Audio (141)


Konrad Boehmer in Noord-Korea

 

Dit woordenboekje Koreaans-Engels nam mijn VPRO-collega Guido Spring in 2007 mee uit Noord-Korea. Hij was er al in 1999 geweest en ging er naar toe met modern componist Konrad Boehmer, die het land in 1979 al had bezocht. Guido maakte er een radiodocumentaire van, ‘’misschien wel het meest bijzondere programma, dat ik ooit gemaakt heb’’.
     
Konrad Boehmer ging in 1979 naar Noord-Korea op uitnodiging van het Nationaal Conservatorium in de hoofdstad Pyongyang. Daar hadden ze namelijk liederen van hem bewerkt, die hij had geschreven tegen de Amerikaanse inmenging in Vietnam. Een volledig studentenorkest –met koor- had zijn stuk opgeblazen tot gigantische proporties. Het werd ook een eerbetoon aan de inmiddels overleden president voor het leven Kim Il Sung.
      Daarmee werd Boehmer de enige buitenlandse componist die ooit een wereldpremière in Noord-Korea beleefde. Het muziekstuk werd daarna maandenlang vrijwel onafgebroken gedraaid op de plaatselijke radio.

  


Kim Il Sung

In het woordenboekje staan curieuze teksten. Kim Il Sung wordt verheerlijkt en het Amerikaans Imperialisme veroordeeld.
     
Guido kon in Noord-Korea niet als journalist werken, maar treedt daar op als de persoonlijk assistent van Boehmer. Zij bezoeken ondermeer een muziekfestival waar veelal populaire muziek vertolkt wordt door vaak hoogopgeleide muzikanten en zangers.
      Boehmer constateert dat de muziek ook westerse invloeden heeft en ziet dat als mogelijke voorbode van ontwikkeling en toenadering.


Zonder het systeem, het land en zijn mensen te idealiseren schetst Boehmer een veel genuanceerder beeld dan de cliché-beelden die doorgaans het westen bereiken.
      Beide heren zien ook duidelijke vooruitgang. De mensen zijn niet meer uniform gekleed, het aantal auto’s is verveelvoudigd en op het Festival trekken ze –anders dan voorheen- nauwelijks aandacht. Wel worden ze goed in de gaten gehouden. Ze worden voortdurend vergezeld door een gids en een tolk en ontdekken dat ze in hun hotelkamer worden afgeluisterd.

Konrad Boehmer werd in 1941 in Berlijn geboren. Hij vestigde zich in 1967 in Nederland, waar hij ondermeer docent moderne muziek aan het Haags conservatorium werd. Hij won vele prijzen en wordt algemeen beschouwd als een invloedrijk en belangwekkend componist. Hij overleed vorig jaar oktober. Inmiddels is een Konrad Boehmer Stichting in het leven geroepen, die zich begin juni presenteerde.
      Het programma van Guido Spring werd daar ontvangen.
Het is HIER te beluisteren.


Museum Ongehoord

Het woordenboekje en een aflevering van de Pyongyang Times worden bijgezet in het museum van het VPRO-programma Ongehoord.

 

 

Ga HIER naar toe voor alle museumstukken 


Museum Ongehoord dependance

 

 

 

Art Blakey’s Night in Tunisia

In 1962 was ik 17 jaar. Ik zat in de vierde klas van de HBS en verdiende op zaterdagmiddag wat centen bij een bollenboer in Santpoort-Zuid. Mijn vriend Mike had jarenlang in De Congo gewoond, waar hij Louis Armstrong nog een heldenontvangst had zien krijgen.
      Hij had verkering met Hanneke, het mooiste meisje van de school. Bovendien was hij drummer bij de Harlem Syncopators of zoiets. Dat alles gaf hem status.
      Toen Mike een nieuw drumstel kreeg, mocht ik zijn oude stel overnemen.
Voor Fl. 200,00. Dat had ik net bij elkaar gespaard.
      Mike
zou mij wat les geven. Dat gebeurde in een schuurtje bij ons in de tuin. Het moest goed afgesloten worden, want anders zouden de buren gaan klagen. Hij is twee keer geweest en werd bij die gelegenheden vergezeld door Hanneke. Dat leidde wel enigszins af.
      Het is bij twee keer gebleven, want de buren hadden er ondanks die goed afgesloten schuur ernstig last van. Bovendien had ik wat problemen met mijn moeder gekregen, want ik had zonder enig overleg een paar wijnflessen open gemaakt.
     
Toen kreeg ik van Mike maar een LP cadeau. A night in Tunisia van Art Blakey’s Jazz Messengers.
‘’Luister naar die solo's en probeer dat een beetje na te doen’’, zei hij. 'Je kunt ook roffeltjes oefenen op de binnenkant van je dijbenen. Moet je eens zien hoe makkelijk het gaat als je het daarna op een trommeltje probeert'. 
     
Ik heb de plaat bijna helemaal kapot gedraaid, maar die solo's heb ik er natuurlijk zelf nooit goed in gekregen.

Luister  HIER   naar A night in Tunisia met Art Blakey drums, Lee Morgan trompet, Bobby Timmons piano, Benny Golsen tenorsax en Jymie Merritt bas.

 

Militaire Junta met steun van de V.S.

In 1978 werd actie geschreven als aktie en soms zelfs als aksie.
      In het VPRO-radioprogramma Embargo, vrijdag aan het eind van de middag op Hilversum II, werd iedere week een zogeheten aktiespot uitgezonden. Voor en na het nieuws. Een linksige, alternatieve, soms radicale beweging ging iets ondernemen en kreeg een minuut zendtijd om dat aan te kondigen. De VPRO toonde daarmee zijn engagement. De groeperingen stonden in de rij om aan de beurt te komen.
      Op het digitaal radioarchief van de VPRO staat een aantal van die spotjes. En zelf heb ik er ook nog een paar, omdat ik een aantal cassettebandjes heb bewaard van oude uitzendingen.
      Het zijn opmerkelijke spotjes. Niet zozeer vanwege de manier waarop Philippe Scheltema ze met veel toeters en bellen maakte, maar omdat ze een intrigerend tijdsbeeld vormen van wat de alternatieve scene ruim 36 jaar geleden bezig hield. Sommige spotjes zijn gedateerd, maar anderen zijn nog verrassend actueel. En soms heeft het een beetje meegeholpen om bepaalde situaties te veranderen  

      Neem DEZE AKTIESPOT van de Chili Beweging, uitgezonden op 11 september 1978. Dat was precies vijf jaar nadat generaal Augusto Pinochet met een militaire staatsgreep een einde maakte aan de linkse regering van Salvador Allende. Dat gebeurde overigens met steun van de Verenigde Staten, dat meende dat hier een tweede Cuba aan het ontstaan was.

Militaire Staatsgreep

 

Allende kwam bij deze staatsgreep om het leven. Aanvankelijk werd aangenomen dat hij vermoord was, maar later uitgevoerd onderzoek wees uit dat hij zelfmoord gepleegd had. Dat werd althans bekendgemaakt door zijn dochter Isabel Allende-Bussi.
      Chili kende eeuwenlang een democratische structuur. Voor Zuid-Amerikaanse begrippen was het een zeer stabiel land. In 1970 was er winst voor de Unidad Popular, waarna Allende een regering vormde met communisten, socialisten en radicalen. Het werd geen groot succes, mede vanwege destabiliserende activiteiten van de CIA.
      Nadat Pinochet aan de macht was gekomen, werden 130.000 opposanten gearresteerd. Veel van die mensen werden gemarteld.     

Toen er in 1990 een eind aan de militaire dictatuur kwam, bleken 3.000 mensen vermoord of verdwenen.  

 

      

Anarchistisch & ondogmatisch links

In 1978 werd actie geschreven als aktie en soms zelfs als aksie. In het VPRO-radioprogramma Embargo, vrijdag aan het eind van de middag op Hilversum II, werd iedere week een zogeheten aktiespot uitgezonden. Voor en na het nieuws. Een linksige, alternatieve, soms radicale beweging ging iets ondernemen en kreeg een minuut zendtijd om dat aan te kondigen. De VPRO toonde daarmee zijn engagement. De groeperingen stonden in de rij om aan de beurt te komen.
      Op het digitaal radioarchief van de VPRO staat een aantal van die spotjes. En zelf heb ik er ook nog een paar, omdat ik een aantal cassettebandjes heb bewaard van oude uitzendingen.
      Het zijn opmerkelijke spotjes. Niet zozeer vanwege de manier waarop Philippe Scheltema ze met veel toeters en bellen maakte, maar omdat ze een intrigerend tijdsbeeld vormen van wat de alternatieve scene ruim 36 jaar geleden bezig hield. Sommige spotjes zijn gedateerd, maar anderen zijn nog verrassend actueel. En soms heeft het een beetje meegeholpen om bepaalde situaties te veranderen  

             

Neem DEZE AKTIESPOT van De Vrije Socialist, uitgezonden in oktober 1978. Hierin wordt opgeroepen om abonnee te worden van dit maandblad voor anarchisten en aanhangers van ondogmatisch links. Het blad werd in 1898 opgericht door de –toen nog- socialist Ferdinand Domela Nieuwenhuis. Het blad verscheen twee maal per week en maakte een overstap naar het anarchisme toen Domela daar een aanhanger van werd.  
      Lange tijd kende het een vrij rustig bestaan. Het blad bleef aanvankelijk ook in de tweede Wereldoorlog verschijnen, maar werd verboden in augustus 1940. In 1963 werd het een gestencild maandblad en werd de naam veranderd in De Vrije.
      Het werd daarna een tijd niet meer rustig. Afsplitsingen, ruzies, veranderingen, protestuitgaven. Tot er in 1972 een fusie kwam tussen De Vrije en Recht voor Allen, ook al een blad van Domela Nieuwenhuis. De koers werd aangepast en de oude naam  kwam terug: De Vrije Socialist. En zo was het nog toen de Aktiespot werd uitgezonden.
      Tien jaar geleden werd het opnieuw De Vrije, een online orgaan voor het orthodox anarchisme. En op die site vond ik de aankondiging, dat er komende dinsdag 27 januari op initiatief van een faceboekgroep actie gevoerd wordt in Den Haag. Het Binnenhof wordt bezet, want ‘’de crisis duurt voort en treft vooral de kleinere man’’..     

      
Break the System is het goed Nederlandse motto van deze actie. Er zijn in eerste instantie 27.967 mensen uitgenodigd, die allemaal één overeenkomst hebben:
      ‘’Wij zijn linksom of rechtsom allemaal slachtoffer van het politieke en financiële systeem in Nederland. Het is genoeg geweest. Nederland kom in opstand’’.

      Het zou zo maar in een aktiespot 2015 kunnen.  

 

 

Aktiespots 1: Lekker Dier
Aktiespots 2: Amelisweerd 
Aktiespots 3: 't Kan Anders
Aktiespots 4; Het Russell Tribunaal
Aktiespots 5: Chili Komitee Nederland
Aktiespots 6: Vereniging tegen discriminatie
Aktiespots 7: Aktie Strohalm
Aktiespots 8: Uruguay Comité
Aktiespots 9: RAF-gevangenen

 

 

 

Isolatiefolter in Nederland

In 1978 werd actie geschreven als aktie. In het VPRO-radioprogramma Embargo, dat op vrijdag aan het eind van de middag op Hilversum II werd uitgezonden, werd iedere week een zogeheten aktiespot uitgezonden. Voor en na het nieuws. Een linksige, alternatieve, soms radicale beweging ging iets ondernemen en kreeg een minuut zendtijd om dat aan te kondigen. De VPRO toonde daarmee zijn engagement. De groeperingen stonden in de rij om aan de beurt te komen.
      Op het digitaal radioarchief van de VPRO staat een aantal van die spotjes. En zelf heb ik er ook nog een paar, omdat ik een aantal cassettebandjes heb bewaard van oude uitzendingen.
      Het zijn opmerkelijke spotjes. Niet zozeer vanwege de manier waarop Philippe Scheltema ze met veel toeters en bellen maakte, maar omdat ze een intrigerend tijdsbeeld vormen van wat de alternatieve scene 36 jaar geleden bezig hield.  Sommige spotjes zijn gedateerd, maar anderen zijn nog verrassend actueel. En soms heeft het een beetje meegeholpen om bepaalde situaties te veranderen  

      Neem DEZE AKTIESPOT van het Medisch Juridisch Comité van politieke gevangenen, dat oproept om te protesteren tegen de isolatie van RAF-gevangenen in Nederland. Dat werd uitgezonden op 10 oktober 1978 aan het begin van het progrmma Embargo. Een programma, dat ruim een jaar daarvoor een geruchtmakende serie programma’s van Nico Haasbroek over de achtergronden van de RAF had uitgezonden.

   
Het waren programma’s die tot grote opwinding leidden, tot een stroom van telefoontjes en brieven bij de VPRO, tot afkeurende en rabiate reacties in sommige kranten en tot bedreigingen aan het adres van Nico Haasbroek en de VPRO. Ik weet dat allemaal nog zeer goed, want ik was eindredacteur van dat programma.   
      De RAF, Rote Armee Fraktion was een links-extremistische beweging van een aantal jonge Duitsers, dat een stadsguerilla voerde tegen de staat, het kapitalisme, het bedrijfsleven, de rechts-conservatieve politiek en de bugerlijke pers (Om maar wat te noemen). De beweging onder leiding van Andreas Baader & Ulrieke Meinhof schuwde geweld en terreur niet. Sommige ‘vijanden’ werden ontvoerd, gegijzeld en vermoord. Veel sympathie kreeg de RAF niet, maar er werd in Duitsland een verbeten & nietsontziende klopjacht op de leden gevoerd.
      Nederland kreeg daar een staartje van mee. RAF-lid Knut Folkerts schoot bij een arrestatiepoging de agent Arie Kranenburg dood en later werden in Nederland de RAF-leden Christof Wackernagel en Gert Schneider aangehouden. Zij allen kwamen terecht in de toen net geopende gevangenis van Maastricht. Omdat er berichten waren, dat zij wel eens met veel geweld bevrijd zouden kunnen worden, werden zij geïsoleerd gevangen gehouden. ‘Isolatiefolter’ volgens hun advocaten. Na bijna een jaar werden deze gevangenen aan West-Duitsland overgeleverd.  

  

Aktiespots 1: Lekker Dier
Aktiespots 2: Amelisweerd 
Aktiespots 3: 't Kan Anders
Aktiespots 4; Het Russell Tribunaal
Aktiespots 5: Chili Komitee Nederland
Aktiespots 6: Vereniging tegen discriminatie
Aktiespots 7: Aktie Strohalm
Aktiespots (8): Uruguay Comité
  

 

 

              

Subcategorieën