De stad uit; de woestijn in

(Door Rolf Weijburg)

Als in de weekenden de Saoedi’s het op 22 na kleinste land ter wereld Bahrein , en vooral de hoofdstad Manama, overspoelen op zoek naar alles wat in eigen land verboden of afwezig is, trekken de Bahreini’s het liefst de stad uit.
      Zuidwaarts, de woestijn in.

In het centrale woestijngebied van Bahrein verrijzen van november tot maart als de temperaturen nog draagbaar zijn, talloze “campings”. Deze campings bestaan uit bedoeïenententen of andere tentachtige onderkomens en zijn er van uitgestrekt tot intiem en van hutjemutje-opeengepakt tot zeer ruimtelijk.  
      De tenten zijn, een beetje als ware het vakantiehuisjes, te huur en vooral in het hoogseizoen lijkt het alsof heel Bahrein er bivakkeert.





Desolaat
Rijdend door het desolate Bahreini woestijngebied zag ik ze overal, grote en kleine tentenkampen, veelal door schuttingen afgeschermd van de nieuwsgierige blikken van voorbijgangers. De Bahreini vlag wapperde in overvloed.
      Ik dacht in eerste instantie dat het onderkomens van gastarbeiders in de olie-industrie waren want de campings lagen midden in het oliegebied ingeklemd tussen pijpleidingen die kriskras over het zand liepen, pompende jaknikkers en hoge torens die met de vlammen van het afgefakkelde gas de omgeving ‘s avonds in een oranje gloed zetten.

Pas toen ik een groot bord passeerde werd het me duidelijk dat het hier om een bijzonder soort Bahreini toerisme ging.


Nostalgie

Sommige Bahreini zeiden me dat de trek naar die tentenkampen in de woestijn voortkomt uit een hunkering naar het oude bedoeïenenleven, een nostalgisch gebeuren dus. Maar ja, de tenten zijn wél van alle gemakken voorzien. Toiletten en douches, maar ook complete keukens en barbecues, plasma TV’s en de onontbeerlijke privé discotent inclusief discoverlichting en geluidsapparatuur.
      Het idee is dat je met veel vrienden of familie voor 24 uur zo’n kampement afhuurt en die tijd doorbrengt met praten, dansen, shisha’s roken, eten en drinken. Feestvieren kortom.
      Maar vooral niet slapen.

De campings moeten worden geregistreerd bij het National Camping Service Center en in januari 2015 stonden er meer dan 1000 campings op de lijst. Men verwachtte dat er dat jaar nog ongeveer 400 bij zouden komen, waardoor Bahrein met zijn kleine oppervlak onbetwist het land is met de meeste campings per vierkante kilometer.
      Het is een evenzeer bijzondere als precaire onderneming om kamperen te willen samenbrengen met oliewinning, maar in Bahrein, net dáár in dat olie-industriële landschap, gebeurt het.


Geluidsoverlast

Eigenaren mogen hun tenten niet binnen 50 meter van een pijpleiding (die staan nogal eens onder hoge druk) of 200 meter van een oliebron opzetten, dat dan weer wel. Het Camping Service Center controleert het allemaal en niet zelden moeten tenten of hele campings vanwege hun  gevaarlijke ligging worden verplaatst.
      24 Uur per dag klinkt er luide muziek uit de honderden luidsprekers en de ruzies en het gemopper over geluidsoverlast zijn niet van de lucht. Gevaarlijker zijn de quads die overal verhuurd worden en waarop jongeren ook ‘s nachts en vaak onverlicht rondcrossen waardoor de quads een seizoensgebonden gevaar voor het verkeer zijn gaan vormen.


Picknick

Een stevige wind trok aan toen ik de westelijke kustweg afreed. Het werd een klein zandstormpje, maar dat weerhield niemand ervan om toch lekker buiten te gaan picknicken.

 

 

 

Rolf Weijburg's
 A
tlas van de 25 kleinste landen in de wereld

KliHIER voor alle afleveringen