Sprookjessferen & grootse uitzichten

    (Door Rolf Weijburg)

     Postzegels natuurlijk. Ook daar is San Marino beroemd om.
      Het land geeft grote series zegels uit die, hoewel geldig voor gebruik, hoofdzakelijk voor de filatelistische markt worden geproduceerd.

      Er wordt goed geld mee verdiend.


Toerisme

Het toerisme is echter de grootste kostwinnaar van San Marino, ’s werelds oudste republiek en het op vier na kleinste land op aarde.
      Absoluut gezien is San Marino éën van de minst bezochte landen in Europa. De 78.000 bezoekers die het land in 2017 aandeden vallen nogal in het niet met de toeristenaantallen die Italië binnenvallen - alleen al in Venetië komen jaarlijks 20 à 30 miljoen toeristen - maar het kleine land wordt steeds populairder. Twee jaar terug bijvoorbeeld kende San Marino in vergelijking met het voorgaande jaar een toeristische groei van maar liefst 31%, waarmee ‘t het toeristisch snelst groeiende land in Europa werd.

Onafhankelijkheid

Het feit dat San Marino omringd is door één van de meest toeristische landen ter wereld helpt natuurlijk aanzienlijk.
      Het kleine republiekje boven op de berg dat heldhaftig zijn onafhankelijkheid weet te behouden te midden van de grote boze wereld spreekt enorm tot de verbeelding en vele toeristen “pikken het even mee” op hun Italië-tour.

Het is vooral de hoofdstad die de toeristen aantrekt. Bouwkundig gezien prachtig en met de drie kastelen op de rotsrand, de indrukwekkende vestingmuren en de kleine kronkelstraatjes heeft het stadje een ronduit sprookjesachtige uitstraling.

Daarnaast is het ook nog eens schitterend gelegen met grootse uitzichten over het Italiaanse Emilia Romagna.

 

Werelderfgoed

San Marino Città is niet voor niets een UNESCO World Heritage Site.
      De stad is echter klein en raakt al snel overspoeld met toeristen. Ik zal u niet aanraden er in de zomer heen te gaan. Bovendien kan je je onder meer door de vele souvenirwinkels moeilijk aan het idee onttrekken dat die alom sprookjesachtige sfeer een soort Disney-creatie is.

       

Gordijn

Maar San Marino is écht.
      Het is een écht onafhankelijk land met een échte en ook nog eens interessante en moedige geschiedenis en er wonen échte Sammarinese inwoners die trots zijn op hun land. De nationale vlag wappert permanent in de straten, maar doet ook dienst als gordijn.

Ook de nationale kleuren wit en lichtblauw vind je er te pas en te onpas terug, getuige bijvoorbeeld de zebrapaden in de republiek.

of de nationale nummerborden.


Wapens



Een beetje verontrustend zijn wel de vele winkels waar wapens worden verkocht.
      Pistolen en geweren, machinegeweren, granaatwerpers, noem maar op. Winkels vol, echt.

Men vertelde me dat het om replica’s gaat die speciaal zijn vervaardigd voor de airsoft-sport waarin exacte kopieën van bestaande vuurwapens worden gebruikt waarmee slechts met kleine plastic balletjes kan worden geschoten en waarvan de schietkracht (gegenereerd door elektriciteit, veerdruk of gecomprimeerd gas) beperkt is. Er zijn diverse spelsoorten waarbij het gaat om snelheid, accuratesse of behendigheid maar ook teambuilding en de spanning bij het oorlogje spelen zijn belangrijke factoren.
      Ik had er nog nooit van gehoord, maar het is een sport die wereldwijd gespeeld wordt en sinds 2013 ook in Nederland is toegestaan.
Hier kon je het allemaal kopen, gesofisticeerd wapentuig, maar ook bijpassende legerkleding en allerlei andere parafernalia.

 

Platteland

Zo druk als het in de hoofdstad kan zijn, zo stil is het op het Sammarinese platteland. Acht van de negen castelli, zeg maar gemeenten, van het land (Acquaviva, Borgo Maggiore, Chiesanuova, Domagnano, Faetano, Fiorentino, Nontegiardino en Serravalle) liggen in zacht glooiende heuvels aan de voet van het negende castello, Città di San Marino bovenop Monte Titano.

De berg met de drie markante kasteeltorens die overal vanaf de omringende dorpen zichtbaar is.

Grens

We reden álle dorpjes af. Langs kleine kerkjes en stille dorpspleintjes, maar ook nieuwbouwwijken en industriegebieden. Scholen. Winkeltjes. Moeders met kinderwagens, oude heren op bankjes in de prille zon. Niks aan de hand, vredig. Op het land gebeurde nog weinig - het was winter - maar we zagen olijfboomplantages en wijngaarden.



Voor de lol reden we zoveel mogelijk grensovergangen over. Dat kon, want er was nergens controle.

 

 

Rolf Weijburg's
 A
tlas van de 25 kleinste landen in de wereld

KliHIER voor alle afleveringen