Beelden (882)

 

DE KATTELIEKE KURK

 (Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)


De kattelieke kurk. Daar drijft alles op. De mijters, de monstransen, de basilieken, de schietgebedjes, het heilig verguldsel, de biecht, de kruisen, wees gegroetjes, kazuifels, misdienaren, her en der he-too akkefietjes.  DE HELE RIMRAM dus.

Hoe komt U hier op, die vraag voel ik al aankomen. Dat zit zo. Mijn vrouw houdt van kattelieke spulletjes. Verlichte Maria’s op een sokkeltje, eenzame monniken ook weer op een sokkeltje, foto’s van de maagd. Ze is niet katteliek, maar toch.
En zo kwam het dat iemand haar dit jaar een kruis gaf, waaraan Jezus hing. Hij staat hier op tafel en ik kreeg er krampachtige gevoelens bij. Alles aan dit relikwie is vreemd.

Punt één: Dat kruis is voor de souvenirverkoop leuker gemaakt. Punt twee: Jezus is verzilverd. Punt drie: wat we zien is een gruwelijk martelwerktuig. Wie zet zoiets toch op tafel. Of op een kerk.


Klik HIER voor alle Photosophieën

 


 

Van hotel naar terp  

 Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. Veel in Friesland bijvoorbeeld. In België zijn er ook een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.   
      De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
      Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.

Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.


Anjum Friesland

Dit is de Voorstraat in Anjum, een plaatsje in het noordoosten van Friesland vlakbij Lauwersmeer en Waddenzee.
      Op zijn Fries: de Foarstrjitte in Eanjum.
Een mooi rustig straatje met een aantal karakteristieke panden. De ansichtkaart werd in 1927 gedrukt.  


Tekening

              

Harke Iedema, die in Anjum werd geboren gebruikte de ansichtkaart om er deze tekening van te maken. Hij liet de kinderen weg.
      Toen ik meneer Iedema vroeg of ik de tekening mocht plaatsen, stuurde hij mij een artikel uit de Nieuwe Dockumer Courant over de geschiedenis van de Voorstraat.
      Honderd jaar geleden was het hier in dit deel van het straatje een drukte van belang. Er waren drie bakkers, een galeriewinkel, een voermansbedrijf, café Het Grauwe Paard en herberg De Swaan.
      Het wegdek bestond volgens het artikel uit zogeheten balstienen, een soort kinderkopjes.

Bomen en klimop

Een mevrouw, die hier al heel lang woont en een paar kilometer verderop is geboren, herinnert het zich allemaal.
      Haar vader staat bijvoorbeeld op de bovenste foto. ''Tenzij het -laat ik nog eens goed kijken- mijn oom is''.

Ze woont er naar volle tevredenheid, maar vindt het wel jammer dat de bomen en de klimop verdwenen zijn.
     
Hotel



Bij het begin -zo u wilt het eind- van de Foarstrjitte zit hotel-restaurant Wad Oars. Als je daar staat, zie je hoe sterk de straat stijgt op weg naar de terp waar de kerk is.
      Als er sneeuw lag, gingen de kinderen met grote snelheden op sleetjes naar beneden, waardoor de Voorstraat in een ijspiste veranderde.



't Pakhús

Op de weg omhoog passeer je ondermeer 't Pakhús, een rijksmonument.
     
Je komt bij de kruising Voorstraat/Kerkstraat

Michaëlkerk (PKN)


Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste

 

 

CIRCUSSEN

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

Circussen krijgen het steeds zwaarder. Nu roofdieren als leeuwen en tijgers niet meer in de piste mogen optreden, zoeken de circussen naar ander amusement. Wat zagen we al niet. In plaats van olifanten, leeuwen en tijgers, monstertrucs die met grote snelheid over een rij personenauto’s springen. Soms komen die trucs in het publiek terecht. Jammer dan.

      Het voorlaatste circus had het weer anders aangepakt: mensen laten griezelen. De horrorshow.

En nu: het tentoonstellen van enge insecten. Vogelspinnen, tarantula’s en ga zo maar door.

Dringt zich de vraag op: hoe gaat dit verder. Katten gooien, baby’s pesten, zo lang mogelijk in grote vuren rennen, met diarree schilderen.
      Ik noem maar wat.

 

 

 Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

Lekkere Nazomer

 

 

 

 

 

Duna

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Duna is de naam die wij onze hond hebben gegeven. Zo heet hier de rivier die iets verder naar boven nog Donau heet.
      Hij is hier nu bijna drie jaar en hij is lief. Dat zeggen de meeste bazen en wij dus ook.
Met hem praten gaat via de bodylanguage en daar moet je liever geen fouten in maken.
      Maar gisteren issie toch over een zekere grens gegaan. In het centrum van de dichtstbijzijnde stad is een circus neergestreken met de naam DUNA CIRKUS. Laat ie zich nu daar gemeld hebben…Ik moet met hem spreken, dat is duidelijk. Hij kan maar één ding: tien meter achteruit lopen. Daar vul je toch geen circustent mee.

 

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

Subcategorieën