Eitjes & Gigabites


Gisteren schreef ik ondermeer over de prijs van een eitje in het midden van de vijftiger jaren. Ik vroeg mij af hoe het komt dat eieren toen duurder waren dan scharreleieren nu en of dat wellicht voor nog meer artikelen geldt:


Dit is de reactie van mijn oud VPRO-collega Wim Bloemendaal
.

 

Scharrelen, Ronald, is een ruim begrip, want heeft de stadse consument in zijn hoofd dat een kip graantjes en wormpjes pikkend op het boerenerf omscharrelt, de werkelijkheid is anders, ik kwam daar achter toen de VPRO actie voerde om het ledental te verhogen en vierentwintig uur achtereen uitzond, ik was ergens met veel collega's op een Zuidhollands  eiland gestationeerd. Gast in de uitzending was onder anderen een saxofonist die in Washington ging studeren. Vlakbij  de uitzendbasis was een enorme loods, daar zaten kippen,volgens mij duizenden kippen, die zaten niet in aparte hokjes, maar ze wandelden los,  ze scharrelden en maakten een ongelooflijke herrie, we hebben daar die saxofonist een stukje laten toeteren en  dat samen met het gekakel  uitgezonden.
Ik ben nog altijd op zoek naar de  opname.

 

Ik vertelde dit verhaal een keer aan mijn inmiddels overleden kennis KOK DE GEUS. Hij schreef mij toen het volgende:


Is natuurlijk niet zo gek dat die eitjes bijna voor niets de deur uitgaan. Weet je wel hoeveel kippen we hebben? Midden jaren ’50 logeerde ik 6 weken op een boerderij in Stolwijk. Was toen erg in om stadsjongetjes een paar weken op een boerderij te stallen. Koeien, paarden, varkens, honden, kippen en een haan. De kippen scharrelden wat rond op het erf. Ik heb er niet echt van genoten, omdat ik helemaal niets had met dieren.
      Dertig jaar later ben ik er eens terug geweest met mijn Diane om haar te laten zien wat ik moest ontberen. Er was niets over van het schoolkaarttafereel. Vier grote schuren met duizenden kuikens. Het was om bang van te worden. Misschien gooien ze je nog wel eens dood met die eitjes.
      In 1958 kochten mijn ouders een TV (zwart-wit uiteraard) in een kastje met deurtjes, omdat mijn moeder niet zo’n oog in de kamer wilde. De prijs bedroeg 2.200.00 gulden. Voor een LCD t.v. van anderhalve meter betaal je op dit moment zo’n 1.000 Euro.
      En wat denk je van de ontwikkeling van de computer. Mijn eerste notebook had een opslagcapaciteit van 4mb met een uitbreidingsmogelijkheid tot 8 mb. Met de jaren gingen we groeien naar 16, 32, 64, 128, 256, 512 etc. Er is nu een notebook in de handel van meer dan 100 gigabite.