De Omroepstaking en De Afspraak

Het was woensdag 17 april 1985. De afspraak was al weken tevoren gemaakt. Ik zou naar Genève vliegen om Jan Pronk te interviewen voor de VPRO-Radio. Hij was toen adjunct secretaris-generaal van de Unctad, de United Nations Conference on Trade and Development.
      Een organisatie van de Verenigde Naties ter bevordering van handel en economische ontwikkeling. Pronk was daar in 1980 begonnen. Hij zou er in 1986 weer vertrekken.
      Maar er ontstond een dilemma. Er was die dag een omroepstaking. Onvrede bij omroepmedewerkers, die werd gesteund door de bonden. 
Ik had van mijn leven nog nooit gestaakt, maar besloot om me te laten registreren als staker. En dat terwijl ik in feite gewoon moest werken.

Maar ja.
Ga je dan die afspraak voor dat interview afzeggen?
Ge je die vlucht cancelen?

Ik deed dat niet. Ging ’s ochtends nog even naar een bijeenkomst op het Mediapark, die werd verstoord door Jan van Veen. Een omroepmedewerker, die een programma had onder de naam Candlelight.
      Hij las op de late avond gedichtjes voor, gemaakt door luisteraars. Amateur poëzie, die vrijwel altijd over liefde en liefdesverdriet ging.
Meestal erbarmelijk slechte en genante versjes, die op een zalvende manier door deze Van Veen werden voorgedragen.    

Hij was volledig overstuur, ging geweldig tekeer en begon de verzamelde groep stakers op een grove manier uit te schelden. Het was potsierlijk en bizar.   

’s Middags arriveerde ik in Genève en kreeg de volgende dag ondermeer een rondleiding per auto van Jan Pronk. Er bleek zelfs een wijkje te zijn, waar een paar huizen waren gekraakt.
       ’s Avonds maakte ik een wandelingetje langs het meer en zag plotseling een paar ratten wegduiken.
Het interview was plezierig en werd vrijdag nog uitgezonden in het programma Het Gebouw.   
      De staking was toen al weer voorbij.