We thank you for your trust

Kamer DeLuxe    

Maar dit keer moet het er toch uit. We hadden een kamer DeLuxe gereserveerd.
Dat was per Internet bevestigd: 
      ‘We thank you for your trust en wish you a pleasant stay’.

Bij aankomst zei een zeer matig Nederlands sprekend meisje dat ze slecht nieuws voor ons had.
      Er was namelijk geen DeLuxe kamer beschikbaar.
      ’Maar’, zei ze stralend .’ik kan u downgraden naar een kamer die twintig Euro goedkoper is.’

Hollandse borrel  

Tja. Het is al laat en waar moet je anders heen.
We kregen een formuliertje, waarop onze namen al stonden.

Ook was onze woonplaats vermeld: Andorra.     

We bestelden twee borrels.
De jongen achter de bar vroeg:
      ‘U bedoelt jonge jenever?
     
‘Ja!’

      ‘Het spijt me’, was het antwoord ,’maar dat hebben we niet’.

Wij kregen een sleutel en kwamen terecht in een grote DeLuxe kamer. Dus toch gelukt.

Helaas!
      Er stond een laptopje op een bureau. Verder was er een grote koffer met dure spullen en er lagen drie zakken met nieuwe in de P.C. Hooftstraat gekochte kleren.
De badkamer was ook al ingericht.

      ‘Foutje’, zei het meisje in de receptie.
      ‘We hebben het namelijk heel druk gehad vandaag’.

We kregen een andere kamer. De barjongen ging mee.
      Dit was inderdaad een heel klein kamertje.
Bovendien bloedheet.

      ‘Waarom is het hier zo heet?’, vroeg ik maar eens.
      ‘Er komen veel buitenlanders’, zei de jongen.
      ‘En die willen altijd warme kamers. Maar ik kan er wel iets aan doen hoor’.

Hij stapte op een raam af, zette dat wagenwijd open en liet vrolijk de wind en de regen naar binnen komen.
      ‘Als u even geduld hebt, is het hier zo weer aangenaam,’, zei hij.

We zijn maar weg gegaan.

Goedemorgen!