BERTSDORF

(Door Peter Flik)

Dit deed zich al een paar maal voor: je loopt als het ware de geschiedenis binnen. Auschwitz was het sterkste voorbeeld. Je kunt daar niet zijn zonder terug te gaan in de tijd, zonder gevoelens te hebben of aan het heden te denken. Later huil je pas, als je allang weer thuis bent. De beelden raak je nooit meer kwijt.
      Ook liep ik een paar dagen na de val van de Berlijnse muur onder de Brandenburger Tor door naar het voormalige Oost Berlijn. Ik haalde het niet want ik werd duizelig van de geschiedenis die op me viel. Ik moest gaan zitten en zien tot rust te komen.
     

De laatste keer dat de geschiedenis me overmande was in de voormalige Deutsche Demokratische Republik in de buurt van Zwickau in de deelstaat Saksen. Ik arriveerde met een camper bij een smalspoorstation in het kleine dorpje Bertsdorf. De DDR bestond niet meer, vijfenveertig jaar terreur aan de kant gezet. Ik durfde nu wel aan de voormalige stationschef Herbert die met zijn vrouw Gertrude boven het station woonde te vragen of ik met die camper op het perron mocht staan. Dat zou in de jaren van het communisme totaal ondenkbaar zijn geweest, maar nu bleek het geen punt.
      Een week heb ik daar gestaan terwijl de stoomlocomotieven langs de camper raasden. Het was alsof de jaren de camper binnenslopen. Zelfs de lucht van desinfecterende middelen waar de DDR mee bezwangerd was keerde terug.

      Op het perron maakte ik voor de vpro-radio een opname van Angela Hübner. Zij speelt Träumerei van Robert Schumann terwijl een stoomlocomotief binnen komt. Het is ongeveer 1992.

LUISTER HIER