Audio (138)

 

Anekdotes gedrenkt in alcohol

Het is niet in de eerste plaats de muziek. En ook niet de drank.
Het is ’t verhaal achter de muziek in combinatie met drank.
Sinds half 2015 doe ik eraan.
     Anekdotes laten opborrelen, die ik zelf heb meegemaakt.
Verhalen, waarbij muziek hoort.
Verhalen voor de avond.
Verhalen, waarbij gedronken moet worden.
Verhalen, waarbij een kleine snack gegeten kan worden.
       Proost!

  

 

Tot nu toe zijn verschenen:


 

       


 1. Night in Tunisia: Art Blakey's Jazz Messengers


                  Haarlem Nederland 1961

 

 

 

 


 

 

 

 2. Kanonensong: Bertolt Brecht und Kurt Weill

                 

           Cooch Behar Bangladesh/India 2003

 

 

 

 

 

 

 

                           3. The Singing Detective


                             Zuidzijde Nederland 1992

 

 

 

 



 

 


                                      4. Ramses II

 

                         Roosendaal Nederland 1967

 

 

 

 


 

 

                                5. Svalbardtema

 

                 Longyearbyen Spitsbergen 2001

 

 

 


 

                             6. De Finse Tango 

 

           Tallinn Estland- Helsinki Finland 2002

 

 

 

 

 

                   7. The song of the black-necked crane

 

                                      Thimphu Bhutan 1999

 

 

 

 

 

 

                                  8. Bob Dylan's Hard Rain

 

                                              Koeweit 1981

 

 

 

 

 

 

 

                     9. Vladimir Vyssotski

 

                     Moskou Rusland 1993

 

 

 

 


 

                               10. Han Reiziger

 

                          IJmuiden Nederland 1983

 

 

 

 

 

 

            11. Privé-concert in Tasjkent

 

                     Tasjkent Oezbekistan 1998

 

 

 


 


        12. Meidengroep V
ärttinä & Jean Sibelius 

 

                            Lappeeenranta Finland 1991

 

 

 

 

              13. De Moldau van Bedrich Smetana

 

                 Zvikovské Podhradi Tsjechië 2010 

 
 
 
 
 
 
                14. Sounds of Lesotho
 
                         Maseru Lesotho 2003

 

 

 

 

 

 


          15. Strawberry Fields, John Lennon

 

                                     New York 2005

 

 

 

 

 

           16. Rumsong in the morning 

 

                   Georgetown  Guyana 2004

 

 


 

 

 

 

    17. Edda van Sveinbjörn Beinteinsson 

 

              Reykjavik IJsland 1995                                      

 

 

 

 

 

 

 


 

      18. De Manas van Nazarkyl Seydrakemanove 

 

                          Osh Kirgizië 1998

 

 

 

 

 

             19: Alison Krauss

 

                New York 2005

 

 

 


 

 

 

 

 

  20: Edward Meeker Take me out to the ballgame

 

               Zuidzijde 1998-2008

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     21: Bolshoi theater met Jevgeni Onegin

 

                         Moskou 1995

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        22: Branco Milenovic

 

       Bled Joegoslavië 1982

 

 

 

 

 

 

              23: Marjol Flore Live 

 

        Le Touquet-Paris-Plage 2014

 

 

 

 

 

 

          24: Makwayela Dance

 

       Maputo Mozambique 1994

 

 

 

 

        25: Clark Terry & de Fluegelhorn

 

                Rotterdam 1985

 

  

 

 

        26: Carike Keuzenkamp

 

        De Aar Zuid-Afrika 1994

 

 

  

 

 

            27: Krontjong Asli

 

         Jakarta Indonesië 1986

 

  

 

 


             28: Maria Tanase

 

      Cluj-Napoca Roemenië 1992

 

 

 

 
 

 

 

              Duo Unkrodt-Zerbe

 

                Oost-Berlijn 1990

 

 

 

  

   

   


      30: Mrs Robinson Simon & Garfunkel
 

 

                               New York 1967

 

 

 

 

  

 

 

      31: Paradise by the dashboard light Meat Loaf

 

                                       Zuidzijde 1978:  

 

 

 
 


 

 

           32: Justine, Bruno Nicolai,

 

                  Hilversum 1984-1993

 

 

 

 

 

©2018 Ronald van den Boogaard 

 

De uitvaart van meneer R.

Ik kreeg een bericht van meneer R. uit Almelo.

Geachte meneer Van den Boogaard

Neemt u me niet kwalijk, dat ik zomaar binnenval, maar ik was gisteren bezig met het samenstellen van een lijst met muziek, die tijdens mijn uitvaart te horen zal zijn. Kunt u mij misschien zeggen welke muziek VPRO-omroeper Cor Galis liet horen, nadat hij een hartaanval kreeg en bijna dood was.

Zo!
Cor Galis was van 1974 tot zijn dood op 20 mei 1997 DE STEM van de VPRO-radio. Hij was omroeper, aankondiger, entertainer; hij las meningen, columns, memo’s; hij zong, hoestte, rochelde, lachte en kon van vrijwel iedere tekst ‘iets‘ maken.

     Veel luisteraars hebben lang gedacht dat hij zijn teksten en meningen zelf schreef; Hij werd er overal op aangesproken als mensen zijn karakteristieke stem herkenden. Hij was door sommigen gehaat, door anderen zelfs vervloekt, maar het aantal aanhangers en liefhebbers was vele malen groter. 

Direct na zijn crematie werd op zondagochtend in OVT een herdenkingsprogramma uitgezonden. Dat werd gepresenteerd door Kees Slager & uw bloghouder. 
      In dat programma werd het fragment herhaald waar meneer R. op doelde. (Hij had destijds een bandje besteld en dat nu weer tevoorschijn gehaald)
      Ik wist bijna zeker om welke muziek het ging, maar heb toch even naar het programma geluisterd. Dat duurt 53'57''.  De bijna-dood ervaring van Cor begint op 48'20'' en het programma eindigt met die muziek.

HIER

Het was Justine, openingsnummer van het album Marquis de Sade van Bruno Nicolai in de uitvoering van het orkest van diezelfde Nicolai. Dit nummer was jarenlang de tune van het bekende VPRO-radioprogramma Het Gebouw (1984-1993).

HIER (2’.25’’)
(Op de coverfoto staan v.l.n.r. Dini Bangma, Fieneke Diamand en Djoeke Veeninga)

De muziek was uitgezocht door Peter Flik. Hij was bedenker en regisseur van dat programma. Ik was toen eindredacteur. Peter had diverse muziekjes uitgezocht.

''Ik begaf me naar de NOB-fonotheek.
      Vroeg aan een mooie vrouw daar om een stapel willekeurige lp’s.
Daaruit koos ik Justine en nog wat"

Hij liet dat aan ons horen. De beslissing was snel genomen. Wij waren enthousiast.

Totaalprogramma

Het Gebouw was een totaalprogramma, dat op vrijdag werd uitgezonden van 7 uur in de ochtend tot half vijf ‘s middags. Ieder uur begon met de tune en altijd belden er op zo’n vrijdag wel mensen met de vraag om welke muziek het ging.

      Thuis heb ik ’t op een nostalgisch cassettebandje staan. Ik draai het nog met enige regelmaat.
Niet waar anderen bij zijn, want dan word je al gauw bijgezet als een oude man, die vervlogen tijden wil laten herleven.

Wat drinken we bij Justine?
       Ik heb ’t even met Peter overlegd. Hij woont al heel lang in Hongarije en daar is pálinka populair.    .
Dat is pruimen- of perenjenever -vaak zelf gestookt- met een zeer hoog alcoholpercentage. (Ca. 45%)
      ‘’Laten we dat maar doen, maar niet al teveel’’, aldus Peter.

Ik heb ’t meneer R. uit Almelo allemaal laten weten.
      In voorzichtige bewoordingen, want ik meende dat hij ernstig ziek zou zijn en binnenkort die muziek zou moeten laten draaien.
Maar het antwoord was geruststellend:
      ‘’Dank voor je goede wensen, maar ik ben niet terminaal.  Een mens denkt wel eens aan de toekomst en het leek me een aardig idee om me over dit vraagstuk te buigen’’.


Uit de VPRO-Gids (1985)


Klik HIER voor alle muziekborrels



 

Het verminkte nummer en de jonge danseres

Eind 1978 was mijn dochter Babette bijna tien jaar. Zij keek en luisterde toen keer op keer naar een videoband.
      En dan ging ze dansen.
Op die band stond het steeds populairder wordende nummer Paradise by the dashboard light van Meat Loaf. Op de clip zien we hem in de weer met de mooie playbackende Karla DeVito, die de plaats inneemt van Ellen Foley. 
      Mijn dochter kon dat weer perfect nadoen. Als zij dat deed namen wij nog maar eens een glas wijn. Wij vonden het wel leuk. Bezoek trouwens ook. 

Paradise by the dashboard light werd nummer één in de Nederlandse hitparade. Het stond toen al een maand in de top veertig. Drie weken lang bleef het bovenaan staan. 
MAAR.......

      Er diende zich bij het draaien op de Nederlandse radio een groot probleem aan. Het nummer was lang. Acht minuten en 26 seconden. Ook in 1978 was dat al TE lang en er werd een verkorte versie van gemaakt. En vrijwel iedere keer werd vooral op de radio dit verkorte nummer gedraaid. 

      Altijd als dat gebeurde draaide ik de knop om. Het nummer was totaal verkracht, vooral omdat een zeer essentieel radioverslag van een honkbalwedstrijd eruit was gehaald.

Voor jongeren in het kort de inhoud. 
      Een wat ouder stel kijkt terug op hun eerste liefdesavontuur.
      Ze waren toen zeventien jaar oud, hebben al wat kleren uit en beginnen in een auto slechts bij de verlichting van het dashboard hevig te vrijen.
Ineens is daar het stemgeluid van oud honkballer Phil Rizzuto -in die dagen radioverslaggever voor de New York Yankees-, die verslag doet van de climax in de negende inning van een baseballgame.

Veel mensen in Nederland -en zeker de inkorters van het lied- wisten toen niet, dat honkbalverslagen in de V.S. soms als metafoor dienen voor vrijpartijen en seks.
      Het bereiken van het eerste honk staat ongeveer voor tongzoenen. Bij het bereiken van het tweede honk zit de man in de bloes van de vrouw en begint zij zijn gulp los te knopen; bij het derde honk zitten ze aan hun geslachtsdelen, maar kan er sinds de escapades van Bill Clinton ook sprake zijn van orale seks. Het bereiken van de thuisplaat staat gelijk aan klaarkomen bij ''echte'' seks.
      Tijdens het verslag hoor je opgewonden geluidjes.

Ik heb de tekst van het radioverslag nog eens opgezocht. En de originele video-clip.  

Kijk en luister 
HIER

 

Radio Broadcast:

Ok, here we go, we got a real pressure cooker
going here, two down, nobody on, no score,
bottom of the ninth, there's the wind-up and
there it is, a line shot up the middle, look
at him go. This boy can really fly!
He's rounding first and really turning it on
now, he's not letting up at all, he's gonna
try for second; the ball is bobbled out in center,
and here comes the throw, and what a throw!
He's gonna slide in head first, here he comes, he's out!
No, wait, safe--safe at second base, this kid really
makes things happen out there.
Batter steps up to the plate, here's the pitch--
he's going, and what a jump he's got, he's trying
for third, here's the throw, it's in the dirt--
safe at third! Holy cow, stolen base!
He's taking a pretty big lead out there, almost
daring him to try and pick him off. The pitcher
glance over, winds up, and it's bunted, bunted
down the third base line, the suicide squeeze is on!
Here he comes, squeeze play, it's gonna be close,
here's the throw, there's the play at the plate,
holy cow, I think he's gonna make it!

 
Klik HIER voor alle muziekborrels



 

Anne Bankroft, Dustin Hoffman and Joe DiMaggio

Neem een Amerikaans aperitiefje. Bijvoorbeeld een Bloody Mary.
      En luister dan eerst naar deze twee songs en probeer voorzichtig een verband te vinden.

-------Mrs. Robinson van Simon en Garfunkel

------Joltin’ Joe DiMaggio van Ben Homer en Alan Courtney

Lees dan het volgende stukje. Kijk naar een paar filmscenes en sportfragmenten. Neem een Amerikaanse whisky.
      Bijvoorbeeld een Jack Daniel’s Gentleman Jack. 

      En beluister dan nog eens die songs.
Ik garandeer u een plezierig borreluurtje.


The Graduate

The Graduate is één van de bekendste en meest bekeken films uit de vorige eeuw. Het verhaal is simpel. Benjamin Braddock (Dustin Hoffman) is twintig jaar als hij afstudeert. Zijn ouders organiseren een feest en geven hem een rode Alfa Romeo Spider cadeau. Op het partijtje is ook aanwezig Mrs. Robinson (Anne Bancroft), een vriendin van de ouders. De veel oudere en getrouwde vrouw vraagt of Bejamin haar naar huis wil brengen. De jonge Ben wordt verleid (‘’Mrs. Robinson, you're trying to seduce me’’. Aren't You?), maar voor er iets kan gebeuren komt haar man thuis.
      Een tijdje later ontmoeten ze elkaar in een hotel en er begint een turbulente verhouding. Dat wordt allemaal nog erger als Benjamin Elaine ontmoet, de dochter van Mrs. Robinson (Katharine Ross). Hij wordt verliefd op haar met als gevolg onbegrip, jaloezie, ruzie, woede en totale wanhoop. Als Elaine aan het eind van de film op het punt staat met een ander te trouwen, verschijnt Benjamin. Zij gaan er in een dramatische scene tot verbijstering en woede van alle bruiloftgangers (niet in de laatst plaats Mrs. Robinson) samen vandoor.   

------Kijk HIER naar de trailer van de film

------En luister HIER naar Mrs. Robinson in de film

------En kijk HIER naar het pathetische eind

 

   

De film uit 1967 stond onder regie van Mike Nichols. Hij vroeg Paul Simon en Art Garfunkel voor de muziek. Dit werd één van de belangrijkste redenen waarom die film zo’n enorm succes werd. 
      Paul Simon was op dat moment bezig met het schrijven van een liedje over Mrs. Roosevelt, de vrouw van de Amerikaanse president. Omdat Paul Simon nog maar weinig liedjes voor de film had, vroeg Garfunkel de song te bewerken onder de allitererende titel Mrs, Robinson. Het werd na het uitbrengen van de film een wereldhit.

Dit is de originele tekst”:

[Intro]
Dee dee dee dee dee dee dee dee dee dee dee dee dee
Doo doo doo doo doo doo doo doo doo
Dee dee dee dee dee dee dee dee dee dee dee dee dee

[Hook]
And here's to you, Mrs. Robinson
Jesus loves you more than you will know
Wo, wo, wo
God bless you please, Mrs. Robinson
Heaven holds a place for those who pray
Hey, hey, hey
Hey, hey, hey


[Verse 1]
We'd like to know a little bit about you for our files
We'd like to help you learn to help yourself

Look around you, all you see are sympathetic eyes
Stroll around the grounds until you feel at home


[Hook]
And here's to you, Mrs. Robinson
Jesus loves you more than you will know
Wo, wo, wo
God bless you please, Mrs. Robinson
Heaven holds a place for those who pray
Hey, hey, hey
Hey, hey, hey


[Verse 2]
Hide it in a hiding place where no one ever goes
Put it in your pantry with your cupcakes

It's a little secret, just the Robinsons' affair
Most of all, you've got to hide it from the kids


[Hook]
Coo, coo, ca-chooMrs. Robinson
Jesus loves you more than you will know
Wo, wo, wo

God bless you please, Mrs. Robinson
Heaven holds a place for those who pray
Hey, hey, hey
Hey, hey, hey

[Verse 3]
Sitting on a sofa on a Sunday afternoon
Going to the candidates debate
Laugh about it, shout about it
When you've got to choose
Every way you look at it, you lose


[Hook]
Where have you gone, Joe DiMaggio
A nation turns its lonely eyes to you
Woo, woo, woo
What's that you say, Mrs. Robinson
Joltin' Joe has left and gone away
Hey, hey, hey
Hey, hey, hey

  

Joe DiMaggio

De meest mysterieuze regels aan het eind van dit lied vallen zomaar uit de lucht. Ze gaan gaan over Joe DiMaggio (Joltin’Joe) , één van de grootste sterren uit de Amerikaanse honkbalgeschiedenis..

     

Hij sloeg in 1941 in 56 wedstrijden achter elkaar minstens één honkslag. 
      Een ongehoord groot aantal.

 Kijk HIER naar die recordserie

Sinds die tijd is er niet één speler geweest die dit record ook maar enigszins benaderde. Joe werd direct een levende legende.
      (Our kids will tell their kids his name).
Terwijl hij op dat moment nog een hele carrière voor zich had, werd als vanzelfsprekend aangenomen dat hij in de Hall of Fame zou komen. 

WHATTA YOU KNOW?  

DE tekst van Joltin' Joe Di Maggio

Hello Joe, whatta you know?
We need a hit so here I go.
Ball one (Yea!)
Ball two (Yea!)
Strike one (Booo!)
Strike two (Kill that umpire!)
A case of Wheaties)

He started baseball’s famous streak
That’s got us all aglow
He’s just a man and not a freak,
Joltin’ Joe DiMaggio
Joe, Joe DiMaggio
We want you on our side

He tied the mark at forty-four
July the 1st you know
Since then he’s hit a good twelve more
Joltin’ Joe DiMaggio
Joe, Joe DiMaggio
We want you in our side

From coast to coast that’s all you will hear
Of Joe the one man show
He’s glorified the horsehide sphere
Joltin’ Joe DiMaggio
Joe, Joe DiMaggio
We want you on our side

He’ll live in baseball’s Hall of Fame
He got there blow by blow
Our kids will tell their kids his name
Joltin’ Joe DiMaggio
We dream of Joey with the light brown plaque 
Joe, Joe DiMaggio
We want you on our side

And now they speak in whispers low
Of how they stopped our Joe
One night in Cleveland Oh Oh Oh
Goodbye streak DiMaggio


MARILYN MONROE 

     

Na zijn actieve honkbalcarrière vergrootte Joe DiMaggio zijn stardom door met Marilyn Monroe te trouwen. 
      Een huwelijk, dat overigens maar 274 dagen stand hield.
Net zo turbulent en onmogelijk als de verhouding tussen Benjamin en Mrs. Robinson.

 
Klik HIER voor alle muziekborrels

 

 

Met Pierre Courbois in de DDR

Het was vrijdag 16 maart 1990. Het VPRO-Programma Het Gebouw had zijn Gebouw verplaatst naar een Grand-Café vlakbij Checkpoint Charlie in Berlijn.
      Twee dagen later zouden er namelijk voor ’t eerst en ’t laatst vrije verkiezingen zijn voor de Volkskammer van de Deutsche Demokratische Republik, de DDR. Dat waren merkwaardige verkiezingen, want de hele wereld was ervan overtuigd dat beide Duitslanden weer één zouden worden.
      En inderdaad; Ruim een half jaar later op 3 oktober was het zover.

De uitzending ging rechtstreek van ’s ochtends zeven uur tot één uur in de middag. Er kwamen tal van gasten langs, er was live muziek en er waren reportages, die eerder die week waren opgenomen. Eén van die reportages had ik gemaakt met drummer Pierre Courbois, een groot muzikant en samen met Willem Breuker de grondlegger van de Free Jazz, de geïmproviseerde muziek in Nederland.
      Pierre had in het verleden al diverse zogenaamde muziekreizen in de DDR gemaakt met Peter Flik en Walter Slosse. Hij kende de muziekscene in dat land goed, had er diverse malen opgetreden en was bevriend met lokale musici.
      Bovendien kocht hij zijn brushes altijd in dat land, Die waren niet alleen veel goedkoper maar volgens hem ook van een veel betere kwaliteit dan in Nederland. Hij kocht altijd honderden stelletjes tegelijk want het materiaal was slijtagegevoelig.

Wij reisden door het land, bereikten de Poolse grens en op veel plekken haalde Pierre mooi vertelde herinneringen op. Wij gingen ook bij mensen op bezoek. Onder meer bij pianist Hannes Zerbe, die met zijn vrouw in een groot huis net over de grens in Oost-Berlijn woonde.
      Het echtpaar was niet zo positief over komende ontwikkelingen. Hannes had in de DDR als bekend musicus een soort vrije status. Hij mocht ook naar het buitenland reizen.

Zij woonden in een huurpand en wat zou er gebeuren als Berlijn weer één stad zou worden. Zouden die huurprijzen dan niet direct omhoogvliegen en zouden zij dat dan nog wel kunnen betalen? Het waren geluiden die je in de eenwordingseuforie niet zo vaak hoorde.

 

Maar het was een gezellig bezoek. Wij dronken bier en er waren nootjes.
      En aan het eind kreeg ik deze L.P. cadeau.

  


           Duo
Unkrodt . Zerbe.
     
Improvisatiejazz van Hannes Zerbe op piano en synthesizer en Dietrich Unkrodt op tuba. Een -laten we wel wezen- nogal ongewone combinatie.

Luister HIER naar het nummer Kanon.

 

   

Klik HIER voor alle muziekborrels

 

 ©2017 Ronald van den Boogaard

 

                         

Subcategorieën