Het oude vrouwtje en de mooie nimf

                 

Ze zat aan de Zuid-Cypriotische kust dicht bij het plaatsje Paphos. Oud en teer. Dun wit haar.
      Voor haar op een tafeltje lagen de attributen. Uitgezaagde kleistukjes. Die werden door haar beschilderd. En dan werden de onderdelen met lijm op het houten paneeltje bevestigd: Aphrodite natuurlijk, de rotsen, de meeuwen, de wolken, scheepjes, vissers en keien. En het eiland. Cyprus. Ongedeeld, want in het Griekse deel van dit eiland wordt de Turkse bezetting van het noorden illegaal beschouwd.
      Het was zomer 1997. Ik was in het Turkse deel geweest. Begeleid door leden van de geheime dienst.

Daarna terug die grens over bij Nicosia. De laatste muur van Europa. Er waren nog een paar dagen over. In een huurauto ging ik naar het meer toeristische deel. Naar Paphos dus. En daar zat dat vrouwtje. Met die melancholieke blik, Ik moest wel zo’n schilderijtje kopen.

  

Noem het een mythe; een legende, een fabel wellicht. Aphrodite, de godin van schoonheid, liefde & seksualiteit is een geliefd karakter in de Griekse mythologie. Volgens Homerus is zij de dochter van Zeus en Dione, maar Grieken en Grieks-Cyprioten weten dat de golven van de zee werden bevrucht door neervallende bloeddruppels van godenkoning Urbanus. En daaruit werd de mooie Aphrodite geboren, die op deze plek aan zee uit het water verrees.
     
(Vele jaren later zou naar haar voorbeeld een andere nimf uit het zeewater opstaan. Ursula Andress in de eerste Bond-Film Dr. No.
      In 1981 speelde ze Aphrodite in Clash of the Titans)

           
Ik was op Cyprus voor het VPRO-programma Ongehoord. En nam dit schilderijtje mee, want eindredacteur Ton van der Graaf eiste dat een ieder die voor dit programma op stap ging, een souvenir meenam.
     
Het tafereel wordt bijgezet in het Museum Ongehoord.


Museum Ongehoord


 

Ga HIER naar toe voor alle museumstukken 


Museum Ongehoord dependance