Beelden (858)

 

Een gelukkige tijd en de Speisezimmer

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Bijna ieder huis heeft in dit land een Speisezimmer. Een ruimte vlak bij de keuken waar de voedselvoorraden bewaard worden. Worsten, paprika’s, uien en knoflook bijvoorbeeld. Onze Speisezimmer is gebruikt om niet dagelijkse spullen in op te slaan. Maar ook, in de loop der jaren, werd het de plek om een soort archief in te beginnen. Zeg wel: een soort van… Albums, dozen, losse tassen, kistjes. We zijn hier nu binnenkort twintig jaar en de Speisezimmer is ontoegankelijk geworden. Je kan er geen stap meer in zetten. Reorganisatie.

Het zat er al enige tijd aan te komen, maar men stelt uit. Daar zijn we goed in. Eergisteren begonnen. Een rolstoel, een rollator, oude matrassen, vier dozen met rare kabels en overjarige stekkers, een niet werkende broodbakmachine, cassettedesks, kapotte verrekijker, bewaarde brieven, albums, babybedje, een gebroken gitaar, dartbord en honderden foto’s. Alles er uit. Dan zie je de scheuren in de muren, de spinnenwebben, de geur van iets ouds.

Alle foto’s sorteren. De emoties komen er direct aan. Fles wijn plus muziek van Johan Sebastiaan Bach dan maar. Het tempo neemt fluks af. Wie is die man links op die foto bij dat standbeeld… Is dat een oude liefde van je… Wat was het toen koud….Kijk dit nu toch eens…

We zijn nu een paar dagen verder en schieten niet echt op. Nieuwe mapjes: dit dorp vroeger, vrouwen van voor haar tijd, vergezichten, kinderen en kleinkinderen. En: het mapje met curiosa groeit met de dag. Kwa archiveringstechniek zijn we toch raar bezig. Je kan iets wel in aparte mapjes steken, maar als je later een bepaalde foto wil zoeken weet je vast niet meer in welk mapje die foto is en zelfs als je het mapje weet dan moet je die map helemaal doorbladeren. Het zou beter zijn elke foto een nummer te geven en een omschrijving, De lijst alfabetisch rangschikken. Maar dan zijn we nog weken bezig. En nog een verwikkeling: de kat denkt dat dit een leuk spel van ons is en gooit de stapels door elkaar.

Ik laat u meekijken.

PISZTA

Dit is Piszta. Lag vaak dronken op straat. We moesten maar met hem kennis maken want hij zou Frans spreken. Dat was ook zo, maar slechts één woord: MARSEILLE. Op een dag lag hij daar weer, de vliegen kropen uit zijn  mond. DOOD.

INEKE

Dit is vriendin Ineke Lodder. Uitgaanstype, dat zie je zo. Samen met Johnny Jordaan. ALLEBEI DOOD.

OOIEVAAR

Ooievaars die elk jaar weer terug komen. Ze houden blijkbaar van dit land. Soms niet, ze gaan ook vaak onderweg DOOD.

VARKENTJE

Varkens, daar zijn ze hier dol op, vooral als ze DOOD zijn.


Klik HIER voor alle Photosophieën 

 

 

Een archaïsche kijker

 
Deze foto kreeg ik eens van Henk Weltevreden.  (Te gast 17)       
      Hij was in 1999 in Noord-Korea en maakte in P’anmumjom bij de grens vanuit Noord-Korea deze bijzondere foto. 
De plek waar de beide Korea's elkaar tegenwoordig weer ontmoeten.
      De militair kijkt met z’n archaïsche kijker naar de vijanden in het Zuiden.

 

DE LAATSTE GESPREKKEN


 
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

(Foto: Hans Molenkamp)

                                      

                                                                                                Zijn ze dood?

                                                                                 Verhuisd?

                                                                         Telefoon doet het niet

                                                              Brieven worden nooit beantwoord

                                                        Al meer dan een jaar niets meer vernomen

                                                                  Is het laatste onheil gekomen?

                                                                 Leven is toch langzaam sterven

                                                                           Of nog iets anders

                                                                      Iets dat je niet zal weten

 

                                                                     Anderen nemen afscheid

                                                                            Die bellen je op

                                                                         Morgen is het zover

                                                                    Dan word ik je herinnering

                                                                       Wat nog te zeggen dan

                                                                  Woorden van mail zonder gist

 

 


Klik 
HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

STRAND


DUIN


OOSTERSCHELDEKERING

 

GYORSAN, een LOGEERHOND

 

 

 

Een Kerk & een Suikerfabriek

We staan aan de oever van ’t Volkerak/Krammer op het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee.
      Aan de overkant ligt Dinteloord in West-Brabant.
We zien een kerk en links van die kerk een pijp die rotzooi uitblaast.


Beter zicht

We rijden via het Hellegatsplein naar Dinteloord.
      Daar is die kerk

Het is de Rooms Katholieke Petrus & Pauluskerk. Het hoogste bouwsel in Dinteloord.
      Dat is een beetje opmerkelijk, want Dinteloord is vooral protestants. Even verderop is de hervormde kerk, die minder protserig is. Er is ook nog een gereformeerde kerk.
      De kerken zijn na de tweede Wereldoorlog ge(her-)bouwd, want Dinteloord werd in november 1944 per ongeluk door de geallieerden gebombardeerd.
      Er vielen 55 doden en heel veel huizen werden vernield.

De R.K. kerk is sinds november 2014 overigens niet meer in gebruik.

Suikerfabriek

De Suikerfabriek (Suiker Unie) is nog wel open. Eén van de weinigen in Nederland.
      Die fabriek staat niet in Dinteloord, maar een paar kilometer naar het oosten bij het plaatsje Stampersgat.
Tot de Kerst blijven de schoorstenen roken, want de bietencampagne is nog volop bezig.


 

 

Subcategorieën