Eindelijk is het zover



Cruisedagboek 1: Venetië - Rovinj- Split  

Zondag 23 augustus. Venetië Italië.

Eindelijk is het zover.
Mijn reis kan beginnen. Ík jubel van binnen. Nu is het nog een open boek, maar over drie weken ben ik een hele ervaring rijker. Ik ben blij dat het gaat beginnen. Heel blij’.

 

Cruiseterminal  

We logeren in hotel Olimpia. Dat is vlakbij de cruiseterminal. Wel een vreemd gezicht hoor die grote cruiseschepen in deze oude stad.
      Ons schip bijvoorbeeld -de Ronny Glass- heeft tien verdiepingen. Ik slaap met Daphne in een binnenhut. Op de zevende floor. Ria en Rietje ook.
      Maar Laila en Josje hebben een buitenhut genomen. Laila zei dat ze anders last van claustrofobie zou krijgen.
      Ze moest uitzicht hebben. Nou ja zeg!

Een beetje ervaring met het varen hebben we al, want wij zijn met de Vaporetto van het hotel over het Canal Grande hier naar het plein gegaan.
      Een hele ervaring hoor zo’n busboot. Een gondeltocht hebben we maar niet gemaakt. De gondelier vroeg 150 Euro voor vijftig minuten. 150 Euro.
      Hallo.
In een boekje stond dat ze niet meer dan tachtig Euro mochten berekenen.
      Het zijn wel haantjes hoor, die gondeliers.


Maandag 24 Augustus: Rovinj Kroatië  

De eerste tocht  

We hebben vandaag ons eerste tocht gemaakt. Fantastisch. Die blauwe zee. Die vergezichten. Dit schip. Tien verdiepingen telt het. Twee zwembaden heb ik geteld. Een casino, een feestzaal , een supermarkt, vier of vijf restaurants. Meer dan 1700 passagiers en 800 bemanningsleden. Ze hebben echt van die witte pakken aan en zijn allemaal heel bruin. Vanavond gaan we eerst hier de stad in en dan gaan we met z’n allen dansen.

Ik doe mijn zwarte klokrok aan en die zwarte bloes met daarover mijn wijnrode vestje met V-hals. En dan ook maar mijn zwarte enkellaarsjes.
Er zijn veel mannen aan boord hier. Volgens Laila zijn ze op jacht. Nou ja zeg! Op jacht. Zo ordinair als ze dat uitdrukt.

 

Dinsdag 25 augustus: Split Kroatië .

 

Veel wit en geel



Een beetje gammel 

Ik voel me nog een beetje gammel van gisteravond.
      Het was laat.
Vooral Laila en Daphne hebben druk gedanst.
      Ik ook wel, maar niet steeds. Mijn enkellaarsjes knelden een beetje en ik had ook last van mijn gebit.
      Ik ben bang dat er een ontsteking zit.

Maar.. er was een wat dikkige Noor die me steeds wilde kussen.
      Ach vooruit dan maar! Hij heet Sigurd en heeft dun rossig haar.
Ik geloof dat ik hem wel leuk vind.

Het varen is echt super.
      Als je binnen in de gangen bent of ergens anders waar je geen zee ziet merk je niet eens dat je aan het varen bent.
      Wij glijden over de golven in een heerlijke cadans.