Familie


Selfies & penalties

 

    

We zien hier mijn kleinzoon Jip. Vandaag wordt hij elf jaar. Een kind van zijn tijd, want hij heeft een  selfie gemaakt en op zijn Instagram-account geplaatst.  Jipboogie, want ook hij heet Van den Boogaard.

Hier is er nog één.

Rekstok



Tegenwoordig bevinden zich een rekstok en ringen in de corridor tussen keuken en woonkamer. En aangezien Jip nog drie broers en een zusje heeft, wordt daar druk gebruik van gemaakt.


Afhouden

Hij voetbalt bij ASV Arsenal in Amsterdam. Staat tegenwoordig in de verdediging en weet inmiddels behoorlijk goed hoe je een aanvallende spits niet alleen voetballend maar ook met duwen en trekken van scoren kunt afhouden.
     
Na afloop worden bij de aspiranten nog steeds strafschoppen genomen. Deze ging er onberispelijk in.  


Strafschop


Het team


Met broer Daan (13)


Het hele gezin

V.l.n.r. Sam (17), Vader Rutger, Keet (5), Daan, Tijn (15), Jip en moeder Daniëlle.

 

 

De Amsterdamse Kattenlaan

De zender AT5 heeft een populair programma: Straten van Amsterdam. Bewoners van zo’n straat wordt gevraagd naar hun straatervaringen en straatmomenten.
       “’Hoe is het om hier te wonen?’’.
Daar begint het mee en daarna kan het over alles gaan.

Laatst was de Kattenlaan aan de beurt. Een straatje, dat de Overtoom verbindt met het Vondelpark. Het is er altijd druk met fietsers en brommers, met wandelaars, joggers, bakfietsouders, pizzabezorgers, muzikanten, toeristen en spelende kinderen. Geen auto's.
     
Maar er is ook een doodlopende zijtak, waar het heel rustig is. Daar woont mijn schoondochter Daniëlle met man en vijf kinderen.
Vrij logisch dat AT5 ervoor gekozen had om bij hun op bezoek te komen.

Vanaf een minuut of tien hoort u Daniëlle en in volgorde van opkomst Jip (10), Daan (13) en Sam (17). Vader Rutger, Tijn (15) en Keet (5) ontbreken.
     
Interviewer is de enthousiaste Sil van der Wees. Hij doet dat vlot en goed en neemt het kloeke besluit om een ongelukkig foutje (hij verwart  mediation met meditatie) niet uit het programma te knippen.  

      U kunt het allemaal HIER in de herhaling zien.

 

 Sil in gesprek met Daniëlle. En van voor naar achter: Jip, Daan en Sam.

 

Luc & Loes



We zien hier mijn kleinzoon Luc met vriendin Loes.
      Hij wordt vandaag ngentien jaar.

 

Een prestatie van formaat

Mijn dochter Babette (49). Zij gaat haar Masterdiploma tekenen op de Vrije Universiteit van Amsterdam.
      Master Toegepaste Taalwetenschap & Taalkunde.
Een prestatie van formaat.

       Zij heeft dat gedaan, terwijl ze een drukke baan heeft en een gezin met twee tienerzonen.
Op de foto hieronder Luc (18), Camiel (15) en echtgenoot Edwin. Daarachter moeder Heleen.






Graduation Day



Op de VU hadden ze er een feestelijke Graduation Day van gemaakt. ’s Ochtends ontvingen alle afgestudeerden hun diploma. Zij werden in afzonderlijke studieruimtes in het zonnetje gezet.  

Babette werd toegesproken door haar begeleider Dr. Petra Bos, die zich er bepaald niet met een geroutineerd babbeltje van af maakte.
      Zij had er echt werk van gemaakt en benadrukte, dat er heel veel doorzettingsvermogen voor nodig is om op rijpere leeftijd -met baan en gezin- af te studeren. Vertelde dat zij was gekend in af en toe oplaaiende wanhoop en blij was dat Babette haar studie weer had opgepakt, nadat zij een pauze had ingelast omdat het even te veel werd allemaal.


Scriptie

 

Haar scriptie had alles van doen met haar werkzaamheden als docent Nederlands NT2 op het Carmel College in Gouda. NT2 staat voor Nederlands als tweede taal.
      Zij geeft les aan buitenlandse kinderen tussen 12 en 20 jaar, die het Nederlands onvoldoende of niet beheersen. In een traject van anderhalf tot twee jaar worden ze in een zogeheten Internationale Schakelklas (ISK) voorbereid op het voortgezet onderwijs.   
      Het basisprogramma van de ISK bestaat voornamelijk uit Nederlands, sport, culturele en kunstzinnige vakken, maatschappijleer en rekenen/wiskunde. (CSE staat voor Centraal School Examen).


De apotheose


’s Middags kwamen alle geslaagden van alle studierichtingen (dat waren er zo’n 150) in ganzenpas de grote Aula van de Universiteit binnen.
      Er volgden opnieuw toespraken en de afgestudeerden ontvingen één voor één hun bul, terwijl een foto op het scherm werd geprojecteerd.


Alle geslaagden