdal bereikten waren haar angsten al iets minder. De bewuste tunnel ging ze bijna fluitend door.
      Lida Iburg heeft vrijwel heel haar leven vastgelegd in plak- dag- en fotoboeken. Dat zijn er in totaal meer dan 400. Zelfs in haar laatste dagen, die zij in alle rust thuis doorbracht, heeft zij aan haar finale boek gewerkt.

Plakboek 86 (VPRO-medewerkers uit 1981)